De vierde en laatste DLC van Mundfish voor Atomic Heart, Blood on Crystal, verscheen op 16 april 2026 voor PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One en pc. Het belooft een afsluiting van het eerste deel van het verhaal en legt de basis voor zowel Atomic Heart 2 als de aankomende MMO-shooter The Cube. Of die belofte wordt waargemaakt, is echter een tweede.
Waar gaat Blood on Crystal over?
Blood on Crystal gaat direct verder na de gebeurtenissen van de vorige DLC, waarbij P-3 en zijn metgezellen zich hergroeperen op een strand voordat ze oprukken naar een laatste confrontatie met de primaire antagonist CHAR-les in het Crystal Complex. Een recap-video aan het begin vat het hele verhaal tot nu toe samen, wat een erg handige toevoeging is voor iedereen wiens geheugen van eerdere hoofdstukken wat is vervaagd.
Het uitgangspunt is simpel: P-3 is klaar met CHAR-les en is van plan zijn operaties voorgoed te stoppen. Voordat die aanval kan beginnen, wordt het strand aangevallen, wat hen dwingt tot een terugtocht. Vanaf daar gaat het verhaal over in een trage planningsfase, waarbij NORA nu in de handschoen van P-3 is geïnstalleerd als nieuwe metgezel. Granny Zina keert ook terug nadat ze de groep uit een hinderlaag heeft gered en helpt het plan in gang te zetten.
NORA glove companion system
De DLC gaat ervan uit dat je alle voorgaande content hebt voltooid, wat betekent dat P-3 begint op zijn krachtigst en zijn bondgenoten op hun sterkst zijn. Die context is belangrijk, want het begin van de game stript sowieso je inventory, waardoor je een frustrerend lange tijd alleen met je hamer en de Secateur overblijft.
Blijft het verhaal overeind?
Eerlijk gezegd niet zo goed als je zou verwachten voor een serie-finale. Het tempo zakt flink in na de hinderlaag aan het begin. Personages besteden veel tijd aan het bespreken van een plan dat in feite neerkomt op "ga dingen vernietigen", en het centrale verraad wordt vanaf de eerste cutscenes zo overduidelijk gehint dat het geen plottwist meer is, maar een formaliteit.
De dialogen leunen tijdens gevechten zwaar op MCU-achtige grappen, wat de weinige momenten waarop de DLC echt emotioneel probeert te zijn, ondermijnt. Scènes die bedoeld zijn voor emotionele impact werken niet goed als een van de centrale personages een AI is die in een wapenautomaat leeft. Het stemmenwerk is vaak sterk en een handvol personages blijft oprecht interessant, maar de inconsistente toon is een terugkerend probleem gedurende de ongeveer 4 uur speeltijd.
Het enige punt waarop het verhaal echt punten scoort, is de laatste confrontatie. Het baasgevecht tegen CHAR-les is de beste encounter in de hele DLC en een van de sterkste uit de base game. Als je hebt geïnvesteerd in het volledige verhaal, dan is die payoff echt de moeite waard.
CHAR-les final boss encounter
Hoe voelt de gameplay?
Repetitief, met af en toe een lichtpuntje. Het nieuwe vijandtype dat in Blood on Crystal wordt geïntroduceerd, Polymorphs, voegt wat variatie toe, maar je zult het grootste deel van die 4 uur vechten tegen dezelfde robots waar je al sinds de release van de base game in februari 2023 tegen vecht.
Het CHANCE modules-systeem wordt gepresenteerd als een zinvolle toevoeging, waarbij bepaalde krachten effectiever zijn tegen specifieke vijandtypes. In de praktijk voelt het systeem nooit vloeiend genoeg om bewust gebruik ervan te belonen. Je kunt de hele DLC uitspelen zonder er serieus mee bezig te zijn.
Respawnende vijanden zijn de grootste frustratie in de gameplay. Lange stukken traversal worden herhaaldelijk onderbroken door gevechten die niet interessant genoeg zijn om hun frequentie te rechtvaardigen. Het volledig verwijderen van respawns en ze vervangen door verse, geplaatste encounters had de ervaring aanzienlijk verbeterd. De huidige opzet vreet vooral resources zonder extra spanning toe te voegen.
Puzzels komen overal voor, maar vormen zelden een uitdaging. De meeste vereisen backtracking om te controleren op gemiste elementen in plaats van echt probleemoplossend vermogen, wat bijdraagt aan het trage gevoel van het level design.
Polymorph enemy encounter
Hoe presteert het op pc?
Prestaties zijn een gebied waar Blood on Crystal geen problemen veroorzaakt. Bij het testen op een mid-range pc-setup (AMD Ryzen 7 7800X3D, Radeon RX 7800 XT, 32 GB RAM) op 2560x1440 met alle instellingen op maximaal behalve ray tracing, draaide de DLC het grootste deel van de tijd boven de 60 FPS. De hinderlaag aan het begin zakte op sommige momenten naar ongeveer 50 FPS, maar de rest van de ervaring bleef ruim boven de 70 FPS.
Prestatiegegevens voor consoles waren niet beschikbaar voor de test, maar de pc-ervaring is stabiel genoeg dat technische problemen niet de reden zullen zijn voor je frustratie.
Wat is goed en wat niet?
Wie moet Blood on Crystal echt spelen?
Als je elke voorgaande DLC hebt gespeeld en het verhaal tot een einde wilt zien komen, dan levert Blood on Crystal precies dat: een conclusie. Het baasgevecht tegen CHAR-les geeft fans van de serie iets dat de moeite waard is om te ervaren, en het verhaal sluit de losse eindjes uit de base game af terwijl het wijst naar Atomic Heart 2 en The Cube.
Als je bent afgehaakt door de tempoproblemen van de base game of de eerdere DLC's hebt overgeslagen, zal er hier niets zijn dat je van gedachten doet veranderen. Dit krijgt een beoordeling van 5 uit 10 — moeilijk aan te raden voor iedereen die niet al een enorme fan is van Atomic Heart.
Crystal Complex level design
De korte speeltijd zorgt er in ieder geval voor dat de frustraties niet te lang aanhouden. Dat is een compliment met een bittere nasmaak, maar wel het meest accurate dat er is.
Voor meer gaming-nieuws en gidsen voor elk platform, bekijk het laatste aanbod op GAMES.GG.