Tijdens mijn jeugd waren games als Jak and Daxter en Ratchet & Clank de avonturen waardoor ik verliefd werd op platformers. Dus toen ik de kans kreeg om Duskfade te proberen, de aankomende action platformer van Weird Beluga, was ik benieuwd hoe deze game diezelfde stijl van avontuur zou aanpakken.
Ik heb wat tijd doorgebracht met een pre-release versie van deze nieuwe Indie game, waarbij ik het eerste grote gebied heb verkend en een glimp heb opgevangen van wat de volledige ervaring te bieden heeft. Hoewel deze build wellicht niet de definitieve versie van Duskfade vertegenwoordigt, toont het nu al een duidelijke liefde voor de klassieke actie-platformers uit het PS2-tijdperk, terwijl het een wereld bouwt die uniek aanvoelt ten opzichte van zijn inspiratiebronnen.
Een charmant verhaal met indrukwekkende presentatie
Het verhaal volgt het avontuur van Zirian door Tearfeld, nadat zijn leven in chaos is gestort door een mysterieuze gebeurtenis waarbij zijn zus, Allira, betrokken is. Op het eerste gezicht lijkt dit misschien een vrij bekend uitgangspunt, maar Weird Beluga weet het te laten opvallen dankzij uitstekende prestaties van de stemacteurs en een prachtige art style.
Movement die exploratie een plezier maakt
Movement kan games als Duskfade maken of breken. Wanneer een game zoveel focus legt op platforming en exploratie, hangt alles af van hoe goed het voelt om daadwerkelijk door de wereld te bewegen. Gelukkig is dit een punt waarop de game direct indruk op me maakte.
Zirian voelt ongelooflijk soepel aan om te besturen. Springen, ontwijken en door de omgeving bewegen voelen responsief aan, waarbij zijn bewegingen in de lucht een van de grootste hoogtepunten zijn. Naarmate je vordert in de game en extra abilities vrijspeelt, wordt traversal nog leuker, waardoor je meer vrijheid krijgt om de wereld te verkennen en je erdoorheen te bewegen.
Maar geweldige movement kan een game maar tot op zekere hoogte dragen. Als er geen reden is om te verkennen, verliezen zelfs de soepelste controls uiteindelijk hun aantrekkingskracht. Gelukkig geeft Duskfade spelers een op uurwerken geïnspireerde wereld vol geheimen, collectibles en tal van breekbare objecten om te ontdekken.
Het avontuur toegankelijk maken voor iedereen
Eén ding dat opviel tijdens het spelen is hoe toegankelijk Duskfade aanvoelt. De menu's, HUD en de algehele interface zijn simpel en makkelijk te begrijpen, en meerdere difficulty-opties maken het voor spelers makkelijker om de juiste balans in uitdaging voor hun avontuur te vinden.
De game heeft echter wel even tijd nodig om zijn ritme te vinden. Tijdens de openingssecties voelde ik me een beetje verloren, aangezien er geen minimap of traditionele objective marker is die je precies vertelt waar je heen moet. Echter, na het voltooien van wat aanvoelt als de proloog, wordt er een nieuwe mechanic geïntroduceerd die spelers in de juiste richting wijst zonder ze constant bij de hand te nemen.
De juiste balans vinden in combat
Combat is waarschijnlijk het gebied waar Duskfade nog de meeste ruimte heeft om te groeien. Dat gezegd hebbende, staat het fundament al als een huis. De aanvallen van Zirian voelen soepel aan en de perfect dodge-mechanic is extreem bevredigend; het vertraagt de tijd voor een kort moment en creëert een opening om terug te slaan.
Het grootste probleem dat ik tegenkwam was dat gevechten wat van hun impact verloren naarmate ik meer tijd besteedde aan het verkennen van het eerste grote gebied. Het herhaaldelijk tegenkomen van dezelfde soorten vijanden maakte encounters wat voorspelbaar, dus meer vijandelijke variatie zou helpen om de gevechten fris te houden naarmate spelers vorderen.
De camera was nog iets dat me opviel tijdens gevechten. In drukkere encounters was het soms lastig om vijanden in de gaten te houden en aanvallen goed te positioneren. Het lock-on systeem helpt hierbij, al voelt het toewijzen ervan aan Caps Lock op het toetsenbord als een ongebruikelijke keuze. Hierdoor vond ik het gebruik van een controller een comfortabelere manier om de combat van de game te ervaren.
Conclusie
Na tijd te hebben doorgebracht met deze pre-release build van Duskfade, ben ik oprecht onder de indruk. Er zijn nog wat ruwe randjes die voor de lancering moeten worden gladgestreken, maar niets daarvan nam weg dat ik me vermaakte.
Het grootste compliment dat ik kan geven is dat ik de controller niet weg wilde leggen. Tegen de tijd dat ik stopte, zocht ik al naar elk excuus om er weer in te duiken.
Duskfade verschijnt op August 13, 2026. Als je de reis van Zirian zelf wilt volgen, kun je de game nu op je wishlist zetten op Steam.