"Ik heb nog nooit een singleplayer game van deze omvang gezien, en het scheelt niet veel." Dat zegt Forbes Senior Contributor Paul Tassi, na 100 uur gespeeld te hebben in Crimson Desert en slechts ongeveer tweederde van de hoofdquestline te hebben voltooid. Die zin alleen al zou je alles moeten vertellen over wat Pearl Abyss hier heeft gebouwd.
Crimson Desert wordt officieel gelanceerd vandaag, 19 maart, en als je een volledige uitleg wilt van de launchtijden en pre-load details, die zijn al bevestigd. Maar het echte verhaal op dit moment is wat spelers en critici daadwerkelijk ervaren als ze eenmaal binnen zijn.
Een kaart die zijn grootte waarmaakt
Je hebt waarschijnlijk het cijfer gehoord: de map van Crimson Desert is ongeveer zo groot als Skyrim en Red Dead Redemption 2 samen. Dat circuleert al maanden. Het punt is, dat getal doet er alleen toe als de wereld de moeite waard is om te verkennen, en volgens alle berichten is dat absoluut zo.
Tassi meldt dat hij na 100 uur spelen zich geen moment heeft verveeld. De wereld zit vol met quests, crafting systemen, territoriumovernames, baasgevechten, sky-zone puzzels en factieonderzoeksbomen. De game schaalt ook niet met je level, wat betekent dat je niet zomaar het hoofdverhaal kunt afraffelen. Je wordt gedwongen om je met de wereld bezig te houden, of je dat nu wilt of niet.
De sky zones trekken in het bijzonder vergelijkingen met Breath of the Wild, terwijl de wereld op de grond een Witcher-achtige sfeer heeft. Het verhaal zelf doet qua structuur denken aan Assassin's Creed. Niets hiervan is bedoeld als kritiek. De mix produceert iets dat volgens recensenten echt nieuw aanvoelt.
Combat die op de beste manier escaleert
Combat in Crimson Desert opereert op een breed spectrum. Het ene moment ben je verwikkeld in een gespannen 1-op-1 duel met een brute baas. Het volgende moment stuiter je lagere vijanden rond alsof ze niets wegen. Een heel hoofdstuk is gebouwd rond een volledige kasteelbelegering, met honderden vijanden en bondgenoten tegelijk op de map.
Het physics systeem verdient een eigen vermelding. Trappen sturen vijanden op realistische ragdoll-manier naar beneden. Je kunt een toren omverwerpen met een zwaard om een boogschutter uit te schakelen die je niet kunt bereiken. Tassi beschrijft het ontgrendelen van een move die functioneert als een Stone Cold Stunner, en dat is nog lang niet het plafond.
Het wapensysteem is waar de dingen echt interessant worden. Unieke wapens droppen van bazen, maar je kunt hun speciale eigenschappen extraheren en ze stapelen op compleet andere wapens. Tassi's huidige zwaard schiet homing kraaien bij een zware aanval, spuwt een gifboog bij een specifieke input combo, en brengt bleed damage toe. Dat soort build-diepte kost vele uren om te bereiken, maar het is er.
gevaar
De game schaalt niet met je level. Pogingen om de hoofdquestline af te raffelen zonder je personage op te bouwen, zullen een harde muur raken bij baasgevechten, waarvan sommige als werkelijk straffend worden omschreven.
Het multi-personagesysteem voelt halfbakken
Crimson Desert adverteert met drie speelbare personages: Kliff (de hoofdprotagonist), Oongka (een grote orc-achtige vechter) en Damiane (een snel aanvallende vrouw). Na 100 uur had Tassi Oongka net ontgrendeld en ongeveer tien minuten met Damiane doorgebracht.
Het probleem is dat de game je dwingt deze personages in bepaalde verhaalmomenten te gebruiken, maar je hebt tientallen uren geïnvesteerd in skill points en gear upgrades voor Kliff, met weinig overdracht naar de anderen. Het is een onhandig systeem dat aanvoelt als een overblijfsel uit een eerdere versie van de game, een die op een bepaald punt in de ontwikkeling een heel ander product had kunnen zijn.
Kliff zelf wordt omschreven als een blanco lei, wat een vreemde keuze is gezien het feit dat Pearl Abyss bekend staat om diepe character customization in Black Desert Online. De Greymane-metgezellen die je gedurende het verhaal weer samenstelt, zijn naar verluidt memorabeler dan de protagonist zelf.
Inventory system needs work
Waar de game struikelt
Niet alles landt. Inventarisbeheer is het meest opvallende probleem. Pearl Abyss erkende dit tijdens de reviewperiode en heeft extra inventarisruimte gepatcht, maar zelfs het uitgebreide aantal is naar verluidt niet genoeg voor een game met zoveel items. Basis kampopslag ontbrak bij de lancering, en de ontwikkelaar bevestigde dat dit in een latere update zou komen.
Fast travel is een ander pijnpunt. De game biedt niet automatisch fast travel-punten in grote steden. Het opsporen van die punten in een nieuwe regio kan 30 minuten rijden kosten. Terugkeren naar de hoofd Greymane-basis vereist blijkbaar skydiven vanaf een Abyss-locatie en landen midden in het kamp. Elke keer.
Het gebrek aan handholding wordt grotendeels als positief beschouwd, maar er zijn momenten waarop de game terechtkomt in werkelijk onbehulpzaam gebied. Een vroege hoofdverhaal baasgevecht leert je van tevoren een skill die niets doet in het daadwerkelijke gevecht, en vereist vervolgens dat je een vaardigheid gebruikt die je nog nooit eerder hebt gezien. Faal, en je speelt de hele puzzelsequentie opnieuw en zit weer de cutscene uit.
Het technische wonder eronder
Wat dit alles des te opmerkelijker maakt, is de engine die het aandrijft. Tassi draaide de game op een GTX 3080 en rapporteerde solide prestaties met uitstekende visuals, geen kleine prestatie voor een wereld van deze omvang. De mogelijkheid om van een Abyss-platform te springen, vrij te vallen, te glijden en overal op een volledig geladen map te landen, wordt beschreven als een van de vele technische prestaties die Crimson Desert onderscheiden van de huidige golf van Unreal Engine 5-titels.
Pearl Abyss heeft hun eigen engine hiervoor gebouwd, en dat is te zien.
Wat deze lancering werkelijk betekent
Recensenten die vroege toegang kregen, melden grotendeels dat ze het hoofdverhaal niet zullen voltooien voor de lancering. Tassi zegt expliciet dat hij geen recensie zou vertrouwen van iemand met minder dan 50 uur speeltijd. Dat is geen kritiek op de game. Dat is de omvang ervan.
Crimson Desert zal sommige spelers overweldigen. Alleen al de tijdsinvestering is een barrière. Maar voor degenen die bereid zijn de uren erin te steken, lijkt Pearl Abyss iets werkelijk zeldzaams te hebben geleverd: een open wereld die elke centimeter van zijn map verdient. Zorg ervoor dat je meer bekijkt:
