Als je debuutgame verbannen wordt uit Steam en de Epic Games Store, zou dat de meeste ontwikkelaars ertoe aanzetten om het rustig aan te doen. Andrea Lucco Borlera is niet de meeste ontwikkelaars. De Italiaanse ontwerper achter Horses, de zwart-witte surrealistische horrorgame over hersengespoelde mensen die zich als paarden gedragen, zegt dat zijn volgende project net zo verontrustend zal zijn als het project dat hem van de grootste pc-gamingwinkels heeft geweerd.
Ontvang tot 80% korting op games, exclusief op GAMES.GG
Exclusieve kortingen op games
Wat het kost om verbannen te worden
Horses, gemaakt in samenwerking met de in Milaan gevestigde studio Santa Ragione, werd van zowel Steam als de Epic Games Store gehaald voordat het een mainstream publiek kon bereiken. De nasleep was aanzienlijk: Borlera beschrijft zichzelf nu als "radioactief" door uitgevers. Die woordkeuze zegt veel. Het is niet alleen dat hij afwijzing ondervond. Het is dat de ban hem effectief onaantastbaar maakte voor potentiële partners die anders een vervolg zouden financieren of distribueren.
De game verkocht uiteindelijk 18.000 exemplaren in de eerste twee weken via Itch, de Humble Store en GOG, waarmee ongeveer $65.000 werd verdiend. Genoeg om quitte te spelen, maar niet genoeg om Santa Ragione te behouden van ontbinding. GOG sprong opmerkelijk genoeg bij toen anderen dat niet deden, en steunde de game publiekelijk nadat Valve definitief besloot deze niet op Steam toe te laten.
Trouw blijven aan de visie, zelfs zonder uitgever
Borlera's volgende concept bevindt zich in hetzelfde ongemakkelijke gebied als Horses, beschreven als een voortzetting in termen van "alt-realiteit". Hij weet dat het niet mainstream zal zijn. Hij weet dat uitgevers waarschijnlijk niet in de rij zullen staan. En hij zegt het toch: "Ik moet trouw blijven aan de visie."
Het ding met dat soort creatieve koppigheid is dat het dezelfde energie is die de meest memorabele games in horror voortbrengt. Carrion, de reverse-horror game van Phobia Game Studio waarin je speelt als een grotesk wezen dat alles op zijn pad consumeert, werkte precies omdat het volledig toegewijd was aan zijn verontrustende premisse zonder de randjes af te zwakken. De ontwikkelaars vroegen niet of spelers zich comfortabel voelden om het monster te zijn. Die toewijding maakte het memorabel.
Borlera trekt een vergelijking met film om het probleem dat hij ondervindt uit te leggen. Cinema heeft Blumhouse voor dure B-films en A24 voor cerebrale, art-house horror. Beide hebben gevestigde identiteiten, publiek en financieringskanalen. Videogames hebben niets vergelijkbaars. "In videogames is er geen equivalent," zegt hij direct. "Dus het is moeilijk om een partner te vinden die bij je visie past."
De financieringskloof voor indie-horror
Wat de meeste spelers missen wanneer ze zien dat een niche-horrorgame verbannen wordt of moeite heeft met distributie, is hoeveel opties er daadwerkelijk bestaan voor ontwikkelaars die echt uitdagende content maken. Het horrorgenre heeft een lange commerciële geschiedenis in games, maar de infrastructuur voor het financieren en distribueren van experimentele horror is dun in vergelijking met film.
Borlera denkt al praktisch na over wat er daarna komt als uitgevers wegblijven. "In het ergste geval zou ik de Kickstarter-manier kunnen overwegen, of het zelf maken door de jaren heen." Dat is geen nederlaag. Dat is een routekaart.
Horses' unsettling monochrome world
De ervaring heeft Borlera meer zelfbewust gemaakt dan voorheen, naar eigen zeggen. De bans, de sluiting van de studio, de strijd om alternatieve winkels te vinden. Hij neemt dit allemaal mee in zijn volgende project. Maar de creatieve richting verandert niet.
Voor fans van horrorgames die daadwerkelijk risico's nemen, is dat de moeite waard om op te letten. Houd het laatste gamingnieuws in de gaten voor updates over wat Borlera en de overblijfselen van Santa Ragione's creatieve kring hierna doen. Zorg ervoor dat je meer bekijkt:
