Een recent vertaald interview uit een editie van Nintendo Dream uit 2004 heeft een aantal opvallend eerlijke uitspraken naar boven gehaald van het team achter Pokémon FireRed Version en LeafGreen. Regisseur Junichi Masuda, lead planner Koji Nishino, lead programmer Tetsuya Watanabe en graphics lead Takao Uno zaten samen om de ontwikkeling van de GBA-remakes te bespreken, en wat daaruit voortkwam was een verfrissend openhartig beeld van een studio die worstelde met zijn eigen nalatenschap.
Het interview werd vertaald als onderdeel van een recente DidYouKnowGaming-video, wat Engelssprekende fans een zeldzame blik geeft op hoe die games destijds tot stand kwamen.
Het zit zo: toen het team de originele Game Boy-titels onderzocht voor de remakes, waren ze niet onder de indruk van wat ze aantroffen. De ontwikkelaars omschreven de ervaring van het opnieuw spelen van die games als pijnlijk, en klaagden dat "er geen kleur is, het scherm te klein is en de programmering waardeloos is." Niet bepaald een lovende terugblik van de mensen die ze hebben gebouwd.
Waarom Nintendo moest ingrijpen om de boel te redden
De zelfkritiek stopt daar niet. Lead programmer Watanabe volgde die beoordeling op met de bekentenis dat het team "sindsdien niet beter was geworden in programmeren." Dat is een opmerkelijk ding voor een ontwikkelaar om hardop te zeggen in een gepubliceerd interview, maar het verklaart ook veel over wat er daarna gebeurde.
Game Freak had "dringend" externe hulp nodig om de GBA Wireless Adapter te implementeren, het accessoire dat lokaal draadloos traden en battlen mogelijk maakte zonder linkkabel. De inmiddels overleden Satoru Iwata, die kort daarvoor was aangetreden als president van Nintendo, leende een groep programmeurs uit aan Game Freak voor een paar maanden, specifiek om die functionaliteit werkend te krijgen. Zonder die interventie waren de draadloze features die de multiplayer-ervaring van FireRed en LeafGreen definieerden, wellicht nooit tot stand gekomen.
De Japanse versies van de originele Pokemon-games zouden naar verluidt nog meer bugs bevatten dan de gelokaliseerde releases, wat extra context geeft aan hoe ruw de onderliggende code was toen het remake-team erin dook.
De GBA Wireless Adapter was voor zijn tijd een oprecht vooruitstrevend stuk hardware, waarmee tot 5 spelers verbinding konden maken zonder de fysieke linkkabel die sinds de originele Game Boy-games een vaste waarde was voor Pokemon-multiplayer. Het soepel laten werken ervan was duidelijk geen triviale taak.
Wat dit betekent voor hoe we naar klassieke Pokemon kijken
Er is een neiging om de oudere Pokemon-games te behandelen als perfect vervaardigde artefacten, zeker nu de nostalgie voor het GBA-tijdperk de afgelopen jaren is toegenomen. De realiteit is, althans volgens de mensen die ze hebben gemaakt, een stuk rommeliger. De originele code was het product van een klein team dat halverwege de jaren 90 de grenzen van de hardware opzocht, en die beperkingen lieten een aantal technisch gezien behoorlijk lelijke fundamenten achter.
Wat opvalt aan dit interview is niet dat de code slecht was. Veel geliefde games uit die tijd hadden ruwe technische fundamenten. Wat opvalt is hoe openlijk het FireRed en LeafGreen-team erover sprak, en hoe direct ze hun eigen programmeerbeperkingen koppelden aan de noodzaak voor externe ondersteuning.
Game Freak heeft in recentere Pokemon-titels te maken gekregen met aanhoudende kritiek op technische problemen, en opmerkingen als deze suggereren dat de studio intern al heel lang open is over zijn engineering-uitdagingen. Het punt hier is dat de bereidheid van Nintendo om programmeurs aan het project uit te lenen, ervoor zorgde dat de draadloze multiplayer in FireRed en LeafGreen functioneel werd, wat op zijn beurt heeft gevormd hoe die remakes worden herinnerd.
Uit hetzelfde interview bleek ook dat veel van de toegankelijkheidsaanpassingen in de remakes, waaronder recap-functies en een herziene Pokedex, expliciet waren ontworpen om een nieuw publiek aan te trekken. De interne slogan van het ontwikkelingsteam was naar verluidt "Pokemon die zelfs 60-jarigen kunnen spelen." Tussen dat doel en de uitgeleende Nintendo-programmeurs waren FireRed en LeafGreen duidelijk een teamprestatie op manieren die tot nu toe niet publiekelijk bekend waren.
Voor meer informatie over de geschiedenis en details van deze remakes, behandelt het Bulbapedia-artikel over FireRed en LeafGreen de volledige ontwikkelingscontext. Als je meer van dit soort gamegeschiedenis wilt ontdekken, is er nog veel meer te lezen in ons gamingnieuws en onze gidsen. Bekijk zeker ook meer:
