Stel je voor dat Blur een jaar lang opgesloten zit in een kamer met niets anders dan een Crunchyroll-abonnement. Dat is in wezen Screamer in één zin, en op de een of andere manier maakt die pitch het ook waar. Milestone's neon-doordrenkte arcade racer werd gelanceerd op 26 maart 2026 voor PS5, Xbox Series X/S en PC, en het komt met een werkelijk onderscheidende identiteit in een genre dat zelden risico's neemt.
Twin Sticks, Grote Investering
De sleutel hier is de besturingsmethode. Screamer gebruikt beide analoge sticks tegelijk: de linker voor algemeen sturen, de rechter om de achterkant van je auto fysiek uit te laten breken en de drift-hoek te bepalen. Negeer die rechterstick in een scherpe bocht en je onderstuurt als, zoals een recensent het treffend verwoordde, een walvis op rolschaatsen. Het is onconventioneel, maar het klikt zodra je je eraan committeert.
Daarbovenop ligt een power-systeem dat rechtstreeks uit vechtspellen is gehaald. Twee gekoppelde meters regelen boost en gevechten, en je vult de gevechtsmeter door je boost te verbranden. Elk van de personages in het spel heeft meters verdeeld in verschillende segmenten, met duidelijke sterke en zwakke punten op het gebied van boosten, aanvallen en verdedigen. Het is een werkelijk interessante balans die spelers beloont die het systeem daadwerkelijk leren in plaats van alleen maar vol gas te gaan.
Sommige personages komen echter met nadelen die bepaalde circuits minder geschikt maken. Eén personage explodeert letterlijk als hij een muur raakt in de aanvallende Strike-staat, wat een echt probleem wordt op bochtige circuits. Dat soort asymmetrie voegt diepte toe, maar het betekent ook dat het kiezen van de verkeerde coureur voor een type circuit de ervaring merkbaar ruwer kan maken.
Waar de Circuits het Maken of Breken
Niet alle circuits zijn gelijk geschapen in Screamer, en dat verschil is groot. De open lay-outs vol met lange rechte stukken en vloeiende bochten zijn waar het spel absoluut tot zijn recht komt. De neon-verlichte, regen-doorweekte stads-circuits zien er in het bijzonder ongelooflijk uit en spelen nog beter op volle snelheid.
De bochtige circuits? Dat is een ander verhaal. Constante haarspeldbochten dwingen je herhaaldelijk te remmen, en Screamer is verrassend traag bij lage snelheden. Hetzelfde spel dat elektrisch aanvoelt op volle snelheid, wordt vreemd vlak wanneer de lay-out je dwingt te vertragen. Het is de meest consistente kritiek die je op het pakket kunt uiten.
gevaar
Spelers die gevoelig zijn voor moeilijkheidspieken moeten weten dat de centrale toernooimodus merkbaar onevenwichtige missie-ontwerpen heeft, inclusief doelen die willekeurig of slecht gecommuniceerd kunnen aanvoelen.
Story Mode: Anime Ambitie, Gemengde Resultaten
Milestone werkte rechtstreeks samen met de Japanse animatiestudio Polygon Pictures aan de story mode van Screamer, en die investering is zichtbaar vanaf de openings-cutscene. De productiewaarde is werkelijk indrukwekkend, met scherpe karakterillustraties, bekwame animatiesequenties en een meertalige cast die communiceert via een in-universe universele vertaalchip (ja, echt).
Het verhaal zelf volgt vijf race-team-trio's die deelnemen aan een illegaal toernooi georganiseerd door een gemaskerde vreemdeling, met een prijs van 100 miljard dollar op het spel. De concurrenten bestaan uit popsterren, astronauten en private militaire contractanten, ondersteund door een monteur die worstelt met knopen van zijn shirt en zijn blijkbaar levende, auto-rijdende hond. Het is precies zo anime als het klinkt.
Wat de meeste spelers missen, is hoeveel de story mode functioneert als de tutorial van het spel. Screamer stuurt je rechtstreeks naar toernooimissies voordat het hoofdmenu überhaupt toegankelijk is, wat logisch is gezien hoeveel tijd het besturingssysteem nodig heeft om te klikken. Het nadeel is dat spelers die afhaken bij de vroege, op personages gerichte cutscenes, mogelijk nooit de volledige breedte van wat het spel te bieden heeft, zullen zien.
De cast leunt zwaar op broeierige en dramatische energie, en de pure hoeveelheid dialoog kan vermoeiend worden. Personages springen tussen vijf teams, waardoor het moeilijk is om een echte band met hen op te bouwen. Het verhaal vult achtergrondverhalen aan naarmate het vordert, maar de eerste uren worden je ondergedompeld in wat aanvoelt als het midden van een lopende saga.
Voorbij de Campagne
Hier is het ding: de toernooimodus van Screamer is slechts een deel van het plaatje. De arcade modus is werkelijk uitstekend en biedt diepgaande aanpassingsmogelijkheden die veel verder gaan dan het aantal rondes. Spelers kunnen de snelheid waarmee meters zich vullen aanpassen, alle auto's dwingen in de Overdrive boost-staat, of offensieve aanvallen volledig uitschakelen voor schone races.
Uitdagingsmodi met wereldwijde ranglijsten en online races ronden het pakket af. Maar de belangrijkste functie voor couch-play is de splitscreen voor vier spelers, een modus die in 2026 bijna radicaal aanvoelt. De toegankelijkheidsopties van het spel verdienen ook erkenning, waaronder filters voor kleurenblindheid, een offline snelheidsregelaar en volledige aanpassing van de bediening met één hand, waarbij sturen en driften worden samengevoegd tot één stick met automatische gashendel.
Volgens de officiële release-informatie van FRVR kregen spelers die de Digital Deluxe, Echo of Collector's Edition vooraf hadden gekocht, vroege toegang vóór de standaard releasedatum.
Voor meer informatie over Screamer en andere recente releases, bekijk de nieuwste recensies op onze site om te zien hoe het zich verhoudt tot het huidige aanbod. Zorg ervoor dat je meer bekijkt:
