Omar Ghanem
CEO
Housemarque tilt zijn winnende formule naar een hoger niveau
Vijf jaar nadat Returnal Housemarque op de kaart zette als een serieuze AAA-speler, is de Finse studio terug met Saros, een game die alles wat zijn voorganger heeft opgebouwd pakt en in bijna elk opzicht verder uitbouwt. Dit is geen veilige opvolger. Housemarque heeft de loop opnieuw ontworpen, de systemen verdiept en Rahul Kohli ingehuurd om een verhaal neer te zetten dat daadwerkelijk iets te zeggen heeft. Het resultaat is de beste PS5-exclusive in lange tijd.
Je speelt als Arjun Devraj, een Enforcer die naar de planeet Carcosa is gestuurd als onderdeel van Echelon IV, een zakelijke reddingsmissie om uit te zoeken wat er is gebeurd met drie eerdere expedities die na de landing van de radar verdwenen. De opzet is bekend sciencefiction-terrein, maar Housemarque gebruikt het goed. Carcosa zelf is een planeet die verschuift en verandert bij elke zonsverduistering; dit is de in-game verklaring voor de roguelite-loop. Elke keer dat Arjun sterft, reset de zonsverduistering en wordt hij wakker in het kamp zonder herinnering aan wat er zojuist is gebeurd. De loop is hier niet alleen een mechanische gimmick. Het is het verhaal.
Gameplay
Dit is het punt: Saros is toegankelijker dan Returnal, maar verwar dat niet met makkelijker. De game zal je nog steeds herhaaldelijk en zonder pardon verslaan. Wat wel is veranderd, is dat de weg vooruit altijd eerlijk voelt.
Soltari Shield parry-systeem
De kern van de third-person bullet hell-shooter is overgenomen uit Returnal, maar de movement is aangescherpt tot een niveau dat bijna chirurgisch aanvoelt. Arjun kan sprinten, springen, dashen door blauwe bollen en een tether gebruiken voor traversal door de omgeving. Al deze tools waren al in enige vorm aanwezig, maar de responsiviteit is hier merkbaar beter. Het ontwijken van een dicht patroon aan projectielen en direct overgaan in een counterattack voelt na een paar uur als spiergeheugen.
De grootste nieuwe mechanische toevoeging is het Soltari Shield, dat een parry-systeem introduceert in de combat. Projectielen zijn kleurgecodeerd: blauwe kun je blokkeren om je power weapon-meter op te laden, terwijl rode ontweken of teruggekaatst moeten worden naar vijanden voor enorme schade. Door de timing van die parry onder de knie te krijgen, veranderen gevechten van overlevingsoefeningen in iets dat meer weg heeft van ritmegames. De skill ceiling is hoog.
Persistente progressie is waar Saros het duidelijkst verbetert ten opzichte van Returnal. In plaats van elke run bijna vanaf nul te beginnen, verzamel je upgrades via een vertakkende boom die de mogelijkheden van Arjun permanent uitbreidt. Jump pads, tether-upgrades en nieuwe traversal-opties speel je na verloop van tijd vrij, en het gevoel dat je door runs heen merkbaar sterker wordt, houdt de loop veel langer boeiend dan Returnal deed.
Permanente progressieboom
De wapenpool is het enige gebied waar de gameplay wat steekjes laat vallen. Tijdens langere speelsessies begint de variatie beperkt aan te voelen. Je zult herhaaldelijk door dezelfde handvol wapenarchetypes fietsen, en hoewel elke run de specifieke stats en modifiers randomiseert, verandert het onderliggende gevoel van de wapens niet veel. Het is geen dealbreaker, maar het is wel merkbaar.
Graphics en audio
Carcosa is een spectaculaire plek om herhaaldelijk te sterven. De planeet verschuift tussen biomen die variëren van kristallijne minerale afzettingen tot vervallen bedrijfsstructuren, en de art direction is over de hele linie zelfverzekerd en onderscheidend. Vooral het eclipse-verlichtingssysteem doet indrukwekkend werk door de omgevingen in verschuivend amber en schaduw te hullen, wat elk gevecht een licht onwerkelijke kwaliteit geeft.
De DualSense-integratie is goed uitgevoerd. Wapenfeedback via de adaptieve triggers is gevarieerd genoeg om elk wapen fysiek uniek te laten aanvoelen, en de haptische feedback tijdens combat op korte afstand voegt een tactiele laag toe die de ervaring op de PS5 oprecht verbetert.
De soundtrack is een van de beste in recente jaren voor dit genre. Orgels en strijkers dragen de rustigere exploratiegedeelten, terwijl vervormde riffs en percussie de gevechten aandrijven. Het is niet subtiel, maar dat hoeft ook niet. De muziek vertelt je precies hoeveel gevaar je op elk moment loopt.
De acteerprestatie van Rahul Kohli als Arjun verdient een speciale vermelding. Hij speelt het personage met een beheerste intensiteit die de herhaalde sterfgevallen persoonlijk in plaats van mechanisch laat aanvoelen. De frustratie in zijn stem na een mislukte run is geen melodrama. Het klinkt als oprechte uitputting, en dat verkoopt de loop op een manier die pure gameplay nooit zou kunnen.
Verhaal
Saros heeft een veel sterkere narratieve focus dan Returnal, en voor het grootste deel werkt dit in zijn voordeel. De cast van Echelon IV-overlevenden geeft Arjun mensen om op te reageren en om te geven, wat de loop minder isolerend maakt dan de eenzame nachtmerrie van Selene in Returnal. Het mysterie van wat er met Echelons I tot en met III is gebeurd, is oprecht boeiend en trekt je door de vroege runs heen.
Het verhaal wordt verteld via een combinatie van cutscenes, optionele dialogen tussen runs door, radioverkeer, voice-memo's en flashback-sequenties. De gelaagde aanpak werkt goed wanneer het goed uitpakt. Het probleem is dat het niet altijd goed uitpakt. Optionele dialogen kunnen in batches in de wachtrij komen te staan die onnatuurlijk aanvoelen wanneer ze achter elkaar worden gehoord, en de animaties van personages buiten de cutscenes zijn merkbaar stijf.
Carcosa's door de eclipse verlichte biomen
Het grotere structurele probleem is dat het verhaal in de tweede helft wat focus verliest. Het zakelijke sci-fi-mysterie dat de vroege game aandrijft, maakt plaats voor een persoonlijker verhaal over het verleden van Arjun, en die verschuiving landt niet helemaal. De persoonlijke inzet voelt minder interessant dan de planetaire inzet, en de ontknoping is bewust abstract op een manier die sommige spelers belonend zullen vinden en anderen frustrerend.
Verdict
Saros is Housemarque op de top van zijn kunnen. De combat is de beste die de studio ooit heeft gemaakt. De wereld is vollediger uitgewerkt dan alles in Returnal. Het permanente progressiesysteem lost de grootste klacht over zijn voorganger op. Rahul Kohli levert een acteerprestatie die het materiaal om hem heen naar een hoger niveau tilt. Als je op de hoogte wilt blijven van de beste PS5-games die op dit moment uitkomen, kun je meer reviews en guides bekijken op GAMES.GG.
De minpunten zijn aanwezig, maar beperkt. Het verhaal wankelt. De wapens zouden meer variatie kunnen gebruiken. De endgame heeft meer content nodig. Geen van deze problemen ondermijnt wat anders een nagenoeg compleet pakket is. Saros is de game waar Returnal-fans vijf jaar op hebben gewacht, en hij stelt niet teleur.
Saros Recensie
8.5/10
Saros is de zeldzame sequel die niet alleen naast zijn voorganger staat, maar deze op vele vlakken overtreft. Housemarque nam het fundament van Returnal, verwijderde de frustrerende drempels en creëerde een zelfverzekerdere ervaring. De combat, progressie en wereld zijn verbeterd. De vertolking van Rahul Kohli als Arjun biedt een emotionele diepgang die in Returnal ontbrak. Hoewel het verhaal in de slotfase wat afdwaalt en de wapenkeuze beperkter is dan gewenst, blijft dit een van de beste PS5-exclusives tot nu toe. Voor wie Returnal te moeilijk vond, is Saros een nieuwe kans; voor fans is dit precies de evolutie waar op werd gehoopt.
8.5
Voordelen
De combat is elektrisch, gelaagd en biedt oneindig veel voldoening om onder de knie te krijgen.
Dankzij permanente progressie voelt elke run betekenisvol en lonend aan
Rahul Kohli levert een oprecht overtuigende hoofdrol
Carcosa is een prachtig vormgegeven buitenaardse wereld met een uitgesproken eigen karakter.
Toegankelijker dan Returnal zonder in te leveren op de moeilijkheidsgraad
Nadelen
Het verhaal is te cryptisch en verliest de focus in de tweede helft.
De variatie aan wapens begint tijdens langere speelsessies beperkt aan te voelen
De endgame-content voelt onderontwikkeld aan in vergelijking met de kernervaring.
De optionele dialoog kan onnatuurlijk aanvoelen wanneer deze kort na elkaar wordt beluisterd.