Wuchang: Fallen Feathers verspilt geen tijd om je te vertellen wat je al weet over soulslike games; het is er om je te straffen (en je pc, maar daarover later meer).
Wuchang: Fallen Feathers Game Review
Wuchang: Fallen Feathers speelt zich af in een door pest geteisterde alternatieve geschiedenis van de Ming-dynastie en levert brute, op stamina gebaseerde gevechten in gecorrumpeerde dorpen, rottende tempels en vervloekte hoofdsteden in het oude China. Als je eerder een Soulslike hebt gespeeld, weet je wat je kunt verwachten. Maar hoewel Wuchang de blauwdruk tot op de letter volgt, vindt het toch ruimte om te ademen door strakke mechanieken, creatief ontworpen bazen en een flexibel vechtsysteem dat experimenteren beloont.
Het gaat echter niet allemaal soepel. Een hobbelige pc-lancering, grotendeels vlakke personages en enkele pacingproblemen houden het tegen om echt te schitteren als een nieuwe toevoeging aan het genre. Toch is er voor spelers die op zoek zijn naar die vertrouwde uitdaging, met een iets andere culturele achtergrond (tenzij je al Black Myth Wukong hebt geprobeerd), nog steeds veel om van te houden.
Gameplay Breakdown
Wuchang: Fallen Feathers Gameplay
In de kern draait Wuchang om positionering, stamina en reactiesnelheid. Elke ontwijking, slag en tegenaanval voelt responsief, en de gevechten zijn veel vergevingsgezinder dan in de meeste soulslike titels. Het spel beloont agressie als je dapper genoeg bent om een risico te nemen. Of je nu de Empyrean Greataxe met Lifeleech gebruikt of frost daggers met Boreal Abyss spammt, het vechtsysteem biedt ruimte voor creativiteit. Builds zijn flexibel en het opnieuw toewijzen van vaardigheden is pijnloos, perfect voor spelers die graag experimenteren tijdens een run.
Hier verdient Wuchang zijn veren. De bazen zijn visueel onderscheidend, mechanisch scherp en leunen niet op goedkope trucjes. Sommige pieken in moeilijkheidsgraad harder dan verwacht, maar de meerderheid van de ongeveer 24 bazen voelt eerlijk aan zodra je het ritme begrijpt. Het spel geeft je ook hulpmiddelen om te overleven: krachtige wapenkunsten, NPC-oproepen die je gevechten bijstaan, en elementaire effecten die nieuwe strategieën openen. Eerlijk gezegd, of je nu een doorgewinterde soulslike veteraan bent of een nieuwsgierige beginner, Wuchang kan nog steeds leuk zijn zonder zo zielsdodend te zijn als andere games binnen het genre.
Wuchang: Fallen Feathers Map Design
De wereld van Wuchang is doordrenkt van folklore. Van overwoekerde daken tot door pest verdraaide tempels, de art direction draagt meer narratief gewicht dan het script. NPC's voelen vaak eendimensionaal, soms zelfs overbodig, en het overkoepelende verhaal slaagt er niet in de emotionele hoogtepunten van genre-genoten zoals Sekiro of zelfs Bloodborne te bereiken. Maar omgevingsverhalen vertellen net genoeg om je ondergedompeld te houden, vooral als je het type bent dat elke schrijn, perkamentrol en verzegelde poort verkent. Als het spel vóór Black Myth Wukong was uitgebracht, zou het waarschijnlijk veel meer lof hebben gekregen voor het meenemen van spelers op een reis door de Chinese sfeer, maar helaas is dat niet gebeurd - en dus zal het hoogstwaarschijnlijk door velen met Wukong worden vergeleken.
Wuchang: Fallen Feathers Gameplay
Laten we het over pc hebben: de game-lancering op Steam was... nogal ruw (meestal negatieve recensies per 26 juli).
Ontbrekende content, prestatieproblemen en frame drops plaagden vroege spelers. De game op console was echter veel stabieler en had niet zoveel problemen. Maar helaas was de schade al aangericht, met meer dan 17.000+ grotendeels boze spelers die de Steam-recensiesectie bezochten om hun feedback te uiten in de eerste paar dagen.
Eerlijk is eerlijk, de ontwikkelaars hebben in de eerste paar dagen meerdere hotfixes uitgebracht en de belangrijkste pijnpunten opgelost. Het is nu zeker veel speelbaarder, maar de hobbelige start blijft hangen in de Steam-recensies.
Review
Wuchang: Fallen Feathers doet niets baanbrekends voor het genre, maar het begrijpt wat een Soulslike succesvol maakt. De gevechten zijn vloeiend en flexibel, de baasgevechten zijn memorabel, de gevechten van de game zijn veel vergevingsgezinder dan andere titels (wat goed kan zijn voor nieuwe spelers), en de wereld is rijk aan details. Maar het struikelt als het gaat om verhaalvertelling, technische afwerking en pacing. Als je op zoek bent naar een uitdaging met een frisse esthetiek en het niet erg vindt om cutscenes over te slaan, is het zeker het proberen waard.
