Genel Bakış
Koshmar: The Last Reverie, Purple Ray Studio'dan çıkan, Radwan adlı, gizemli bir uyku salgınının yuttuğu dizelpunk bir şehirde geçen gotik bir aksiyon-macera hack-and-slash oyunudur. Babasının morgunda cesetler arasında büyümüş, komşuları tarafından korkulan ve babası tarafından büyük ölçüde görmezden gelinen Violet olarak oynuyorsunuz. Tek sığınağı her zaman en yakın arkadaşıyla paylaştığı rüya dünyası olmuştur. Salgın bunu da elinden alınca, Violet saklanmayı bırakıp savaşmaya başlar.
Radwan, ölürken bile canlı hissettiren türden bir şehir. Mahalleler, mavi yakalı banliyölerden yoğun sanayi bölgelerine kadar uzanıyor ve her biri salgından farklı şekilde etkileniyor. Hareketlilik fiziksel ve kinetik: çatılara tırmanmak, ara sokak duvarlarından kaymak, şehrin alt geçitlerinde sürünmek. Mekan sadece bir fon değil. Kendi dokusu ve çaresizliği olan bir karakter.
Oynanış ve Mekanikler: Kabus Yarıkları Nasıl Çalışıyor?
Kabus Yarıkları (Nightmare Rifts), Koshmar'daki temel aktivite döngüsüdür. Radwan'a dağılmış bu geçitler, Violet'i şehrin hastalıklı sakinlerinin kişisel rüya manzaralarına çeker. Hedef basit: İçeride tezahür eden her şeyle savaşmak, yarıkı kapatmak ve uyuyanı uyandırmak. Bir yarığı kapatmak, bir sonraki dalış için eşya hazırlığına giden zanaat malzemeleriyle ödüllendirir.
Ana mekanikler bir bakışta:
- Farklı dövüş tarzlarına sahip Rüya ve Kabus yetenek ağaçları
- Violet'i görsel olarak dönüştüren dinamik akıl sağlığı sistemi
- Çeşitli karşılaşmalar için prosedürel olarak oluşturulmuş yarıklar
- Doğrudan yarık ödüllerine bağlı zanaat sistemi
- Oyuncu gücüne göre ayarlanan dinamik zorluk ölçeklendirmesi
Bazı yarıklar prosedürel olarak oluşturulur, yani hiçbir iki dalış aynı şekilde oynanmaz. Bu burada bir hile değil. Farklı insanların rüyaları farklı kabuslar taşır ve roguelite benzeri yapı, dövüş döngüsüne gerçek yeniden oynanabilirlik kazandırır, ancak şişirilmiş hissettirmez.
Violet'in Hikayesi Neden Diğer Aksiyon-Macera Kahramanlarından Farklı?
Violet seçilmiş bir kahraman ya da isteksiz bir savaşçı değil. O, ölümle çevrili büyümüş ve canlı insanlardan çok cesetlere aşina olan bir sosyal dışlanmış. Bu arka plan, etrafındaki her şeyin tonunu belirliyor. Akıl sağlığı sistemi bununla doğrudan bağlantılı: oyun boyunca yapılan seçimler onun kimliğini aşındırarak onu iki farklı sona doğru çekiyor. Kendisi kabusların bile korktuğu bir şeye dönüşebilir ya da tamamen deliliğe parçalanabilir.
Kıyafet ve fener özelleştirmeleri bu dönüşümü görsel olarak yansıtıyor. Estetik seçimler kozmetik bir gürültü değil. Oyuncunun aktif olarak yönlendirdiği psikolojik bir yayı takip ediyorlar.
Dünya ve Mekan: Radwan'ın Gotik Dizelpunk Kimliği
Radwan, tek bir tür kutusuna tam olarak uymuyor ve mesele de bu. Gotik mimari ve salgınla boğuşan sokaklar, endüstriyel makineler ve dizelpunk estetiğiyle yan yana duruyor. Her mahallenin kendi kişiliği ve salgınla kendi ilişkisi var. Bazı topluluklar çaresiz. Diğerleri tehlikeli. Birkaçı uyanık kalmak için gerçekten korkunç şeyler yapmaya istekli.
Bu sosyal doku, oyunun anlatısındaki komployu besliyor. Salgının bir kaynağı var ve bunun ardında yatanlar kabusların kendisinden daha kötü.
Koshmar: The Last Reverie, türdeki çoğu oyunun uğraşmaya zahmet etmediğinden daha fazlasını yüzeyin altında barındıran, odaklanmış, karakter odaklı bir hack-and-slash aksiyon oyunu olarak şekilleniyor. Kabus yarık döngüsü dövüşe net bir amaç kazandırıyor, akıl sağlığı sistemi oyuncu seçimini görünür karakter dönüşümüne bağlıyor ve Radwan gerçek bir kişiliğe sahip bir mekan. Karanlık anlatısal hırslara sahip gotik aksiyon-macera oyunlarının hayranları için Purple Ray Studio'nun ilk oyunu radarında tutulması gerekenlerden biri.
