Oyunu bizzat denemelisin, dostum.
Marvel's Wolverine devasa beklentilerle ve dürüst olmak gerekirse biraz haksız bir yükle geldi. PlayStation'da süper kahraman aksiyonu için çıtayı arşa çıkaran üç Spider-Man oyunundan sonra, Insomniac'ın yapacağı her şey türün en iyi oyunlarıyla kıyaslanacaktı. Sony'nin son birkaç ayda aldığı bazı berbat halkla ilişkiler kararlarının sosyal medyada oldukça negatif bir ön-yayın algısı yaratması da cabası. Wolverine, Spider-Man değildir. Insomniac, fiziksel oyun disklerimizi iptal eden şirket değildir. Bu iki basit ama bariz gerçeği kabul ettiğinizde, bu lineer hikaye oyununun aslında oldukça iyi olduğunu göreceksiniz.
Oynanış

Öncelikle, Insomniac klasiği bir açık dünya, içinde özgürce dolaşabileceğiniz bir şehir veya ağ atarak gezebileceğiniz bir yapı bekliyorsanız, burada onu bulamazsınız. Marvel's Wolverine; yapısı itibarıyla açık dünya Spider-Man oyunlarından ziyade Uncharted'a daha yakın, lineer ve sinematik bir aksiyon oyunu. Bölümler sizi set piece'ler, dövüşler ve hikaye akışları arasında belirli bir tempoda ilerletiyor.
Oynanış döngüsü Logan'ın temel kimliği üzerine kurulu: yaklaş, parçala, darbe al, iyileş ve hepsini baştan yap. Pençe dövüşleri gerçekten tatmin edici ve yetenekler stüdyonun Spider-Man formülünü anımsatıyor. Bitirici vuruşlar (finishers) oldukça vahşi ve yakın mesafeli; Peter Parker'ın olduğundan kesinlikle çok daha kanlı. Bir Wolverine çizgi roman hayranı için geliştiricilerin "Wolverine olmak gerçekte nasıl bir his olurdu?" diye sorup cevaptan geriye doğru inşa ettiklerini hissettiriyor. Yetenek ağacı, berserker öfke hamlelerini daha taktiksel seçeneklerle harmanlayarak her oynanışın biraz farklı hissetmesini sağlayacak kadar çeşitlilik sunuyor.
Bununla birlikte, dövüş sistemi oyunun orta kısımlarında tavanını göstermeye başlıyor. Düşman çeşitliliği yetenek setine tam olarak ayak uyduramıyor ve 10. saatten sonra çoğu karşılaşmayı aynı şekilde çözüyorsunuz. Hack and slash yapmak hala eğlenceli ancak oyunun ikinci yarısı yükü taşımak için hikayeye daha fazla yaslanıyor. Oyun, yan içerikleri ve challenge'ları ne kadar detaylı keşfettiğinize bağlı olarak yaklaşık 15+ saat sürüyor. Eğer şu an benim gibi platinum kovalıyorsanız, Marvel's Wolverine trophy list rehberimiz 100% tamamlamanız için ihtiyacınız olan her şeyi kapsıyor.
Şimdi odadaki file değinelim: İnternetteki zorluk seviyesi tartışması hak ettiğinden daha gürültülü oldu. Evet, Wolverine cezalandırıcı bir oyun değil. Bir soulslike değil ve asla öyle olmaya çalışmadı. Tasarım, oldukça akıcı bir dövüş sistemini korurken hikaye sürükleyiciliğine öncelik veriyor ve bunda yanlış bir şey yok. Her oyun bir dayanıklılık testi veya cezalandırıcı olmak zorunda değil. Adil bir şekilde yargılamak için onu benzer lineer, hikaye odaklı oyunlarla kıyaslamanız gerekir.

Bağlam açısından, 007 First Light oldukça olumlu karşılanmıştı ve lineer bir yol, bolca sinematik ara sahne ve bölümler arasında ilerlemek için çok az esneklik sunması açısından neredeyse aynı şey. O oyun da çıkışında $70 idi ve yapımı yaklaşık $200 milyon dolara mal olmuştu, ancak nedense (Sony'nin son zamanlarda sadece dijital oyun politikasıyla herkesi kızdırması yüzünden) şimdi herkes oyunun çıkış fiyatını ve stüdyo bütçelerini analiz ediyor.
İnternette dolaşan çoğu olumsuz incelemedeki sorun, oyunun "çok kolay" olduğuna ve "aptal insanlar" veya çocuklar için tasarlandığına odaklanmaları. Çoğu kişi, oyunda dövüşlerde oldukça cezalandırıcı olabilen, özellikle boss dövüşlerinde zorlayan zorluk ayarlarının olduğu gerçeğini görmezden geliyor. Ayrıca oyunu daha "erişilebilir" kılmak için tasarlanan çoğu erişilebilirlik ayarı, ayarlar menüsünden aslında kapatılabiliyor.
Spider-Man'in kimsenin şikayet etmediği spidey senses özelliğinin karşılığı olan mavi koku izine gelince... stüdyonun kaynağa nasıl sadık kaldığını ve Logan'ın yolunu bulmasına ya da biraz viski bulmasına yardımcı olmak için o yeteneğin nasıl görünebileceğini, tıpkı berserker kanlı sadece-kırmızıyı-gör modunda olduğu gibi, görselleştirmeye çalışmasını takdir etmelisiniz.
Grafikler ve ses

Insomniac'ın PS5'teki teknik çıktısı güçlü kalmaya devam ediyor. Wolverine keskin görünüyor; hem sinematik sekanslarda hem de daha karmaşık dövüş arenalarında ayakta kalan detaylı karakter modelleri ve çevre tasarımları var. Dövüş sırasında Logan üzerinde hasarın ve kanın görünür şekilde birikmesini sağlayan gore sistemi ve hatta gerçek zamanlı görsel iyileşmesi (nanoteknolojiyle yenilenen kostüm zekice bir dokunuştu), anlık hisse çok şey katıyor.
Ses, oyunun gerçekten öne çıktığı bir diğer alan. Liam McIntyre, çoğu tasvirden daha sessiz ve yıpranmış bir Logan versiyonu sunuyor ve bu işe yarıyor. Krizia Bajos, Jean Grey rolünde, internetin görsel tasarımı hakkında ne derse desin, gayet başarılı. Ancak tüm oyunu alıp götüren performans Troy Baker'ın Nathaniel Essex rolü (pek de şaşırtıcı değil).
Baker, Essex'i ekranda her göründüğünde sizi içine çeken teatral bir tehditkarlıkla oynuyor. Müzikler, Spider-Man oyunlarının orkestral normundan daha ham ve daha ayakları yere basan bir tona yaslanarak atmosferi iyi destekliyor.
Hikaye

Bu muhtemelen Wolverine ile ilgili en sevdiğim kısımdı - ki hikaye odaklı bir oyun hakkında söylemek isteyeceğiniz şey de budur. Insomniac burada Logan'ın bir ölüm makinesi olarak ününden ziyade insanlığına odaklanan özgün bir hikaye anlatıyor. Bu Wolverine ayakları yere basan ve takip etmesi gerçekten sürükleyici bir karakter. McIntyre'ın performansı size genç, öfkeli ama (sadece mutant anlamında değil) evrimleşen bir Logan sunuyor.
Yapı tanıdık bir düzeni takip ediyor: ara sahne, keşif, dövüş, boss. Formülsel, evet, ancak oyun bunu saklamaya çalışmıyor. Bazı bölümler, özellikle çizgi roman hayranlarına onun bir ninja olduğunu hatırlatan gizlilik anlarıyla bu unsurları harmanlama konusunda diğerlerinden daha yaratıcı hissettiriyor, ancak şablon her zaman görünür durumda. Bu tahmin edilebilirlik, yeni başlayanlar perspektifinden oyunun yapısal olarak en büyük zayıflığı olabilir. Hikaye akışları sizi bağlı tutacak kadar güçlü, ancak sunum mekaniği oyunun sonuna doğru tekrara düşüyor.
Twist'ler yerini buluyor. Detaylara girmeden, anlatı Logan'ı beklenmedik bir yere götürüyor ve inşa ettiği duygusal karşılığı hak ediyor. Onlarca yıllık çizgi roman geçmişine sahip bir franchise için Insomniac, Wolverine'in hikayesinin hangi kısımlarına odaklanacağı konusunda akıllıca seçimler yapmış. Derin bir X-Men hikaye anlatımı bekliyorsanız, baştan söyleyeyim; bu öncelikle Logan'ın hikayesi. Diğer karakterler ortaya çıkıp rol alıyorlar ancak odak baştan sona onun üzerinde kalıyor.
Karar

Marvel's Wolverine tam olarak olmayı hedeflediği oyun: Marvel'ın en sürükleyici ve sevilen karakterlerinden biri üzerine inşa edilmiş, sinematik, karakter odaklı bir macera oyunu. Spider-Man 2'nin derinliğine veya Insomniac'ın önceki işlerinin hayranlarının bekleyebileceği açık dünya ölçeğine sahip değil, ki bunu bize başından beri söylediler. Bunun yerine odaklanmış bir hikayeye, gerçekten harika bir başrol performansına ve karakter için doğru hissettiren, sizi gerçekten "Wolverine" gibi hissettiren bir dövüş sistemine sahip.
Marvel Rivals'daki DPS Wolverine oyuncuları için bu, tanıdık kombolar, seçebileceğiniz bolca kostüm ve oynanışı daha da eğlenceli hale getirecek bir yetenek cephaneliği ile cennet gibi hissettirecek. Eğer 50+ saatlik bir oynanış, mekanik derinlik, açık dünya özgürlüğü ve zorlu bir dayanıklılık testi bekliyorsanız, bu oyun muhtemelen size göre değil.
Sadece unutmayın, Sony'nin son dönemdeki karar alma fiyaskosuna kızabilirsiniz ama Marvel's Wolverine'in hala sağlam bir lineer hikaye oyunu olduğunu da kabul edebilirsiniz. Bir Wolverine hayranı, bir Marvel hayranı veya 40 saatlik bir grind yerine iyi anlatılmış bir hikayeyi takdir eden biriyseniz, bu oyun zamanınıza değer. Geri kalan herkes için, Logan ile bir hafta sonu geçirmek, hafta sonunu değerlendirmenin iyi bir yolu. Oyunun yapısı ve içeriğinden ne beklemeniz gerektiğine dair daha fazla bilgi için, tam Marvel's Wolverine rehber koleksiyonumuz sizi bekliyor.



