Bazı oyunlar size bir hikaye anlatır. Mixtape ise size o hikayeyi hissettirir. Bugün PC için piyasaya sürülen, küçük Avustralyalı stüdyo Beethoven & Dinosaur'un ikinci oyunu sessiz sedasız geldi ancak çok daha fazla gürültüyü hak ediyor.
Dört saatlik bir macera neden ağırlığının üzerinde bir performans sergiliyor?
Mixtape, müzik tutkunu bir genç olan ve müzik süpervizörü olma hayallerinin peşinden New York'a gitmeden önce kasabadaki son gecesini geçiren Stacey Rockford'u konu alıyor. Hollywood için profesyonel bir mixtape küratörü olduğunuzu düşünün; kulağa geldiği kadar havalı. En yakın arkadaşları Slater ve Cassandra'yı da yanına alarak son bir "hurrah" için yola koyuluyor: yetişkinlik onları tamamen yutmadan önce çılgın bir plaj partisine yetişmek.
Kağıt üzerinde bahisler küçük görünebilir. Bir parti. Bir veda. Dağılmak üzere olan bir arkadaş grubu. Ancak oyunun senaryosu, bu bahisleri tıpkı gerçek hayatta yaşadığınız zamanki ağırlığıyla ele alıyor ve bu dürüstlük, Mixtape'i duyguları sadece taklit eden ancak hak etmeyen diğer anlatı odaklı oyunlardan ayırıyor.
Oyunun tamamı yaklaşık dört saat sürüyor. Bu bir eleştiri değil. Her sahne yerini sonuna kadar hak ediyor.
Müzikler dekor değil, yapının ta kendisi
İşin özü şu: Beethoven & Dinosaur sadece bilindik parçaları lisanslayıp buna "atmosfer" dememiş. Mixtape'teki müzikler gerçek bir anlatı ağırlığı taşıyor. Stacey, oyun boyunca dördüncü duvarı yıkarak o an için seçtiği her şarkıyı duyuruyor ve tıpkı kusursuz bir müzik zevkine sahip bir Ferris Bueller gibi, şarkının önemini kısaca açıklıyor.
Şarkı listesi Devo ve Siouxsie and the Banshees'ten, Harpers Bizarre ve Stan Bush gibi daha niş parçalara kadar uzanıyor; The Cure ve Joy Division ise tam da beklediğiniz o vurucu etkide karşınıza çıkıyor. Bir sahnede karakterlerin Joy Division'ın Atmosphere parçası eşliğinde kasabalarının üzerinde süzüldüğü an, jenerik aktıktan çok sonra bile aklınızdan çıkmayacak türden.
Stüdyonun önceki oyunu The Artful Escape de müziğe büyük ölçüde yaslanıyordu ancak Mixtape, aynı içgüdünün çok daha özgüvenli bir uygulaması gibi hissettiriyor. Müzik hikayeye eşlik etmiyor; hikaye, müziğin yaşayabileceği bir alan yaratmak için var oluyor.
Hikayeye karşı değil, hikayeye hizmet eden oynanış
Mixtape genel olarak bir macera oyunu olsa da, bu etiket onu tanımlamaya yetmiyor. Her sahne kendi özel mekaniğini sunuyor, tam gerektiği kadar kullanılıyor ve sonra bir sonrakine geçiliyor. Kasabada kaykay yapacak, bir müdürün evini tuvalet kağıdıyla kaplayacak, sarhoş bir halde bir video dükkanında tökezleyecek ve evet, oyun dünyasında muhtemelen bir ilk olan "Fransız öpücüğü" yapan bir çift dili kontrol edeceksiniz.
Bu mekaniklerin hiçbiri sizi zorlamak için tasarlanmamış. "Fail state"ler var ancak gerçek bir cezası yok. Kaykayınızla kaza yaparsanız oyun anında geri sarıyor. Tasarım felsefesi çok net: oyunların dili, sizinle oyun arasında bir sürtünme yaratmak için değil, bir hikaye anlatmak için kullanılıyor.
Temponun biraz düştüğü tek yer, etrafı keşfetmekte ve nesnelerle etkileşime girerek kaçırılabilir diyalogları tetiklemekte özgür olduğunuz yatak odası sahneleri. Bu özgürlük takdir edilesi olsa da, bu anlar oyunun geri kalanındaki sıkı sahneden sahneye geçiş momentumuna kıyasla biraz daha gevşek hissettiriyor.
Beethoven & Dinosaur'un büyüme süreci hakkında doğru yaptığı şeyler
Mixtape'in merkezindeki üçlü, gerçekten iyi yazılmış karakterler. Stacey'nin hırsı, Cassandra'nın polis babasının gözetimi altındaki boğucu ev hayatı, Slater'ın kendi içindeki keşfedilmemiş müzisyen potansiyeli... Şakalaşıyorlar, konuyu saptırıyorlar ve doğru an geldiğinde tüm savunmalarını indiriyorlar. Performanslar da tüm bunları başarıyla destekliyor.
Bu tür oyunlarda çoğu oyuncunun gözden kaçırdığı şey, duygusal anların ancak karakterler önce gerçek birer insan gibi hissettirdiğinde işe yaradığıdır. Mixtape, sizi onlar adına bir şeyler hissetmeye zorlamadan önce bu üçlünün kim olduğunu anlamanızı sağladığı için o vurucu anları hak ediyor.
Sanat yönetimi de buna yardımcı oluyor. Unreal Engine ile geliştirilen oyun, performanslar aracılığıyla gerçek duyguları aktarmayı başaran hiper-stilize karakter tasarımları kullanıyor. Her sahne, bir polis kovalamacası sırasında üçüncü şahıs açısından hava perspektifine kusursuz bir şekilde geçiş yapan helikopter çekimi sekansı da dahil olmak üzere, gerçek bir niyetle kurgulanmış.
Zaman ayırmaya değer anlatı odaklı oyunlar hakkında daha fazla bilgi için en güncel içeriklerimize oyun incelemeleri bölümümüzden ulaşabilir, macera oyunlarından daha fazla keyif almak isterseniz oyun rehberlerimize göz atabilirsiniz.
Mixtape şimdi PC'de mevcut. Eğer hayatınızda sizi belirli bir ana geri götüren bir şarkınız olduysa, bu oyun tam size göre yapılmış.
