Planet of Lana 2, geliştirici Wishfully ve yayıncı Thunderful Publishing'den gelen, çok daha zeki ve özgüvenli bir devam oyunu olarak karşımıza çıkıyor; bulmaca tasarımı ise bu gelişimin en net göstergesi. İlk oyun, derinlikli zorluklarla dolu güzel bir dünya sunarken, bu devam oyunu o temelin üzerine yeni mekanik katmanlar ekleyerek, yapay bir zorluktan ziyade gerçekten hak edilmiş hissettiren bulmacalar yaratıyor.
İki Sistem, Tek Bulmaca Dili
Planet of Lana 2'nin bulmaca tasarımının özü, oyunun erken aşamalarda tanıttığı ve sonrasında istikrarlı bir şekilde derinleştirdiği iki iç içe geçmiş mekaniğe dayanıyor.
Lana artık dünya geneline yayılmış belirli teknolojik parçalarla doğrudan etkileşime girebiliyor ve bunları kontrol edebiliyor. Bu, kutuları hareket ettirmekten makineleri kullanarak düşmanların dikkatini dağıtmaya kadar uzanıyor. Buradaki kilit nokta, bu etkileşimlerin rastgele olmaması; oyuncuların çevrenin kendisinden okuyabileceği tutarlı bir iç mantığı takip etmeleri.
Lana'nın yoldaşı Mui, her biri kendi tanımlanmış kurallarına göre hareket eden belirli hayvanları kontrol altına alma (possession) yeteneği kazanıyor:
- Hızlı balıklar sudan sıçrayıp düşmanların dikkatini dağıtmak için mürekkep püskürtebiliyor
- Tüylü yaratıklar (fuzzball) duvarlara yapışıp canlı sigorta işlevi görüyor, devreleri tamamlıyor veya mekanizmaları tetikliyor
- Kontrol altına alınan her hayvan farklı şekilde yönetiliyor, bu da oyunculara çevrede neyin mevcut olduğuna bağlı olarak farklı bir araç seti sunuyor
Çoğu oyuncunun gözden kaçırdığı nokta, bu iki sistemin birbirinden bağımsız olmadığıdır. Planet of Lana 2'deki ileri seviye bulmacalar, oyuncuların Lana, Mui ve kontrol altına alınmış bir yaratık veya makine arasında sırayla geçiş yapmasını gerektiriyor; bu da genellikle hayal kırıklığına yol açmadan gerilimi artıran sıkı zamanlama pencereleriyle gerçekleşiyor.
Zorluk Eğrisi Nasıl Oluşturuldu?
Planet of Lana 2'deki bulmaca zorluğu rastgele artmıyor. Geliştirici ekip, seviyeler boyunca bilinçli bir "meydan okuma dalgası" yapısı kullanıyor:
- Doğrudan bölümler, oyuncuların zaten bildiği mekanikleri yeniden tanıtıyor
- Ardından, tanıdık bir bulmaca türüne beklenmedik bir dokunuş ekleniyor
- Oyuncular kaba kuvvetle ilerlemek yerine stratejilerini yeniden değerlendirmek zorunda kalıyor
