Name: Saros İncelemesi: Housemarque'un En İyi Oyunu
Item: Saros
Rating: 8.5
Author: Omar Ghanem

Housemarque kazanan formülünü bir üst seviyeye taşıyor

Returnal'ın Housemarque'ı ciddi bir AAA oyuncusu olarak duyurmasından beş yıl sonra, Finlandiyalı stüdyo selefinin inşa ettiği her şeyi alıp neredeyse her yönde daha da ileriye taşıyan Saros ile geri döndü. Bu, güvenli bir devam oyunu değil. Housemarque oyun döngüsünü (loop) yeniden tasarladı, sistemleri derinleştirdi ve aslında söyleyecek sözü olan bir hikayeyi temellendirmesi için Rahul Kohli ile anlaştı. Sonuç, uzun zamandır çıkan en iyi PS5 özel oyunu.

Oyunda, iniş yaptıktan sonra bağlantısı kesilen üç önceki keşif ekibine ne olduğunu bulmak için gönderilen bir kurumsal kurtarma görevi olan Echelon IV'ün bir parçası olarak Carcosa gezegenine gönderilen bir Enforcer, yani Arjun Devraj karakterini yönetiyorsunuz. Kurgu, tanıdık bir bilim kurgu dünyası olsa da Housemarque bunu çok iyi kullanıyor. Carcosa'nın kendisi, her güneş tutulmasıyla değişen ve dönüşen bir gezegen; bu da roguelite döngüsünün oyun içi açıklaması. Arjun her öldüğünde tutulma sıfırlanıyor ve hiçbir şey hatırlamadan kampta uyanıyor. Buradaki döngü sadece mekanik bir kurgu değil; hikayenin ta kendisi.

Oynanış

Mesele şu: Saros, Returnal'dan daha erişilebilir ancak bunu daha kolay olduğu şeklinde yorumlamayın. Oyun sizi yine defalarca ve hiç acımadan hırpalayacak. Değişen şey, ilerleme yolunun her zaman adil hissettirmesi.

Soltari Shield parry sistemi

Üçüncü şahıs bullet hell nişancılık çekirdeği Returnal'dan taşınmış ancak hareket kabiliyeti neredeyse cerrahi bir hassasiyete kavuşturulmuş. Arjun koşabiliyor, zıplayabiliyor, mavi kürelerin içinden dash atabiliyor ve çevresel geçişler için bir tether kullanabiliyor. Tüm bu araçlar daha önce bir şekilde mevcuttu ancak buradaki tepkisellik gözle görülür derecede daha iyi. Yoğun bir mermi düzeninden kaçıp anında karşı saldırıya geçmek, birkaç saat içinde kas hafızasına dönüşüyor.

En büyük yeni mekanik ekleme, çatışmaya bir parry sistemi getiren Soltari Shield. Mermiler renk kodlu: maviler, güç silahı göstergenizi doldurmak için bloklanabiliyor; kırmızılar ise kaçınılması veya büyük hasar vermek için düşmanlara geri parry'lenmesi gereken mermiler. Parry zamanlamasını tutturmak, çatışmaları hayatta kalma egzersizlerinden ritim oyunlarına yakın bir seviyeye taşıyor. Skill ceiling oldukça yüksek.

Kalıcı ilerleme (persistent progression), Saros'un Returnal'ı en net geliştirdiği nokta. Her koşuda neredeyse sıfırdan başlamak yerine, Arjun'un yeteneklerini kalıcı olarak genişleten dallanan bir ağaç üzerinde yükseltmeler biriktiriyorsunuz. Zıplama platformları, tether yükseltmeleri ve yeni geçiş seçenekleri zamanla açılıyor; her koşuda anlamlı bir şekilde güçlendiğinizi hissetmek, döngüyü Returnal'ın başardığından çok daha uzun süre çekici kılıyor.

Kalıcı ilerleme ağacı

Silah havuzu, oynanışın zorlandığı tek alan. Daha uzun oyun oturumlarında çeşitlilik sınırlı hissettirmeye başlıyor. Aynı silah arketipleri arasında sürekli dönüp duruyorsunuz ve her koşu belirli istatistikleri ve modifikatörleri rastgeleleştirse de, silahların temel hissi pek değişmiyor. Bu bir oyun kırıcı değil ama fark ediliyor.

Grafikler ve ses

Carcosa, defalarca ölmek için muhteşem bir yer. Gezegen, kristal mineral yataklarından çürümüş kurumsal altyapıya kadar değişen biyomlar arasında gidip geliyor ve sanat yönetimi baştan sona kendinden emin ve özgün. Özellikle tutulma ışıklandırma sistemi, her karşılaşmaya hafif gerçeküstü bir kalite katan, ortamları değişen kehribar ve gölge tonlarına büründürerek etkileyici bir iş çıkarıyor.

DualSense entegrasyonu çok iyi uygulanmış. Adaptif tetikler aracılığıyla gelen silah geri bildirimi, her silahın fiziksel olarak farklı hissettirmesini sağlayacak kadar çeşitli ve yakın mesafe çatışmalardaki haptic feedback, PS5 deneyimini gerçekten artıran dokunsal bir katman ekliyor.

Müzikler, bu tür için son zamanlarda duyduğum en iyilerden biri. Orglar ve yaylılar daha sakin keşif bölümlerini taşırken, distorşınlı riffler ve perküsyon çatışmaları sürüklüyor. Çok ince bir işçilik değil ama buna gerek de yok. Müzik, herhangi bir anda ne kadar tehlikede olduğunuzu tam olarak size söylüyor.

Rahul Kohli'nin Arjun performansına özel bir parantez açmak gerek. Karakteri, tekrarlanan ölümleri mekanik olmaktan çıkarıp kişisel hissettiren kontrollü bir yoğunlukla oynuyor. Başarısız bir koşudan sonra sesindeki hayal kırıklığı melodram değil. Bu, gerçek bir tükenmişlik hissi veriyor ve döngüyü, saf oynanışın asla yapamayacağı bir şekilde satıyor.

Hikaye

Saros, Returnal'dan çok daha güçlü bir anlatı odağına sahip ve bu durum büyük ölçüde oyunun lehine işliyor. Echelon IV hayatta kalanlarından oluşan topluluk, Arjun'un tepki verebileceği ve önemseyebileceği insanlar sunuyor; bu da döngüyü Returnal'daki Selene'in yalnız kabusundan daha az izole hissettiriyor. Echelon I'den III'e ne olduğu gizemi gerçekten sürükleyici ve sizi ilk koşularda ileriye taşıyor.

Hikaye; ara sahneler, koşular arasındaki isteğe bağlı diyaloglar, telsiz konuşmaları, sesli notlar ve flashback sekanslarının bir kombinasyonu ile anlatılıyor. Katmanlı yaklaşım, doğru çalıştığında harika işliyor. Sorun şu ki, her zaman doğru çalışmıyor. İsteğe bağlı diyaloglar arka arkaya duyulduğunda doğal olmayan bir şekilde sıraya girebiliyor ve ara sahneler dışındaki karakter animasyonları belirgin şekilde sert.

Carcosa'nın tutulma ile aydınlanan biyomları

Daha büyük yapısal sorun, hikayenin ikinci yarıda odağının bir kısmını kaybetmesi. Oyunun başlarında sürükleyici olan kurumsal bilim kurgu gizemi, yerini Arjun'un geçmişiyle ilgili daha kişisel bir hikayeye bırakıyor ve bu geçiş tam olarak oturmuyor. Kişisel bahisler, gezegensel olanlardan daha az ilgi çekici hissettiriyor ve çözüm, bazı oyuncuların ödüllendirici, bazılarının ise sinir bozucu bulacağı şekillerde kasıtlı olarak soyut bırakılmış.

Karar

Saros, Housemarque'ın zirve performansını sergilediği bir oyun. Çatışma, stüdyonun şimdiye kadar yaptığı en iyi iş. Dünya, Returnal'dakinden çok daha dolu dolu. Kalıcı ilerleme sistemi, selefi hakkındaki en büyük şikayeti çözüyor. Rahul Kohli, etrafındaki materyali yükselten bir performans sergiliyor. Şu anda çıkan en iyi PS5 oyunlarından haberdar olmak istiyorsanız, GAMES.GG adresinden daha fazla incelemeye ve rehbere göz atabilirsiniz.

Kusurlar gerçek ama sınırlı. Hikaye tökezliyor. Silahlar daha fazla çeşitliliğe ihtiyaç duyuyor. Endgame içeriğinin artması gerekiyor. Ancak bu sorunların hiçbiri, genel olarak neredeyse eksiksiz bir paket olan oyunun değerini düşürmüyor. Saros, Returnal hayranlarının beş yıldır beklediği oyun ve beklentileri karşılıyor.

Saros İncelemesi

8.5/10

Saros, selefinin başarısını aşmayı başaran nadir devam oyunlarından biri. Housemarque, Returnal'ın temelini alıp oyuncuları zorlayan pürüzleri gidererek çok daha özgüvenli bir yapım ortaya koymuş. Savaş mekanikleri, ilerleme sistemi ve dünya tasarımı geliştirilmiş. Rahul Kohli'nin Arjun performansıyla hikaye güçlü bir duygusal temel kazanmış. Final kısmındaki anlatım sapmaları ve silah çeşitliliğinin azalması gibi küçük kusurlara rağmen, Saros PS5 platformunun en iyi özel oyunlarından biri. Returnal'ın zorluğu nedeniyle oyundan uzaklaşanlar için Saros kesinlikle şans verilmesi gereken bir yapım.