De originele Planet Zoo had de gave om je onbedoeld in een wildlife-liefhebber te veranderen. Je startte de game om de lay-out van verblijven aan te passen en voor je het wist zat je te Googelen of babiroesa's echte dieren zijn (dat zijn ze, en ze zien er behoorlijk wild uit). Planet Zoo 2 gaat precies verder waar het vorige deel ophield, en Frontier Developments heeft een sequel afgeleverd die minder aanvoelt als een heruitvinding en meer als een genereuze uitbreiding van alles wat de eerste game honderden uren speelplezier waard maakte.
De game is nu uit op pc, PS5 en Xbox Series X/S, en de belangrijkste toevoegingen zijn niet te missen: aquaria, volières en uitgestrekte natuurreservaten waar dieren vrij kunnen rondlopen door enorme biomen.
Wat de nieuwe biomen daadwerkelijk toevoegen
De natuurreservaten zijn de meest visueel indrukwekkende toevoeging. Nijlpaarden wentelen zich in modderige ondieptes, flamingo's poetsen hun veren in ondiepe poelen en kuddes olifanten trekken over open vlaktes in een setting waardoor je vergeet dat je eigenlijk een budget aan het beheren bent. Frontier heeft de jeep-exploratiemecanic uit de Jurassic World Evolution-serie geleend, waardoor je door deze reservaten kunt rijden en foto's kunt maken die worden omgezet in onderzoekspunten. Het werkt prima, al is het een groot woord om dit een systeem te noemen. Het is meer een aangename afleiding dan een betekenisvolle gameplay loop.
Aquaria volgen een vergelijkbaar patroon. Het zijn in feite natte verblijven met een filtersysteem, waarbij je het zoutgehalte, de temperatuur en de diepte in de gaten moet houden. Karetschildpadden zwemmen door het water terwijl zeekoeien de diepte verkennen, en ja, je kunt een onderwatertunnel bouwen voor bezoekers. Dat alleen al rechtvaardigt de toevoeging. Volières zijn de meest eenvoudige van de drie: overdekte verblijven met dakconstructies om vogels voldoende verticale ruimte te geven. Majestueuze schoenbekooievaars die hun vleugels spreiden in zo'n verblijf, is echt iets om even voor stil te blijven staan.
Het punt is echter: geen van deze toevoegingen verandert fundamenteel hoe Planet Zoo speelt. Het zijn eerder tekstuele toevoegingen dan systemische revisies. Dat is geen kritiek, maar een eerlijke weergave van wat Frontier heeft gebouwd.
De managementlaag staat nog steeds als een huis
Wat de meeste spelers missen als ze zich focussen op het spektakel, is hoe solide de onderliggende tycoon-game blijft. Dierenwelzijn is op zichzelf al een substantieel systeem: biome-management, verrijking, fokprogramma's, gezondheidsmonitoring en handel vereisen allemaal serieuze aandacht. Voeg daar de bekende zoo-managementtaken aan toe (personeel, tevredenheid van gasten, horeca, entreeprijzen), en de balans is oprecht boeiend.
Gelukkige dieren zorgen voor gelukkige gasten, en gelukkige gasten rechtvaardigen hogere entreeprijzen. De loop is strak en bevredigend. De economie bijt echt als je deze negeert, wat Planet Zoo 2 een stap boven pretpark-sims plaatst die management als een bijzaak behandelen. Als je de financiën in het begin lastig vindt, behandelt de Planet Zoo 2 money guide de meest betrouwbare manieren om je dierentuin gefinancierd te houden zonder je startbudget erdoorheen te jagen.
Een sequel die leerde van de fouten van Planet Coaster 2
Frontier's Planet Coaster 2 lanceerde in een opvallend magere staat, met een content-aanbod dat aanvoelde alsof er materiaal werd achtergehouden voor betaalde DLC. Planet Zoo 2 maakt die fout niet. Negen bouwthema's en 136 soorten bij de lancering geven bouwers en dierenliefhebbers vanaf dag één genoeg om mee te werken, en de verbeterde tutorial-campagne is een zinvolle upgrade ten opzichte van de versnipperde introductie van de eerste game.
De tutorial bevat nu een cast van terugkerende stemacteurs die je in een logische volgorde door de belangrijke systemen leiden in verschillende biomen. Het is geduldig zonder neerbuigend te zijn, precies wat een management-sim met zoveel bewegende delen nodig heeft.
De UI is op sommige plekken nog steeds wat druk, maar de controller-ondersteuning voelt doordachter aan dan voorheen, waardoor de consoleversies een serieuze optie zijn in plaats van een compromisvolle port.
De dieren blijven het belangrijkste
Er zit een boomkangoeroe in Planet Zoo 2. Voordat deze game bestond, is de kans groot dat je nooit aan boomkangoeroes hebt gedacht. Zie er een een klimrek op springen, met een zwiepende staart terwijl hij zich aan de houten balken vastklampt, en je zult merken dat je een browsertabblad opent om te checken of ze dat echt doen. Dat doen ze.
Die kwaliteit, het vermogen om je oprecht nieuwsgierig te maken naar echte dieren via een digitale recreatie, is wat Planet Zoo 2 onderscheidt van andere management-sims. Ringstaartmaki's die rondrennen in hun verblijf, Aziatische kleinklauwotters die vanaf rotsen in het water duiken, toco-toekans die door volières hoppen. De natuur-brush tool (nieuw in deze sequel) maakt het vullen van grotere verblijven met flora een stuk minder saai, en seizoenen voegen visuele variatie toe met besneeuwde parken en herfstkleuren, ook al is het effect van het weer op de management-mechanics tot nu toe nog beperkt.
De game introduceert ook een seizoensgebonden natuur-brush die het decoreren van grotere verblijven veel sneller maakt, wat iedereen die urenlang individuele bomen plaatste in het origineel direct zal waarderen.
Voor spelers die de diepte in willen, brengt de Planet Zoo 2 wildlife reserves and releasable animals guide alle 6 reservaten per continent en bioom in kaart, met elk vrijlaatbaar dier vermeld voor elke locatie. Het is de moeite waard om deze op te slaan zodra je de tutorial hebt afgerond.
