Een nieuw wetsvoorstel ingediend door het Amerikaanse congreslid Ritchie Torres beoogt de eigendomsrechten van videogames te versterken. Het dwingt uitgevers om ervoor te zorgen dat consumenten games die zij hebben gekocht, kunnen blijven spelen, zelfs nadat de officiële ondersteuning is beëindigd.
De voorgestelde wetgeving, genaamd de Power to Players Act, zou de Federal Trade Commission (FTC) opdragen maatregelen te introduceren die voorkomen dat uitgevers de toegang tot gekochte games intrekken wanneer online services worden stopgezet. Het voorstel beoogt een onderscheid te maken tussen het kopen van een videogame en het verkrijgen van een licentie die uiteindelijk kan worden ingetrokken.
Torres, een Democraat die New York vertegenwoordigt, stelde dat consumenten het recht moeten behouden om de games die zij kopen te bezitten, te spelen en over te dragen. In een verklaring bij de aankondiging van het wetsvoorstel zei hij dat spelers toegang moeten blijven houden tot hun games, lang nadat uitgevers zijn overgestapt op andere projecten.
“Wanneer je betaalt voor een game, zou je deze moeten bezitten,” zei Torres. Hij voegde eraan toe dat de wetgeving zou helpen garanderen dat consumenten toegang behouden tot hun aankopen in plaats van deze te verliezen wanneer een bedrijf zijn services afsluit.
In een gesprek met Kotaku omschreef Torres het voorstel als een terugkeer naar een historische norm waarin spelers games die zij hadden gekocht konden blijven gebruiken. Hij stelde dat consumenten de toegang tot een product niet zouden mogen verliezen enkel omdat de uitgever besluit de ondersteuning te staken.
NBA 2K25 benadrukt het probleem van videogame-eigendom
De aankondiging noemde NBA 2K25 als een voorbeeld van de problemen die de Power to Players Act wil aanpakken. De basketbalgame, uitgebracht op 6 september 2025, zal naar verwachting onspeelbaar worden op 31 december 2026, na de geplande afsluiting van de servers.
Dit voorbeeld benadrukt een groeiende zorg onder spelers die games kopen die afhankelijk zijn van online infrastructuur. Wanneer die services worden stopgezet, kunnen sommige titels ontoegankelijk worden, ook al hebben consumenten er al voor betaald.
De voorgestelde wetgeving beoogt soortgelijke situaties te voorkomen door te eisen dat games die normaal gesproken afhankelijk zijn van online servers, offline modi aanbieden. Hierdoor zouden spelers hun aankopen kunnen blijven gebruiken nadat uitgevers hun online services hebben stopgezet.
De volledige tekst van het wetsvoorstel is echter nog niet openbaar gemaakt, waardoor het lastig is om precies te bepalen hoe de vereisten zouden werken of hoe deze zouden worden gehandhaafd.
Videogame-preservatie wordt een groeiende zorg
De Power to Players Act komt te midden van bredere discussies over digitaal eigendom, fysieke media en de preservatie van videogames. Campagnes zoals Stop Killing Games hebben opgeroepen tot veranderingen in de praktijken van de industrie die ertoe kunnen leiden dat gekochte games onspeelbaar worden wanneer uitgevers de ondersteuning intrekken.
Fysieke game-releases zijn ook onderdeel geworden van het debat. Sommige consumenten hebben hun bezorgdheid geuit na de aankondiging van Sony over plannen om te stoppen met fysieke releases van bepaalde PlayStation-games.
Volgens het meest recente financiële jaarverslag van Sony dat in de aankondiging werd geciteerd, waren digitale downloads goed voor 82% van de verkoop van volledige games voor PlayStation 4 en PlayStation 5 tijdens het betreffende boekjaar. Dit cijfer illustreert hoe sterk de markt nu afhankelijk is van digitale distributie.
Fysieke discs kunnen helpen de toegang tot games te behouden, vooral wanneer digitale versies uit online winkels worden verwijderd. Fysieke media garanderen echter niet noodzakelijkerwijs permanent eigendom of blijvende functionaliteit.
Veel games vereisen online servers om te werken, zelfs wanneer ze op disc zijn gekocht. Bovendien verlenen licentieovereenkomsten voor eindgebruikers consumenten doorgaans een licentie om de software te gebruiken in plaats van onbeperkt eigendom van de game zelf.
Updates en patches kunnen preservatie-inspanningen ook bemoeilijken. In sommige gevallen verschilt de versie die oorspronkelijk op disc werd uitgebracht aanzienlijk van de versie die spelers ervaren na latere updates. Als gevolg hiervan is het behouden van de originele fysieke release mogelijk niet voldoende om de toegang tot de volledige game te behouden zoals deze bedoeld was om gespeeld te worden.
Deze beperkingen hebben geleid tot hernieuwde oproepen voor wetgeving die duidelijkere vereisten voor uitgevers zou vaststellen en consumenten zou beschermen wanneer games het einde van hun commerciële levensduur bereiken.
Power to Players Act kan te maken krijgen met technische uitdagingen
Hoewel de Power to Players Act niet lijkt te vereisen dat uitgevers online servers voor onbepaalde tijd onderhouden, kan de voorgestelde vereiste voor offline-play technische uitdagingen met zich meebrengen.
Sommige games zijn ontworpen rondom constante online connectiviteit, waarbij essentiële gameplay-systemen op externe servers draaien. Het introduceren van een offline modus na de ontwikkeling zou daarom aanzienlijke wijzigingen in de architectuur van een game kunnen vereisen, afhankelijk van hoe de systemen zijn geïmplementeerd.
Ontwikkelaars en uitgevers hebben eerder kritiek geuit op voorstellen die hen zouden verplichten servers voor onbepaalde tijd te exploiteren, daarbij verwijzend naar de lopende kosten en technische verantwoordelijkheden. De Power to Players Act lijkt een andere aanpak te kiezen door zich te concentreren op blijvende speelbaarheid in plaats van permanente serverexploitatie.
Desalniettemin kan het eisen van offline functionaliteit in games die exclusief rond online services zijn ontworpen, nog steeds voor aanzienlijke uitdagingen in de ontwikkeling zorgen. De omvang van die uitdagingen hangt af van de definitieve formulering van de wetgeving en hoe de FTC de vereisten implementeert.
Het voorstel staat ook voor wetgevende hindernissen. Het indienen van een wetsvoorstel garandeert niet dat het wet wordt, en veel voorgestelde maatregelen bereiken nooit een stemming. Totdat de volledige tekst beschikbaar is, blijven er vragen bestaan over de reikwijdte, handhaving en praktische impact van de wetgeving op ontwikkelaars en uitgevers.
AI-tools kunnen het debat over game-preservatie bemoeilijken
Het debat over videogame-eigendom ontvouwt zich ook naast de vooruitgang in kunstmatige intelligentie en gespecialiseerde programmeertools. Deze technologieën hebben in toenemende mate projecten mogelijk gemaakt die te maken hebben met de decompileren, reconstructie en modificatie van oudere en hedendaagse games.
Dergelijke projecten roepen aanvullende vragen op over software-preservatie, auteursrecht en de juridische grenzen van het recreëren van games die niet langer officieel worden ondersteund. De groeiende schaal ervan zou handhaving moeilijker kunnen maken en nieuwe overwegingen kunnen introduceren voor wetgevers die consumenten willen beschermen met respect voor intellectuele eigendomsrechten.
De Power to Players Act vertegenwoordigt een nieuwe poging om de langetermijntoegankelijkheid van gekochte videogames via wetgeving aan te pakken. Of het in staat is om afdwingbare eigendomsbescherming vast te stellen zonder onpraktische technische vereisten op te leggen aan ontwikkelaars, moet nog blijken.
