Overview
Alice: Madness Returns plaatst spelers in de rol van de 19-jarige Alice Liddell in het Victoriaanse Londen van 1875, nog steeds achtervolgd door de brand die jaren eerder haar familie doodde. Onder de hoede van psychiater Dr. Angus Bumby glijdt ze steeds verder weg in levendige hallucinaties van Wonderland, een plek die ooit haar mentale toevluchtsoord was, maar nu uit elkaar wordt gerukt door een kracht genaamd de Infernal Train. De centrale vraag van de game is niet alleen of Alice Wonderland kan redden. Het is de vraag of de waarheid die ze najaagt wel iets is dat ze daadwerkelijk wil vinden.
Spicy Horse bouwde de game als een directe sequel op American McGee's Alice (2000), en dat is er duidelijk aan af te zien. De toon blijft gedurende alle zes chapters meedogenloos duister, waarbij elk chapter zich afspeelt in een eigen, gecorrumpeerd bioom met een unieke visuele identiteit en vijandtypes. De Wonderland-segmenten vormen het grootste deel van de gameplay, afgewisseld door korte terugkeermomenten naar een grimmig, grijs Londen die de psychologische inzet in de realiteit verankeren.
Alice: Madness Returns content image
Gameplay en mechanics
Het combat-systeem is een third-person hack-and-slash met een klein arsenaal aan upgradebare melee-wapens. Elk wapen vervult een eigen rol:
Alice: Madness Returns content image
- Vorpal Blade: snelle standaardaanvallen met lage schade
- Hobby Horse: trage, krachtige crowd control
- Teapot Cannon: explosieve ranged damage
- Pepper Grinder: rapid-fire onderdrukking
- Umbrella: projectielen afweren en blokkeren
Wapens upgrade je met Teeth, de valuta van de game, die je verzamelt van verslagen vijanden en die door de levels heen verborgen liggen. Buiten de combat om beschikt Alice over bewegingsvaardigheden, waaronder een zweverige double-jump met haar jurk, een shrink-mechanic die verborgen paden en teksten onthult, en een dodge roll met korte onkwetsbaarheidsframes. De platforming-secties leunen zwaar op nauwkeurig springwerk en kamers vol vijanden, die een aanzienlijk deel van de speelduur per chapter in beslag nemen.
Alice: Madness Returns content image
Wereld en setting: wat is er met Wonderland gebeurd?
Elk van de zes chapters voert Alice door een radicaal andere versie van Wonderland. The Hatter's Domain is een steampunk-nachtmerrie vol tandwielen en body horror. Het domein van de Dollmaker aan het einde stript alle kleur weg. Bekende personages zoals de Cheshire Cat, de Mad Hatter, de Caterpillar en de Red Queen keren allemaal terug, maar elk van hen is vervormd of aangetast door de corruptie van de Infernal Train. De Cheshire Cat fungeert als Alice's primaire gids, en zijn dialogen bevatten het merendeel van de droge, verontrustende humor van de game.
Het verhaal in de echte wereld dat onder de Wonderland-chapters doorloopt, is waar het schrijfwerk zijn reputatie verdient. Het mysterie rondom Dr. Bumby bouwt langzaam op, en de onthulling in de laatste act is oprecht grimmig. De game verzacht niet wat er met Alice's familie of de kinderen in de zorg van Bumby is gebeurd. Die bereidheid om vast te houden aan de duistere thema's is wat de game onderscheidt van titels die horror-esthetiek enkel gebruiken zonder narratieve diepgang.
Visueel en audio design
De art direction is het sterkste punt van de game. Elk chapter heeft een volledig eigen visueel palet, van het groteske, snoepkleurige eerste domein tot de inkt-en-papier-esthetiek van de wereld van de Dollmaker. De character designs voor vijanden zijn constant fantasierijk en putten uit verwrongen versies van Victoriaans speelgoed, speelkaartsoldaten en carnavalsbeelden.
De score van Jason Tai en het audio design vullen de visuals aan zonder ze te overstemmen. Combat-geluiden zijn 'crunchy' en bevredigend, en de omgevingsaudio in elk chapter past zich aan het thema van het bioom aan. De voice-acting van Alice verankert het personage in zowel de Londen-sequenties als de steeds surrealistischer wordende Wonderland-chapters.
Alice: Madness Returns content image
Impact en legacy
Alice: Madness Returns neemt een specifieke niche in binnen het action-platformer genre als een game die sfeer en narratief gewicht prioriteert boven mechanische complexiteit. De combat is naar moderne maatstaven niet diepgaand, en de platforming-secties duren soms wat te lang. Maar als stuk duistere fantasy-storytelling rondom trauma en geheugen blijft de game overeind staan. De structuur van zes chapters geeft elk Wonderland-domein de ruimte om een eigen identiteit te ontwikkelen, en de payoff in de laatste act rechtvaardigt de opbouw. Voor spelers die op zoek zijn naar een hack-and-slash platformer met oprechte psychologische horror als kern, blijft dit een van de meest geslaagde voorbeelden in zijn soort.