Overview
God of War: Chains of Olympus verscheen in maart 2008 als de derde titel in Sony's vlaggenschip-actiereeks, maar was de eerste die specifiek voor de PlayStation Portable werd gebouwd. Ready At Dawn, en niet Sony Santa Monica, nam de ontwikkeling voor zijn rekening, en het resultaat is een prequel die zich tien jaar voor de originele game afspeelt. Kratos is nog steeds in dienst van de Goden van Olympus, en het verhaal begint midden in zijn contract, waarbij hij naar de stad Attica wordt gestuurd om een binnenvallend Perzisch leger af te weren.
De opzet is vlot. Al in het eerste bedrijf jaagt Kratos op een basilisk die de stadsmuren beklimt, doodt hij de Perzische koning om diens Efreet-kracht op te eisen en ziet hij hoe de zon letterlijk uit de lucht valt. Morpheus, de god van de dromen, heeft de wereld in een zwarte mist gehuld en Kratos moet zich er een weg doorheen banen. Het verhaal is compacter dan in de hoofdgames, wat uitstekend past bij het draagbare formaat.
God of War: Chains of Olympus content image
Gameplay en mechanics
Chains of Olympus behoudt de kern van de God of War-loop zonder al te veel concessies. Kratos hakt zich een weg door vijanden met de Blades of Chaos, lost puzzels met kisten op die verspreid over elk level staan en voltooit quick-time events tijdens baasgevechten. De bekende economie van rode bollen keert terug, waardoor spelers hun wapens en vaardigheden gedurende de campagne kunnen upgraden.
God of War: Chains of Olympus content image
Belangrijke mechanics die zijn overgenomen uit de hoofdreeks:
- Blades of Chaos combo chains
- Red orb wapen-upgrades
- Gorgon Eye health-upgrades
- Phoenix Feather magie-upgrades
- Quick-time event boss finishers
De beperkte knoppenindeling van de PSP vereiste echt ontwerpwerk. Ontwijken (dodging) gebruikt bijvoorbeeld nu beide schouderknoppen in combinatie met de analoge stick in plaats van een specifieke knop. Ready At Dawn heeft de besturing vanaf nul opgebouwd in plaats van simpelweg de PS2-inputs te mappen, en dat verschil merk je. De game speelt soepel voor een platform dat niet specifiek voor dit genre was ontworpen.
God of War: Chains of Olympus content image
Nieuwe wapens en wat deze game uniek maakt
Wat voegt Chains of Olympus toe wat de PS2-games niet hadden? Het antwoord zit hem grotendeels in de nieuwe tools en de context eromheen. Het Sun Shield geeft Kratos een verdedigingsoptie die de dynamiek van bepaalde gevechten verandert. De Efreet-spreuk, afkomstig van de Perzische koning, fungeert als een explosieve aanval voor korte afstand. De Light of Dawn maakt het magische arsenaal compleet met een optie voor lange afstand.
Deze toevoegingen passen naadloos in het bekende God of War-ritme zonder het te verstoren. Niets voelt overbodig aan, en de pacing door de campagne heen is scherp genoeg zodat elke nieuwe vaardigheid precies op het juiste moment komt, wanneer de combat wel wat variatie kan gebruiken.
Wereld, setting en impact op het verhaal
Chains of Olympus put met hetzelfde zelfvertrouwen uit de Griekse mythologie als zijn voorgangers. Attica, Marathon, het rijk Tartarus en de Elysian Fields komen allemaal voorbij in de campagne, en de art direction op de PSP-hardware blijft overeind ondanks de technische beperkingen van het platform. De omgevingen zijn gevarieerd genoeg om herhaling te voorkomen tijdens de ongeveer zes uur durende speelduur.
Het verhaal heeft meer gewicht dan het op het eerste gezicht lijkt. Dit is een prequel die bedoeld is om iets specifieks over Kratos uit te leggen, en tegen het einde lost het die belofte in op een manier die delen van de originele game in een nieuw daglicht stelt. Voor spelers die via de PS4-games met de serie in aanraking zijn gekomen, is Chains of Olympus het duidelijkste venster op wie Kratos was vóór de Noorse saga, en waarom die versie van het personage zo verteerd werd door woede.
God of War: Chains of Olympus content image
Technische prestatie op draagbare hardware
Het werk van Ready At Dawn op de PSP-hardware was technisch ambitieus voor 2008. De studio pushte het platform om omgevingen en vijandelijke aantallen te renderen die dichter bij de PS2-output lagen dan wat de meeste PSP-games voor elkaar kregen. De framerate blijft stabiel tijdens de drukkere gevechten, en het camerasysteem, waar de God of War-serie altijd al zorgvuldig mee omging, vertaalt zich naar het kleinere scherm zonder aan overzicht te verliezen. Voor een hack-and-slash actiegame op een handheld legde Chains of Olympus een lat die door maar weinig tijdgenoten werd gehaald.