Motorslice is een van die games die in de trailer drie verschillende dingen lijken te zijn, maar uiteindelijk alles tegelijk blijken te zijn. De game is ontwikkeld door Regular Studio en uitgegeven door Top Hat Studios. Je kruipt in de oranje overall van P, een Slicer die de taak heeft om een enorme megastructuur te beklimmen en elke machine die ze tegenkomt uit te schakelen. Het wapen waarmee ze dit doet, een chainsaw sword dat bij elke zwaai loeit en trilt, is al reden genoeg om op te letten. Voor $17.99 op pc, PS5 en Xbox Series S/X krijg je veel meer dan waar je voor betaalt.
Wat voor soort game is Motorslice?
Het uitspelen van Motorslice kostte ongeveer 12 uur, met 548 geregistreerde deaths, wat eigenlijk alles zegt over de moeilijkheidsgraad van de game. Dit is geen luchtige actiegame. De beste vergelijkingen zijn Mirror's Edge vanwege het parkour-ontwerp, Shadow of the Colossus vanwege de opzet van de bazen, en Celeste vanwege de manier waarop de game omgaat met doodgaan en opnieuw beginnen. Die laatste vergelijking wordt zelden gemaakt, maar is misschien wel de meest accurate.
P wordt vergezeld door Orbie, een zwevende orb die fungeert als de camera van de speler in de wereld. Orbie kan met een zaklamp schijnen, omgevingen scannen en af en toe op knoppen drukken. De game gebruikt dit om uit te leggen waarom je P over haar schouder meekijkt, en ze reageert zelfs als je met het licht in haar ogen schijnt of te lang naar haar staart. Een klein detail, maar het werkt goed.
P en haar chainsaw sword
Hoe werkt het chainsaw sword in gevechten?
Eerlijk is eerlijk: combat is het zwakste punt van Motorslice. Er zijn geen echte combo's, de opgeladen zware aanval is onhandig om consistent uit te voeren en pareren voelt niet belonend, behalve bij het afweren van projectielen. Het chainsaw sword zelf is erg bevredigend om mee te zwaaien; alleen al het sound design maakt het de moeite waard om te gebruiken, maar de gevechtsarena's eromheen zijn het dieptepunt van de ervaring.
Het pareren van projectielen is waar het combat-systeem zijn kracht vindt. Als je je daarop focust in plaats van op het aaneenrijgen van melee-aanvallen, worden de gevechten een stuk beter behapbaar. Het chainsaw sword heeft ook een functie voor traversal: P kan langs bepaalde gemarkeerde muren zagen om paden te openen of momentum op te bouwen. Deze kruisbestuiving tussen combat-tool en movement-tool is waar het ontwerp van de game het meest doordacht aanvoelt.
Verspil geen energie aan het masteren van de zware aanval in standaard gevechten. Bewaar je geduld voor baasgevechten, waar het gebruik van het chainsaw sword voor traversal veel belangrijker is dan de schade die je aanricht.
Hoe werken de baasgevechten?
De bazen zijn de echte reden om Motorslice te spelen. In plaats van traditionele gevechten met health-bars, fungeren ze als traversal-challenges die alle bewegingsvaardigheden die je tot dan toe hebt geleerd combineren. Zie ze als set-pieces die gebouwd zijn rondom de schaal van de megastructuur. Volgens de review van Couch Soup is het gebruik van het chainsaw sword om door een enorme machine die op een Tonka Truck lijkt te zagen, een van de meest bevredigende momenten in de game.
Niet elke baas is even sterk, waarbij er een of twee wat onderontwikkeld aanvoelen vergeleken met de rest, maar het merendeel is goed uitgewerkt. De sleutel is om ze te behandelen als platforming-puzzels met een combat-jasje, in plaats van als pure gevechten. Bestudeer de structuur van de machine, vind het traversal-pad en laat het chainsaw sword op het juiste moment zijn werk doen.
Als je baasgevechten ingaat met een combat-first mindset, ga je herhaaldelijk dood. Zoek eerst naar de klim- en bewegingsroutes.
Hoe moeilijk is de platforming en helpt het death-systeem?
Het parkour in Motorslice is waar de game zijn vergelijkingen echt verdient. Wall running, wall jumping, zwaaien en latere verrassingen dragen allemaal bij aan een movement-systeem dat experimenteren beloont. De platforming-secties kunnen meedogenloos zijn, vergelijkbaar met de moeilijkere kamers in Celeste, maar de restart-mechanic haalt de meeste frustratie weg.
Wanneer P sterft, laadt de checkpoint bijna direct opnieuw. Het verhaal kadert dit in als P die wakker wordt uit een nare droom, wat consistent is met haar luie, ongeïnteresseerde karakter, en je bent binnen enkele seconden weer in actie. Die snelle loop zorgt ervoor dat zelfs een run met 500 deaths voelt als progressie in plaats van straf.
De game houdt je death-count bij, dus schrik niet als je ziet dat deze boven de 100 uitkomt. Dat getal is een ereteken, geen maatstaf voor falen.
Moet je alle verzamelbare orbs achtervolgen?
Motorslice heeft honderden verzamelbare orbs verspreid over de levels. Sommige liggen op echt gevaarlijke posities. Ongeveer de helft van de 548 deaths in één playthrough kwam door het verzamelen ervan. Eén voltooide playthrough leverde 159 orbs op, met er nog veel meer onverzameld.
Het praktische advies: je hoeft slechts 30 orbs te verzamelen, inclusief een keten van 5, om alle achievements die eraan gekoppeld zijn te unlocken. De game heeft ook een Chapter Select-functie, dus gemiste orbs kunnen later worden opgehaald zonder de hele game opnieuw te spelen. Probeer elke orb-challenge een paar keer. Als het niet lukt, ga dan door en kom later terug.
Behandel orbs als optionele side-content in plaats van als een primair doel. Dankzij Chapter Select is niets permanent te missen, dus stop met 40 keer doodgaan voor één collectible en ga door.
Art style, muziek en sfeer
Alles in Motorslice, behalve P en Orbie, gebruikt een gestileerde low-poly esthetiek die op het eerste gezicht lijkt op geometrie uit het PS1-tijdperk. Kijk je beter, dan zie je dat het gedetailleerde pixelatie is die ontworpen is om die stijl na te bootsen in plaats van simpelweg lage resolutie te zijn. Dat onderscheid is belangrijk, omdat er echt artistiek vakmanschap in de omgevingen zit.
De soundtrack, gecomponeerd door Pizza Hotline, neigt naar chill en ambient tijdens traversal-secties. Buiten op het oppervlak van de megastructuur zorgt de schaal ervoor dat P zich nietig voelt tegenover de structuur om haar heen. Binnen in gebouwen wordt de sfeer beklemmender. De tonale verschuiving tussen deze ruimtes is een van de stillere successen van de game.
Voor fans van adventure games met sterke environmental storytelling, doet de world-building van Motorslice door middel van schaal en geluid meer werk dan de dialoog.
Is Motorslice het kopen waard?
Voor $17.99 is het antwoord ja, met de kanttekening dat je de beperkingen in de combat moet accepteren. De traversal met het chainsaw sword, de baasgevechten als bewegingspuzzels en de restart-loop in Celeste-stijl vormen samen iets dat overeind blijft tijdens een playthrough van 12 uur. De low-poly art direction en de soundtrack van Pizza Hotline maken de rustigere secties op zichzelf al de moeite waard.
De gevechtsarena's zijn een echt zwak punt en het volume aan collectibles kan omslaan van boeiend naar uitputtend als je te hard pusht voor completion. Maar de kern van parkour, platforming en het beklimmen van bazen is sterk genoeg om de game voorbij die ruwe randjes te tillen.
Voor meer informatie over wat Motorslice per hoofdstuk te bieden heeft, kun je kijken naar de Motorslice strategy guides op GAMES.GG, waar specifieke secties in meer detail worden besproken.