"Geheugen is te duur, dus heb ik het zelf gemaakt." Dat is het uitgangspunt van een van de meest heerlijk onpraktische hardwareprojecten die onlangs zijn opgedoken, en de omschrijving van de maker zelf zegt alles: de slechtste USB-stick ter wereld.
Maar hier is het ding. Slecht volgens elke meetbare maatstaf, zeker. Maar ook een van de meest oprecht indrukwekkende staaltjes DIY-engineering die je dit jaar zult zien.
Ontvang 1 maand GTA+ abonnement bij je pre-order.
Pre-Order GTA 6 nu
Wat magnetic-core memory eigenlijk is
Tech-YouTuber polymatt documenteerde onlangs het volledige bouwproces van een USB-opslagapparaat dat NAND-flash volledig inruilt voor magnetic-core memory, een opslagtechnologie die zijn hoogtepunt kende in de jaren 50 en 60. Het concept is in theorie eenvoudig en in de praktijk buitengewoon priegelig: kleine ringetjes van ferrimagnetisch materiaal, elk doorregen met meerdere draden, slaan binaire data op op basis van hun magnetische polariteit. Een gegenereerd magnetisch veld draait de polariteit van een ring om, om een 0 of een 1 weer te geven. Er is geen stroom nodig om de status te behouden, wat dit technisch gezien non-volatile opslag maakt, dezelfde classificatie als de NAND-flash in je SSD.
Deze technologie dreef enkele van de belangrijkste computers uit de geschiedenis aan. ENIAC, de IBM 704 en de Apollo Guidance Computer vertrouwden op verschillende momenten op magnetic-core memory. De magnetic-core unit van IBM uit 1957 bevatte 147,456 bits aan data, hoewel het apparaat honderden kilo's woog en ongeveer $6,000 per maand kostte om te huren.
De versie van Polymatt slaat 64 bits op. Vierenzestig.
Het gat tussen toen en nu is bijna absurd
Om dat in perspectief te plaatsen: de Espressif ESP32-microcontroller die polymatt gebruikte om de USB-interface en het lees-/schrijfbeheer van het apparaat af te handelen, heeft ingebed flashgeheugen dat de magnetic-core array miljoenen keren overtreft. De controller is een ondersteunende act met meer opslagcapaciteit dan de hoofdact die hij moet bedienen.
Wat de meeste spelers missen in gesprekken over opslag, is hoe vreemd de fysieke realiteit van oudere technologie eigenlijk was. Moderne SSD's zijn een handvol chips op een PCB, onzichtbaar en uitwisselbaar. Magnetic-core memory is een zichtbaar, fysiek raster van kleine keramische ringetjes, waarbij elk ringetje een discrete eenheid van informatie is waar je naar kunt wijzen en kunt zeggen: "die daar bevat nu een 1." Het heeft iets dat bijna op een game-inventory lijkt: een eindige, inspecteerbare lijst met slots, elk met een duidelijke status.
De bouw zelf was oprecht moeilijk. Draden door keramische ringetjes rijgen die klein genoeg zijn om er slechts 64 van in een USB-apparaat te passen, is het soort werk waardoor je waardeert waarom de industrie verder is gegaan. Maar het zorgt er ook voor dat het voltooide object aanvoelt als iets dat het bewaren waard is in plaats van weg te gooien.
Waarom dit ertoe doet in een wereld waar opslag schaars wordt
De timing van dit project is niet toevallig. AI-datacenters verbruiken momenteel NAND-flash in een tempo dat de prijzen van SSD's in de winkel heeft opgedreven en het aanbod voor consumenten heeft geknepen. Silicon Motion verklaarde onlangs dat de retailmarkt voor SSD's "bijna is verdwenen" omdat de NAND-productie naar AI-infrastructuur en OEM-deals vloeit in plaats van naar de schijven die in gaming-pc's belanden.
Tegen die achtergrond beginnen ingenieurs die terugkijken naar pre-silicon opslagoplossingen minder als een noviteit en meer als een symptoom van een reëel aanbodprobleem te voelen. Niemand stelt serieus voor om magnetic-core memory in 2026 als oplossing voor iets te gebruiken. Maar het feit dat een hobbyist USB-apparaten bouwt van componenten uit de jaren 50 terwijl de moderne opslagmarkt krapper wordt, is een mooi stukje toevallig commentaar.
De build van Polymatt zal je niet helpen om games sneller te laden of je save files op te slaan. Daarvoor kun je onze gaming guides bekijken voor tips over het efficiënt beheren van opslagintensieve titels. Maar als fysieke demonstratie van waar computing vandaan komt, en als herinnering dat elke bit aan data altijd, op een bepaald niveau, een fysiek ding met een status is geweest, is het moeilijk te overtreffen.
Het project is volledig gedocumenteerd op het YouTube-kanaal van polymatt, en de video is de volledige speelduur waard, zelfs als je nul interesse hebt in het bouwen van je eigen exemplaar. Wat je, toegegeven, na het kijken misschien wel ontwikkelt. De WoW Midnight Devourer Demon Hunter PvP guide staat er nog steeds als je weer boven water komt na een drie uur durende deep dive in de theorie van ferrimagnetische ringen.
Opschalen van 64 bits naar 1 GB aan magnetic-core opslag zou precies 16 miljoen ringen vereisen. Iemand zal het uiteindelijk waarschijnlijk wel proberen.
