Ga naar hoofdinhoud
Culdcept Begins revives a 1997 Sega Saturn cult classic on Switch 2

Culdcept Begins brengt 1997 Sega Saturn cultklassieker naar Switch 2

Culdcept Begins verschijnt op Switch en Switch 2 en blaast de klassieke dice-driven deckbuilder van OmiyaSoft uit 1997 nieuw leven in.

Geschreven door
Eliza Crichton-Stuart
Bijgewerkt
Leestijd
4 min
Onderwerp
Nieuws
Dertig jaar aan geschiedenis waarvan de meeste spelers niet wisten dat die bestond
Advertentie

Het Sega Saturn-tijdperk staat niet bepaald bekend om het voortbrengen van games die in 2026 nog sequels krijgen. Toch is het zover. Culdcept Begins is nu uit op Nintendo Switch en Switch 2 en markeert de eerste nieuwe titel in de lang sluimerende deckbuilding-serie van OmiyaSoft sinds Culdcept Revolt tien jaar geleden op de 3DS verscheen. Als je op zoek bent naar iets dat echt anders is in de drukke releaseperiode van de Switch 2 deze week, dan is dit een titel die een tweede blik verdient.

Dertig jaar aan geschiedenis waarvan de meeste spelers niet wisten dat die bestond

De serie heeft een behoorlijk wilde ontstaansgeschiedenis. OmiyaSoft bracht Culdcept voor het eerst uit in Japan op de Sega Saturn in 1997, waarbij deckbuilding, RPG-elementen en een bordspel op basis van dobbelstenen werden gecombineerd tot iets waar destijds geen echte gelijke voor bestond. Een PlayStation-port volgde in 1999, gevolgd door een Dreamcast-sequel genaamd Culdcept Second in 2001. Westerse spelers kregen pas in 2003 voor het eerst een voorproefje, toen die sequel gelokaliseerd op de PlayStation 2 verscheen.

Vanaf dat moment versprong de serie tussen platformen op een manier die het bijna onmogelijk maakte om te volgen. Culdcept Saga verscheen in 2006 op de Xbox 360 onder Bandai Namco. Een Nintendo DS-remake volgde in 2008. Een 3DS-versie kwam in 2012. De laatste titel voor deze was Culdcept Revolt in 2016. Dat zijn zeven titels op zes platformen in bijna 20 jaar tijd, wat grotendeels verklaart waarom zo weinig mensen het hebben gespeeld.

Magic: The Gathering ontmoet Monopoly, en het werkt nog ook

Het punt is: het kernconcept is makkelijker te begrijpen dan de geschiedenis doet vermoeden. Spelers bewegen zich over een bord met behulp van dobbelstenen, met als doel genoeg goud te verzamelen om het streefbedrag van elk level te halen. De twist is dat je bij elke match een deck met kaarten bij je hebt. Met die kaarten kun je monsters op tegels plaatsen, die vervolgens fungeren als tolstations. Tegenstanders die op jouw tegel landen, moeten betalen of je monster uitdagen met een eigen monster.

De strategische diepgang komt voort uit het elementensysteem. Tegels zijn verdeeld in vier kleuren die gekoppeld zijn aan elementen, en het plaatsen van een monster op een bijpassende tegel geeft het een stat-buff. Koppel meerdere monsters van hetzelfde element aan elkaar op aangrenzende tegels en de tolbonussen stapelen zich snel op. Beslissen wanneer je goud uitgeeft aan het upgraden van een monster versus het achterhouden van reserves voor spells zorgt voor constante spanning. Een voorbeeld dat het design goed samenvat: een spell die de volgende worp met de dobbelsteen dwingt op 8 te landen, kan worden gebruikt om je eigen personage naar het startvak te pushen voor een gouduitbetaling, of op een tegenstander die precies 8 tegels verwijderd is van een van jouw monsters. Dat soort besluitvorming met dubbel gebruik loopt als een rode draad door de hele game.

Met starter decks kom je door de eerste paar gevechten, maar die houden het niet lang vol. Het wisselen naar de juiste mix van aanvallende monsters, defensieve buffs en spells voor battlefield-control wordt verrassend vroeg in de campaign noodzakelijk.

De timing is logischer dan het lijkt

Deckbuilding-games zijn nog nooit zo mainstream geweest. Magic: The Gathering heeft een grotere competitieve voetafdruk dan ooit tevoren, en indie-titels zoals Slay the Spire hebben de core loop van het genre geïntroduceerd aan een compleet nieuwe generatie spelers. Dat Culdcept Begins nu uitkomt, in plaats van vijf jaar geleden, plaatst het voor een publiek dat al vertrouwd is met kaartgebaseerde strategie.

De game heeft wel wat ruwe randjes. Het verhaal gooit spelers in een lore-zware wereld met Culds, Cepters en een academie-setting zonder veel uitleg, en de artstyle van de personages is inconsistent op een manier die opvalt naast de scherpe illustraties van de kaarten. Dit zijn echte pijnpunten, zeker voor nieuwkomers die de game expliciet probeert aan te trekken.

Toch blijft het bordspel zelf overeind. De serie is bijna 30 jaar lang te niche geweest om zijn publiek te vinden, en de install base van de Switch 2 geeft het een betere kans dan de meeste van zijn voorgangers hadden. Een pc-versie is ook bevestigd voor later dit jaar, wat dat venster nog verder zou moeten vergroten.

Als je houdt van multiplayer games met diepgaande strategische systemen en je het niet erg vindt dat een dobbelsteenworp af en toe je beste plannen in de war schopt, dan is Culdcept Begins deze week je tijd waard. Voor een breder overzicht van wat er nog meer de moeite waard is om te spelen, vind je in de gaming guides hub alles wat je nodig hebt, van build-optimalisatie tot hulp bij nieuwe releases.

Advertentie