Twaalf jaar is een lange tijd om op iets te wachten, laat staan op een vervolg op een game over het kijken naar cartoonavatars die verliefd worden op crackers.
Dat is precies hoe lang Tomodachi Lifefans in stilte zaten nadat het origineel voor de 3DS in 2014 uitkwam en een van de bestverkochte games van het platform werd, voordat Nintendo het schijnbaar vergat te bestaan. Geen vervolg. Geen spin-off. Geen uitleg. Alleen een heel lang, heel luid niets. Sommige fans namen aan dat Nintendo de serie en zijn Mii-avatars voorgoed met pensioen had gestuurd. Anderen hielden de vlam levend via mods, fanart en steeds uitgebreidere "aanroepcirkels" op sociale media, smekend dat Nintendo het terug zou brengen.
Toen werd Tomodachi Life: Living the Dream aangekondigd, en het internet verloor kortstondig zijn verstand.
Wat Tomodachi Life eigenlijk is (en waarom mensen er zo van houden)
Voor iedereen die het origineel miste, bevindt Tomodachi Life zich in een vreemde, wonderlijke ruimte tussen The Sims, Animal Crossing en een realityshow waar je per ongeluk in geïnvesteerd raakt. Je bevolkt een eiland met Mii-avatars gemodelleerd naar je vrienden, beroemdheden, fictieve personages, of wie je maar wilt, en stapt dan grotendeels terug om de chaos te zien ontvouwen. Ze sluiten vriendschappen, beginnen ruzies, worden verliefd, trouwen en krijgen kinderen. Je voert ze, speelt minigames met ze en geeft af en toe een duwtje aan relaties, maar de Miis maken hun eigen keuzes. Dat verlies van controle is het hele punt.
De serie traceert zijn oorsprong eigenlijk naar Tomodachi Collection, een Japan-exclusieve DS-game uit 2009. Hier is een leuk weetje: Miis werden oorspronkelijk gemaakt voor de Wii, specifiek vanwege de ontwikkeling van die game. Het 3DS-vervolg uit 2014 bracht het concept voor het eerst naar westerse publieken, en het sloeg in als een bom.
De memes die de serie levend hielden tussen de games
Zelfs tijdens de lange kloof tussen de releases verdween Tomodachi Life nooit helemaal van het internet. De "all hail the cracker"-meme, clips van een Peter Griffin Mii die een tranentrekkerende ballad levert aan een bomvolle zaal, en in feite het hele concept van Miis ongekende dingen laten doen, zijn allemaal terug te voeren op deze serie. Als je de afgelopen tien jaar enige tijd hebt doorgebracht in de gaminghoeken van het internet, heb je Tomodachi Life-content geabsorbeerd, of je het nu realiseerde of niet.
Die culturele voetafdruk hield de fanbase warm en klaar. Toen Living the Dream werd aangekondigd, hoefden die fans de serie niet opnieuw te ontdekken. Ze waren nooit weggegaan.
Wat Living the Dream daadwerkelijk toevoegt
Nintendo heeft de formule niet overhoop gegooid, en volgens de indrukken van Kotaku is dat waarschijnlijk de juiste keuze. De kernloop van het bekijken van Miis die hun chaotische leventjes leiden, blijft intact. Wat nieuw is, is een zinvolle uitbreiding van wat je kunt aanpassen en wie er mag deelnemen.
gevaar
Living the Dream ondersteunt nu het homohuwelijk en voegt uitgebreide opties toe voor het creëren van meer diverse Miis, functies die opvallend afwezig waren in het origineel uit 2014.
Naast representatie laat het nieuwe deel spelers de indeling van het eiland aanpassen, wat het origineel nooit toestond. Je kunt ook je eigen items, huisdieren en zelfs Mii-gezichten rechtstreeks in de game tekenen, die dan als echte in-game objecten bestaan. Grof taalgebruik is nu ook toegestaan, hoewel Nintendo daarop reageerde door het delen van screenshots meer te beperken, wat heel erg een Nintendo-zet is.
Het sleutelwoord hier is dat Nintendo de drang weerstond om crafting-systemen of uitgestrekte progressiemechanismen toe te voegen. Living the Dream ziet eruit als een expressievere, inclusievere versie van wat de 3DS-game al goed deed, in plaats van een heruitvinding.
De Animal Crossing-connectie waar fans het steeds over hebben
Het ding is: Living the Dream speelt zich af op een eiland, ziet er visueel warm en benaderbaar uit, en komt uit op een platform waar Animal Crossing: New Horizons miljoenen spelers al kennis liet maken met precies dit soort low-stakes, gezellige levenssimulatie. Die release uit 2020 trok spelers aan die het genre nog nooit eerder hadden aangeraakt, en velen van hen zoeken nog steeds naar het volgende dat die kriebel bevredigt.
Tomodachi Life vult een iets andere niche. Waar Animal Crossing je directe controle geeft over je omgeving en dagelijkse routines, geeft Tomodachi Life die controle over aan de Miis en laat het je kijken. De onvoorspelbaarheid is de functie. Voor spelers die van New Horizons hielden, maar meer persoonlijkheid en minder landschapsarchitectuur wilden, kan dit precies zijn wat ze zochten. Zorg ervoor dat je meer bekijkt:
