Stel je voor: je hebt weken besteed aan het reverse-engineeren van een survival horror-game uit 1998, de DRM verwijderd, de executable gepatcht om op moderne hardware te draaien en eindelijk werkt het weer. Dan brengt Microsoft een preview-update voor Windows 11 uit en gaat er stilletjes iets kapot. Alweer.
Dat is de dagelijkse realiteit voor Michał Obuchowski, publishing technical manager bij GOG, die onlangs vertelde hoe lastig Windows 11 is geworden voor iedereen die klassieke games in leven probeert te houden.
Gebruik code TRYHARD33 bij het afrekenen om deze aanbieding te verzilveren voordat de code verloopt.
Ontvang 33% korting op je GAMES+ abonnement
Windows Hello zit nu je oude games in de weg
Het punt is: de specifieke wijziging die nu voor de meeste problemen zorgt, is geen bug. Het is een bewuste beveiligingsverbetering. Microsoft is de manier waarop rechtenverhoging (elevation) werkt in Windows 11 aan het herzien. Ze vervangen de vertrouwde UAC-prompt (het "klik op Ja om door te gaan"-dialoogvenster dat al sinds Vista in Windows zit) door iets genaamd Administrator Protection. Het nieuwe systeem start een verborgen, tijdelijk admin-account op en geeft een kortstondig token uit dat beveiligd is met Windows Hello-authenticatie.
Voor alledaagse gebruikers is dat een veiligere workflow. Voor een game uit 1998 die verwacht op de oude manier stilletjes verhoogde rechten te krijgen, is het een muur.
"Het is een logische beveiligingsstap, maar voor ons verandert het hoe een game om de benodigde rechten vraagt", legt Obuchowski uit. "En het addertje onder het gras is dat je pas echt weet wat er veranderd is als Microsoft een preview uitbrengt."
Dat laatste maakt het werk oprecht moeilijk. Het GOG-team kan niet op elke mogelijke edge case in een 25 jaar oude executable anticiperen totdat het nieuwe Windows-gedrag al live is. Op dat moment is de game in het wild kapot en moet de fix achteraf komen.
DirectShow-regressies en 30 jaar aan Windows-bagage
De wijziging in Administrator Protection is slechts een onderdeel van een groter geheel. DirectShow, het verouderde multimedia-framework van Microsoft waar veel klassieke games op vertrouwden voor video-afspelen, leed onder een regressie in nieuwere Windows 11-builds. Dit zorgde ervoor dat in-game cutscenes en FMV-sequenties op wat Obuchowski diplomatiek "spectaculaire manieren" noemt, kapotgingen.
Legacy-drivers en oude kopieerbeveiligingen maken de lijst met terugkerende hoofdpijndossiers compleet. De kopieerbeveiliging is bijzonder lastig omdat sommige DRM-systemen uit de late jaren 90 en vroege jaren 2000 diep verweven zijn met de werking van de originele executables. Deze netjes verwijderen, zonder iets anders kapot te maken, is monnikenwerk. Dat is precies waarom GOG's DRM-vrije model hier zo belangrijk is.
"Hoe verder Windows van zijn roots afdwaalt, hoe meer 30 jaar oude bagage het met zich meesleept", zegt Obuchowski. "Elke keer dat een onderdeel daarvan wordt uitgefaseerd, kan iets uit 1998 stoppen met opstarten."
Dat is geen overdrijving. Het is een feitelijke beschrijving van hoe software-entropie op grote schaal werkt.
Wat GOG daadwerkelijk voor elkaar heeft gekregen
Context is hier belangrijk. Het team dat klaagt over deze obstakels heeft ook indrukwekkend werk verricht om ze te overwinnen. De catalogus van GOG bevat obscure titels zoals Ecstatica en Clive Barker's Undying, games die zonder serieuze technische interventie geen realistische weg naar moderne speelbaarheid hadden. De originele Resident Evil-trilogie is nu behouden en te koop op het platform, met de originele executables intact.
Voor elk van die releases moest het soort compatibiliteitsdoolhof worden doorkruist dat Obuchowski beschrijft. Oude DirectX-versies, kapotte audiodrivers, installer-logica die uitgaat van een bestandssysteemstructuur die Windows al decennia niet meer gebruikt. Het behoudwerk van GOG is niet zomaar oude installers opnieuw verpakken en klaar.
Voor spelers die erom geven dat games zoals de originele Gothic lang genoeg overleven zodat nieuwe doelgroepen ze kunnen ervaren naast moderne titels (als je benieuwd bent hoe de serie is geëvolueerd, de Gothic 1 Remake alles wat je moet weten-gids behandelt precies wat er is veranderd ten opzichte van het origineel uit 2001), is dit soort technisch fundament wat dat mogelijk maakt.
Het grotere plaatje voor game-preservatie op dit moment
De timing van Obuchowski's opmerkingen is opvallend. Game-preservatie staat vanuit meerdere hoeken tegelijk onder druk. Sony stopt in 2028 met de productie van fysieke discs voor nieuwe PlayStation-games. Uitgevers zoals Square Enix hebben geen garanties gegeven dat hun back-catalogus voor onbepaalde tijd speelbaar blijft. De Video Game History Foundation heeft zich fel verzet tegen het idee dat digitale downloads alleen het preservatieprobleem oplossen.
De positie van GOG in dit gesprek is ongebruikelijk. Het platform heeft een commerciële prikkel om oude games draaiende te houden (mensen kopen ze), wat mooi aansluit bij het doel van preservatie op een manier die niet altijd het geval is bij platformhouders of uitgevers. De frustratie die Obuchowski uit, is geen abstract activisme. Het is een technisch team dat de werkelijke kosten beschrijft van dit werk.
De praktische conclusie voor spelers is simpel: klassieke games kopen via platforms die actief compatibiliteit onderhouden, is een van de meest directe manieren om dit werk te steunen. Als je een breder overzicht wilt van wat er beschikbaar is, behandelt de gaming guides hub een reeks klassieke en moderne titels die het waard zijn om opnieuw te spelen. En als je voor het eerst in een van die behouden klassiekers duikt, is je eerste uren in Gothic 1 Remake overleven een goed startpunt om te begrijpen hoeveel deze old-school designs verschillen van moderne games.
