Ozark is het type game dat van je verwacht dat je dingen zelf uitzoekt. Je krijgt tutorials en hints, maar als het op combat aankomt, moet je het grotendeels zelf leren door te spelen.
In het begin kan dat een beetje frustrerend zijn. Je weet niet altijd precies wat de game van je verwacht en sommige systemen hebben tijd nodig om te begrijpen. Maar zodra het kwartje valt, wordt dat onderdeel van de ervaring.
Wat het meest opviel, is dat combat je echt laat nadenken. Je kunt niet zomaar een gebied in rennen en alles neerknallen wat je ziet. Munitie en voorraden zijn beperkt, dus elk gevecht wordt een vraagstuk van waar je schiet, wanneer je schiet en of het überhaupt de moeite waard is.
Wat ik goed vond
Ozark-Combat
Combat laat je nadenken
Combat was waarschijnlijk het beste onderdeel van Ozark.
Je kunt niet zomaar in het rond vuren, want munitie is schaars. Elk schot voelt belangrijk, zeker als je geen idee hebt wanneer je je volgende voorraad vindt.
Die schaarste dwingt je om op je positionering te letten en elk schot te laten tellen, in plaats van in het wilde weg te schieten en te hopen op het beste.
Je kunt vijanden ook doorzoeken nadat je ze hebt uitgeschakeld, wat al snel een gewoonte wordt. Voorraden liggen niet bepaald voor het oprapen, dus lichamen checken en de omgeving uitkammen is een belangrijk onderdeel van overleven.
Het klinkt simpel, maar het geeft de combat een bevredigend ritme: vechten, zoeken, verkennen en beslissen of het volgende gevecht de resources wel waard is.
De survival-mechanics voegen een extra laag toe
Ozark heeft ook een survival-kant die doet denken aan Fallout. Je moet zaken als eten en drinken beheren, wat een extra laag moeilijkheidsgraad toevoegt aan de toch al beperkte resources.
Survival-mechanics zoals deze kunnen soms aanvoelen als verplicht werk, maar hier passen ze redelijk goed bij de algehele focus van de game op schaarste. Je bent constant bezig met wat je hebt en wat je later nodig zou kunnen hebben.
Hierdoor voelt de wereld minder als een reeks combat-arena's en meer als een plek waar je echt moet overleven.
Local co-op is een hoogtepunt
Een feature die de ervaring echt naar een hoger niveau tilt, is local co-op.
De mogelijkheid om de game met iemand anders te spelen, maakt alles leuker. Ozark kan solo al behoorlijk pittig zijn, dus iemand aan je zijde maakt het verkennen en het afhandelen van vijanden een stuk behapbaarder.
Belangrijker nog: het maakt de game simpelweg leuker. Samen zoeken naar voorraden, gebieden verkennen en vijanden aanpakken geeft de hele ervaring een compleet andere feel.
Wat ik niet goed vond
Ozark-Stage
De camera vergt wat gewenning
De camera was waarschijnlijk de grootste bron van frustratie.
Ozark wordt technisch gezien gepresenteerd vanuit een third-person perspectief, maar heeft een meer 2D-achtige kwaliteit. Als je niet gewend bent aan die stijl, kan het in het begin verwarrend zijn.
Een meer traditionele third-person camera had dingen makkelijker gemaakt, vooral tijdens combat. Er waren momenten waarop het niet helemaal duidelijk was waar een personage zich bevond ten opzichte van een vijand of object.
Na een tijdje raak je er wel meer aan gewend, maar het blijft iets dat je blijft opmerken.
Het lock-on systeem kan frustrerend zijn
Het richtsysteem zorgde ook voor problemen. De game lockt op vijanden wanneer ze binnen bereik zijn, wat betekent dat je soms dichterbij moet komen voordat je ze goed kunt targeten. Het frustrerende is dat de lock-on niet altijd kiest wat je daadwerkelijk wilt.
Er waren momenten dat ik probeerde te richten op een vijand recht voor me, maar de game lockte op een vat in plaats daarvan.
Dat is vooral vervelend als munitie beperkt is en elk schot telt.
Aiming down sights werd ook een frequente noodzaak, niet alleen voor de nauwkeurigheid, maar simpelweg om te zien wat er voor je lag, aangezien de normale camera niet veel zicht geeft. Dit betekende dat ik veel tijd kwijt was aan het kijken door het vizier om de omgeving te verkennen.
De voetstappen zijn erg luid
Dit is een klein punt van kritiek, maar het geluid van de voetstappen is opvallend hard.
Na een tijdje wordt het geluid storend tijdens het verkennen. Het is zeker geen game-breaking issue, maar het is het type ding dat je begint op te merken en vervolgens niet meer kunt negeren.
Exploration is onderdeel van de ervaring
Ozark-Objective
Een interessant aspect van Ozark is dat het je objectives geeft zonder altijd duidelijk te maken hoe je ze moet bereiken. Er waren secties waar het doel duidelijk was, maar het pad ernaartoe niet.
Dat kan frustrerend zijn, maar het moedigt je ook aan om meer van de map te verkennen.
En verkennen voelt juist de moeite waard vanwege de beperkte voorraden. Wanneer je weet dat je meer munitie of resources nodig kunt hebben, heb je een echte reden om gebieden te checken die je anders misschien zou overslaan.
Hoeken doorzoeken, kamers uitkammen en teruglopen door gebieden worden natuurlijke gewoontes. Iets vinden wat je echt nodig hebt, maakt die moeite belonend in plaats van saai.
Eindoordeel
Ozark vertelt je niet constant hoe je moet spelen, en dat is grotendeels een kracht. Je krijgt tutorials en hints, maar veel van de ervaring komt voort uit experimenteren, fouten maken en het uiteindelijk zelf uitvogelen.
De schaarste aan resources is het meest opvallende element. Beperkte munitie en voorraden dwingen je om na te denken voordat je een gevecht aangaat, en het doorzoeken van vijanden en de omgeving wordt een kernonderdeel van het overleven in plaats van een bijzaak.
De camera en het lock-on systeem zijn de duidelijkste pijnpunten. Gelockt worden op een vat terwijl er een vijand recht voor je staat is nooit leuk, en de luide voetstappen worden na verloop van tijd irritant.
Maar ondanks die problemen heeft Ozark meer persoonlijkheid dan een standaard shooter. De survival-mechanics, resource management, exploration en local co-op werken allemaal samen om iets te creëren dat echt doordacht aanvoelt.
Het is geen game die alles makkelijk maakt. Soms werkt dat tegen de game, maar leren overleven is ook een groot onderdeel van wat het spelen van Ozark leuk maakt.
Ozark Review: 7/10
