Zowel Scuf als Razer hebben iets gedaan wat tot voor kort onmogelijk leek: elk merk bracht een tweede officieel gelicentieerde PS5-controller uit binnen dezelfde consolegeneratie. Het resultaat is twee van de meest feature-rijke gamepads waar PlayStation-spelers ooit toegang toe hebben gehad; beide draadloos, beide uitgerust met zes extra knoppen en beide geprijsd rond de $210. De vraag is welke controller daadwerkelijk standhoudt wanneer je midden in een zweterige ranked match zit.
Gebruik code TRYHARD33 bij het afrekenen om deze aanbieding te verzilveren voordat de code verloopt.
Ontvang 33% korting op je GAMES+ abonnement
Wat beide controllers goed doen
Voordat we ingaan op waarom de een de voorsprong neemt, is het de moeite waard om te erkennen hoeveel deze twee gemeen hebben. Zowel de Razer Raiju V3 Pro als de Scuf Omega beschikken over TMR (True Magnetic Resonance) thumbsticks, die nauwkeuriger en duurzamer zijn dan de standaard potentiometer-sticks in de standaard DualSense. Beide gebruiken clicky microswitch-knoppen die merkbaar sneller reageren dan het standaard aanbod van Sony. Beide hebben een symmetrische lay-out, wat voor elke PS5-speler direct natuurlijk zal aanvoelen. Geen van beide ondersteunt haptische feedback of adaptieve triggers, een gevolg van de licentievoorwaarden waar beide merken onder opereren.
De pc-companion-apps voor elke controller zijn ook solide. Je kunt op beide knoppen opnieuw toewijzen, de trigger-gevoeligheid aanpassen en de response curves van de thumbsticks finetunen. Voor competitieve spelers die granulaire controle over hun setup willen, is dat soort software-ondersteuning essentieel.
Het punt is echter: gedeelde specificaties vertellen slechts een deel van het verhaal. De ontwerpkeuzes die elk merk rond die gedeelde specificaties heeft gemaakt, zijn waar de echte verschillen naar voren komen.
Het probleem met de zijknoppen dat de balans doet doorslaan
Het meest kenmerkende kenmerk van de Scuf Omega zijn de side bumpers, twee extra knoppen aan de zijkanten van de controller zodat je ze met de binnenkant van je wijsvingers kunt indrukken. Op papier klinkt dat als een slimme ergonomische keuze. In de praktijk is het de grootste zwakte van de Omega.
De benodigde kracht om deze zijknoppen in te drukken is zo licht dat je ze regelmatig per ongeluk indrukt, en niet alleen tijdens een gewenningsperiode. Door de hoek en plaatsing rusten je vingers bij een normale grip er van nature tegenaan. Vervang de side bumpers door de meegeleverde afdekplaatjes en je hebt het probleem van het per ongeluk indrukken opgelost, maar dan houd je nog maar vier extra knoppen over in plaats van de zes van de Raiju. Op dat punt wint de Raiju het qua aantal extra knoppen.
De Razer Raiju V3 Pro kiest een meer conventionele aanpak met zijn extra knoppen: twee paren back buttons geïntegreerd in de grepen, gepositioneerd voor je middel- en ringvingers. Ze zijn gebaseerd op microswitches, dus de klik is snel en doelgericht. De twee paren zitten boven elkaar, wat sommige spelers iets te dicht bij elkaar vinden, maar de positionering is nauwkeurig genoeg zodat het spiergeheugen snel zijn werk doet. Voor de meeste spelers zal deze lay-out onder druk betrouwbaarder aanvoelen.
Thumbstick-textuur en FPS-prestaties
Scuf richt zich sterk op FPS-spelers, wat hun keuze voor de textuur van de thumbsticks oprecht verbazingwekkend maakt. De sticks van de Omega worden geleverd met minimale grip op het oppervlak. Voor kleine, nauwkeurige aanpassingen, vooral het soort dat je nodig hebt bij het tracken van een doelwit op afstand, dwingt dat gebrek aan textuur je om harder op de sticks te drukken om de controle te behouden. De verwisselbare thumbstick-toppen in de draagtas verbeteren de situatie enigszins, maar de standaardervaring blijft achter bij wat concurrenten bieden.
De thumbsticks van de Raiju hebben uit de doos een betere textuur. Gecombineerd met de TMR-internals die beide controllers delen, vertaalt dit zich in meer zelfvertrouwen bij het maken van micro-aanpassingen tijdens een vuurgevecht. Vooral voor competitieve FPS-games is het verschil merkbaar.
Wat de meeste spelers missen bij het vergelijken van pro-controllers, is dat de textuur van de thumbsticks meer beïnvloedt dan alleen comfort. Het heeft direct invloed op hoeveel mentale capaciteit je kwijt bent aan het beheren van je grip, en op een cruciaal moment kost die extra inspanning je de overwinning.
Waar het gat kleiner wordt
Als je de zijknoppen en de thumbstick-textuur buiten beschouwing laat, liggen de twee controllers dichter bij elkaar dan de conclusie doet vermoeden. De Omega heeft wel een paar ontwerpoverwinningen. De trigger stop-schakelaars zijn elegant verborgen in de triggers zelf, wat de controller een strakkere look geeft. Het nadeel is dat het omzetten ervan tijdens een match lastiger is in vergelijking met de beter bereikbare externe schakelaars van de Raiju.
De Omega gebruikt ook een vierweg-D-pad in de PlayStation-traditie, terwijl de Raiju kiest voor een zwevend 8-weg ontwerp. Voor fighting game-spelers of iedereen die de D-pad intensief gebruikt, is de 8-weg optie van de Raiju veelzijdiger. De vierweg voelt vertrouwd, maar is in vergelijking beperkt.
Customization is een gebied waar Scuf een echt voordeel heeft. Het merk biedt een breder scala aan kleuren en aangepaste configuraties dan Razer momenteel doet voor de Raiju-lijn, dus als een gepersonaliseerde look belangrijk voor je is, is dat een echt onderscheidend punt.
| Kenmerk | Razer Raiju V3 Pro | Scuf Omega |
|---|---|---|
| Extra knoppen | 6 (back buttons) | 6 (back + side bumpers) |
| Type thumbstick | TMR | TMR |
| Thumbstick-textuur | Goed uit de doos | Minimaal, vereist vervanging |
| Stijl back buttons | Geïntegreerd in grepen | Horizontaal omhullend |
| D-pad | Zwevend 8-weg | 4-weg |
| Trigger stops | Externe schakelaars | Verborgen in de trigger |
| Custom kleuren | Beperkt | Uitgebreid |
Het oordeel
De Razer Raiju V3 Pro is voor de meeste PS5-spelers de betere koop. De lay-out van de back buttons is betrouwbaarder, de textuur van de thumbsticks houdt beter stand tijdens FPS-games en je vermijdt het per ongeluk indrukken van de zijknoppen waar de Omega in competitieve momenten last van heeft. Bij een vergelijkbare prijs heeft de Raiju simpelweg minder irritatiepunten tussen jou en je beste prestaties.
De Scuf Omega is geen slechte controller. Spelers die de lay-out van de back buttons van Scuf al eerder hebben gebruikt en de voorkeur geven aan deze indeling, of die een custom kleur willen die Razer niet kan evenaren, hebben legitieme redenen om hiervoor te kiezen. Maar voor iedereen die nieuw is in dit segment, is de Raiju de veiligere en consistentere optie.
Voor meer hardware-analyses en diepgaande artikelen over gaming-randapparatuur en titels, bekijk de hub voor gaming guides. Als je ook aan het kijken bent wat de moeite waard is om nu op de PS5 te spelen, dan vind je in de sectie met game reviews alles wat je nodig hebt.
