Een PlayStation-gebruiker plaatste op 25 juni 2026 een screenshot op X, en de gamingpers pikte dit razendsnel op. De boodschap was onomwonden: 551 films en tv-series die via de PlayStation Store zijn aangeschaft, worden op 1 september 2026 permanent verwijderd uit de bibliotheken van klanten. Geen restitutie. Geen store credit. Geen uitstel. Alleen een countdown.
De content in kwestie is afkomstig van StudioCanal, de Franse distributeur wiens licentieovereenkomst met de PlayStation Store afloopt. De catalogus bestaat niet uit obscure titels die niemand zich herinnert te hebben gekocht. Het bevat Terminator 2: Judgment Day, Apocalypse Now, Paddington, Pan's Labyrinth, Moonlight, Manchester by the Sea en Silver Linings Playbook, naast volledige seizoenen van tv-series zoals Versailles en Baron Noir. Films die veel klanten jaren geleden hebben gekocht en waarvan ze aannamen dat ze veilig in hun account stonden.
Ontvang 1-month GTA+ subscription bij pre-order.
Pre-Order GTA 6 nu
Wat "kopen" eigenlijk betekent in de PlayStation Store
Sony's juridische verdediging is gebaseerd op de PlayStation Network Terms of Service, waarin elke transactie in de Store wordt geclassificeerd als een niet-exclusieve, herroepbare licentie in plaats van eigendom. Die formulering kom je tegen in elke grote digitale storefront, van Steam tot de Xbox Store en Amazon. Wat deze situatie echter anders maakt, is het platform waarop dit gebeurt.
De PlayStation Store is geen op zichzelf staande video-app. Het is dezelfde storefront die gekoppeld is aan de gamebibliotheek, trophies en vriendenlijst van een klant. Het verwijderen van gekochte films uit dat account legt het probleem van licentie-versus-eigendom direct voor aan een publiek dat de updates van de servicevoorwaarden niet leest. Mensen ontdekken pas wat ze daadwerkelijk hebben gekocht wanneer het platform besluit het weer in te trekken.
Sony stopte in 2021 met de verkoop van nieuwe films via de PlayStation Store, wat betekent dat elke titel die op de nominatie staat om verwijderd te worden, legacy content is die klanten jaren geleden hebben aangeschaft en in hun bibliotheek hebben laten staan. Het bedrijf had geen nieuwe inkomstenreden meer om de licentieovereenkomst in stand te houden.
Dit is eerder gebeurd en Sony is toen op zijn schreden teruggekeerd
Het punt is: dit is geen onbekend terrein voor PlayStation. Eind 2023 kondigde Sony een vrijwel identieke verwijdering aan van tv-content van het merk Discovery nadat een licentieovereenkomst was verlopen. Er volgde al snel publieke ophef, Sony onderhandelde een nieuwe deal met Discovery en klanten behielden hun aankopen.
Die geschiedenis is relevant. Het bewijst dat verwijdering niet onvermijdelijk is zodra een licentie verloopt. Het is een zakelijke beslissing over hoe hard Sony wil vechten voor een verlenging. De Discovery-zaak laat zien dat druk de uitkomst kan veranderen. Of de 551 StudioCanal-titels dezelfde behandeling krijgen voor 1 september, hangt af van hoe luidruchtig klanten in het VK en de EU dit verhaal in de schijnwerpers houden.
De schaal is hier echter groter. De catalogus van StudioCanal beslaat vier decennia aan releases en tientallen individuele rechtenovereenkomsten, waardoor een volledige terugdraaiing een veel complexere heronderhandeling is dan de tv-bibliotheek van één distributeur.
Waar andere platforms de grens trekken
Het contrast met hoe andere platformhouders omgaan met verlopende content is het benoemen waard.
Nintendo sloot de Wii U- en 3DS eShop-aankopen in maart 2023, maar beloofde dat het opnieuw downloaden van content voor onbepaalde tijd zou blijven werken, en die belofte is nagekomen. De 360-storefront van Xbox sloot voor nieuwe aankopen in juli 2024, waarbij de meeste backward-compatible titels toegankelijk bleven op nieuwere hardware. De StudioCanal-verwijdering in de PlayStation Store is momenteel het enige actieve voorbeeld onder grote platforms waarbij gekochte content uit het account van een klant wordt verwijderd, in plaats van dat het alleen uit de verkoop wordt gehaald.
De Ubisoft-situatie met The Crew is hier ook het vermelden waard. Toen Ubisoft die always-online racegame in 2024 afsloot, leidde de juridische nasleep tot een Amerikaanse class action-schikking van $2 miljoen en een aparte Franse rechtszaak aangespannen door de consumentenorganisatie UFC-Que Choisir in maart 2026. Het onderliggende juridische argument in die zaken, dat de term "aankoop" verwachtingen bij de consument schept die een herroepbare licentie niet waarmaakt, is direct van toepassing op wat PlayStation nu doet.
De timing van de regelgeving kan niet slechter zijn voor Sony
De aankondiging van PlayStation werd openbaar gemaakt negen dagen nadat de Europese Commissie weigerde bindende wetgeving aan te nemen naar aanleiding van de Stop Killing Games-campagne, een petitie gesteund door 1,29 miljoen geverifieerde handtekeningen die de EU vroeg om uitgevers te verplichten games speelbaar te houden nadat de ondersteuning is beëindigd. De Commissie wees op de bestaande bescherming onder de EU-richtlijn voor digitale inhoud als voldoende en koos in plaats daarvan voor een vrijwillige gedragscode voor de industrie.
De verwijdering van StudioCanal kwam vrijwel direct als een live test van die logica. De EU-richtlijn voor digitale inhoud vereist duidelijke informatie vóór aankoop over beperkingen op digitale content en geeft kopers rechtsmiddelen wanneer content niet presteert zoals redelijkerwijs verwacht mag worden. Of een film die tien jaar geleden is gekocht onder die bescherming valt, en of een algemene disclaimer in de servicevoorwaarden voldoet aan de eis van "duidelijke informatie", is nog niet in de rechtszaal getoetst bij een zaak van deze omvang.
Wat de meeste spelers missen, is de bredere blootstelling hier. Sony's eigen data laat zien dat de PS5-verkopen per 31 maart 2026 de 93 miljoen eenheden wereldwijd zijn gepasseerd, met 125 miljoen maandelijks actieve gebruikers op het platform. Digitale aankopen zijn goed voor ongeveer 80% van de PlayStation-softwareverkopen. Elk van die maandelijks actieve gebruikers vertrouwt op hetzelfde licentiemodel dat zojuist zonder waarschuwing 551 films heeft verwijderd. De echte inzet is niet het verlies aan filminkomsten. Het gaat erom of "aankoop" nog wel iets betekent op een platform waar klanten ook hun volledige gamebibliotheken hebben geparkeerd.
Voor PlayStation-klanten in het VK en Europa is het controleren van je videobibliotheek vóór 1 september de directe praktische stap. Voor iedereen op elk digitaal storefront is het bredere punt hetzelfde als wat naar boven komt telkens wanneer een licentieovereenkomst afloopt: een aankoopgeschiedenis is geen back-up. Platforms zoals War Thunder bieden een ander soort gratis waarde via inwisselbare codes, en onze bijgewerkte War Thunder codes gids laat precies zien hoe je die kunt claimen. Voor spelers die willen bijhouden wat ze momenteel gratis kunnen krijgen op verschillende platforms, behandelt onze volledige gaming guides hub de nieuwste gratis beloningsmogelijkheden voor grote titels. En als je NBA 2K26 speelt, is de NBA 2K26 locker codes pagina het bookmarken waard voordat die codes ook verlopen.
De volgende echte test is of er vóór 1 september een klacht over consumentenrechten uit het VK of de EU binnenkomt, en of Sony besluit, zoals het in 2023 met Discovery deed, dat een onderhandelde ommekeer minder kost dan het alternatief.
