Overview
What Remains of Edith Finch plaatst je midden in het vervallen, uitgestrekte landhuis van de familie Finch aan de kust van Washington State. Als Edith verken je afgesloten kamers en verborgen doorgangen, die elk fungeren als een tijdcapsule van een familielid dat veel te vroeg is overleden. De centrale vraag die alles aandrijft is bedrieglijk simpel: waarom is Edith de laatste Finch die nog in leven is?
De game is ontwikkeld door Giant Sparrow en uitgegeven door Annapurna Interactive. Sinds de release op 24 april 2017 is de titel verschenen op Windows, macOS, PlayStation, Xbox, Nintendo Switch, iOS, Steam en de Epic Games Store. Het bereik over al deze platforms laat zien hoe breed de game is aangeslagen. De ESRB geeft de game een Teen-rating vanwege bloed, drugsverwijzingen, geweld en taalgebruik, al neigt de toon veel meer naar melancholie dan naar shock.
Wat maakt elk verhaal zo uniek?
Het kenmerkende van What Remains of Edith Finch is dat geen enkele vignette hetzelfde speelt. Elk kort verhaal draait om een specifiek familielid en gebruikt een unieke gameplay-mechanic om over te brengen hoe die persoon de wereld zag. De ene sequence verandert een alledaagse baan in een conservenfabriek in een dissociatieve dagdroom. Bij een andere sequence bestuur je de fantasie van een kind terwijl deze de werkelijkheid overneemt. De variatie voelt nooit willekeurig; elke mechanic is gekozen om iets uit te drukken over de innerlijke belevingswereld van het personage.
Belangrijke kenmerken van de vignettes zijn:
- First-person perspectief gedurende alle verhalen
- Unieke besturing per familielid
- Verhalen die zich uitstrekken van begin 1900 tot het heden
- Elke vignette eindigt met de dood van dat personage
- De toon verschuift moeiteloos tussen tragedie, verwondering en zwarte humor
Deze aanpak geeft de game een anthologie-structuur die het tempo strak houdt. Geen enkel verhaal duurt te lang, en de overgangen tussen de verhalen, die verlopen via Ediths fysieke verkenning van het huis, geven de ervaring een samenhangende ruggengraat.
Wereld en setting
Het huis van de familie Finch is de meest indrukwekkende prestatie van de game. Kamers zijn op onwaarschijnlijke manieren op elkaar gestapeld, met aanbouwen die door de generaties heen aan de oorspronkelijke structuur zijn vastgezet. Elke hoek bevat persoonlijke objecten, vervaagde foto's en architectonische eigenaardigheden die al verhalen vertellen nog voordat de voice-over begint. Het huis voelt oprecht bewoond in plaats van ontworpen, wat lastiger is om te bereiken dan het klinkt.
Het bewolkte licht en de dichte bossen van Washington State versterken het gevoel van isolatie dat door de mythologie van de familie Finch loopt. De setting vervalt nooit in gothic-overdaad; het blijft geaard genoeg zodat de vreemdere elementen harder binnenkomen wanneer ze zich voordoen.
Impact en legacy
What Remains of Edith Finch won in 2018 de BAFTA Games Award voor Best Game, naast prijzen voor narratief en game design. Die erkenning weerspiegelt hoe de game de grenzen verlegde van wat interactieve storytelling kan doen. Alleen al de sequence in de conservenfabriek zorgde voor jarenlange discussies over hoe games psychologische toestanden kunnen overbrengen op een manier die in boeken of films lastig te vangen is.
Voor spelers die houden van narratief gedreven games en walking simulators met echte mechanische ambitie, blijft What Remains of Edith Finch een absolute benchmark. Een volledige playthrough duurt ongeveer twee uur, wat kort klinkt totdat je beseft dat maar weinig games zo'n diepe indruk achterlaten. Elk verhaal in het huis van de familie Finch is kort. Maar geen enkel verhaal voelt klein.