เสียงดนตรีเปิดของเพลง "How Soon Is Now?" โดย The Smiths ที่ดังขึ้นในช่วงเวลาตึงเครียด เพลง "The Passenger" ของ Iggy Pop ที่เปิดคลอไปกับการขับรถชมวิวโลกกว้างที่อาบแสงแดด เพลงที่ได้รับลิขสิทธิ์อย่างพิถีพิถันที่ลงตัวในจังหวะที่ใช่ สามารถเปลี่ยนเกมที่ดีให้กลายเป็นเกมที่น่าจดจำได้
ประเด็นคือ: เพลงประกอบเกมที่ได้รับลิขสิทธิ์นั้นแตกต่างจากเพลงประกอบภาพยนตร์อย่างสิ้นเชิง ผู้เล่นใช้เวลา หลายชั่วโมง บางครั้งอาจถึงหลายร้อยชั่วโมงไปกับเพลงเหล่านี้ เพลงวนซ้ำ พวกมันกลายเป็นส่วนหนึ่งที่แยกไม่ออกกับความทรงจำเฉพาะเจาะจง หากเลือกได้ถูกต้อง เพลงจริงจะถูกหลอมรวมเข้ากับโลกเสมือนในสมองของคุณอย่างถาวร
ส่วนลดพิเศษสำหรับเกม
ลดสูงสุด 80% สำหรับเกม
ช่วงเวลาของ Borderlands ที่เปลี่ยนทุกสิ่ง
ลองถามใครก็ตามที่เคยเล่น Tales from the Borderlands ว่าพวกเขาจำอะไรได้เป็นอันดับแรก คำตอบเกือบจะเหมือนกันเสมอ: เพลง "Take On Me" โดย A-ha ที่ดังกระหึ่มในช่วงเปิดเกม Telltale Games ใช้เพลงนี้ได้อย่างแม่นยำจนกลายเป็นภาพจำของทั้งเกม มันทั้งสนุกสนาน เพี้ยนเล็กน้อย และเข้ากับโทนเรื่องของตัวละครสองตัวที่กำลังเผชิญกับหายนะที่แทบไม่เข้าใจได้อย่างสมบูรณ์แบบ
สิ่งที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ มองข้ามไปคือความเสี่ยงเชิงสร้างสรรค์ที่การตัดสินใจครั้งนั้นแบกรับมา การได้ลิขสิทธิ์เพลงที่รู้จักกันดีขนาดนี้ต้องใช้เงินจริง และไม่มีการรับประกันว่าจะประสบความสำเร็จ แต่ในกรณีนี้ มันประสบความสำเร็จอย่างงดงาม
วิทยุ GTA และศิลปะการสร้างโลกผ่านเพลย์ลิสต์
Rockstar Games ใช้เวลาหลายทศวรรษในการปฏิบัติต่อวิทยุในเกมเสมือนเป็นรูปแบบศิลปะอย่างแท้จริง เพลงประกอบของ Grand Theft Auto: Vice City ที่ครอบคลุมสถานีต่างๆ เช่น Flash FM และ Wave 103 ใช้เพลงที่ได้รับลิขสิทธิ์จากศิลปินอย่าง Michael Jackson, Toto และ Blondie เพื่อทำในสิ่งที่เพลงประกอบต้นฉบับไม่สามารถทำได้: มันทำให้ไมอามีในปี 1986 รู้สึกสมจริง
กุญแจสำคัญคือเพลงไม่ได้เป็นเพียงบรรยากาศ แต่มันคือการสร้างตัวละคร การได้ยินเพลง Flock of Seagulls ทางวิทยุขณะขับรถด้วยชุดสีพาสเทลผ่านถนนที่สว่างไสวด้วยแสงนีออน บอกทุกอย่างเกี่ยวกับโลกที่คุณกำลังอาศัยอยู่ก่อนที่บทสนทนาจะเริ่มขึ้น
GTA V ก้าวไปไกลกว่านั้นด้วยการนำเสนอเพลงของ Stevie Wonder, Flying Lotus และ Tyler, the Creator ที่ปรากฏในสถานีต่างๆ ทำให้ตัวละครแต่ละตัวมีเอกลักษณ์ทางเสียงของตัวเองผ่านสิ่งที่พวกเขาฟังขณะขับรถ
ค่าลิขสิทธิ์สำหรับเพลงดังอาจสูงถึงหลักแสนต่อชื่อเกม การลงทุนของ Rockstar ในเพลงประกอบของ Vice City ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นการกำหนดมาตรฐานสำหรับการออกแบบเสียงในโลกเปิด
Hotline Miami และกรณีของเพลงใต้ดิน
การใช้เพลงที่ได้รับลิขสิทธิ์จนกลายเป็นที่จดจำไม่จำเป็นต้องเป็นเพลงของศิลปินชื่อดังเสมอไป Hotline Miami สร้างเอกลักษณ์ทั้งหมดขึ้นมาจากเพลงที่เลือกสรรจากศิลปินอย่าง Perturbator, Carpenter Brut และ El Huervo ซึ่งผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่เคยได้ยินมาก่อน เพลงเหล่านี้ได้รับลิขสิทธิ์แทนที่จะเป็นการประพันธ์ดนตรีต้นฉบับ และมันได้ผลเพราะถูกเลือกด้วยความแม่นยำเกือบจะเหมือนการผ่าตัด
เพลงแนว synthwave ที่ไม่หยุดยั้งและเต็มไปด้วยแสงนีออน เข้ากับความรุนแรงที่เป็นจังหวะของเกมได้อย่างสมบูรณ์จนแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะแยกทั้งสองสิ่งออกจากกันในตอนนี้ ศิลปินหลายคนในกลุ่มนี้ได้เห็นอาชีพของพวกเขาเร่งตัวขึ้นโดยตรงจากโอกาสนี้ นี่เป็นกรณีที่หาได้ยากซึ่งเพลงที่ได้รับลิขสิทธิ์ได้สร้างประโยชน์อย่างแท้จริงให้กับทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง
เพลงเดียวมหัศจรรย์: เมื่อเพลงเดียวแบกรับทุกสิ่ง
บางครั้งก็ต้องการเพียงเพลงเดียว Bioshock Infinite ใช้เพลง "Will the Circle Be Unbroken" ในลักษณะที่ปรับเปลี่ยนธีมทั้งหมดของเกมเกี่ยวกับศาสนาและชุมชน The Last of Us ใช้เพลง "Future Days" โดย Pearl Jam เป็นจุดศูนย์กลางทางอารมณ์ในช่วงท้าย ซึ่งเป็นการเลือกที่ยังคงแบ่งแยกผู้เล่น แต่ก็ส่งผลกระทบอย่างมหาศาลสำหรับผู้ที่เชื่อมโยงกับมันได้
เกมคู่ขนานของ Spider-Man: Into the Spider-Verse ใช้เพลงฮิปฮอปที่สะท้อนสุนทรียศาสตร์ของภาพยนตร์ แต่เป็นเกมภาคต้นฉบับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งซีรีส์ Marvel's Spider-Man ที่เน้นวัฒนธรรมฮิปฮอปนิวยอร์ก ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเพลงที่ได้รับลิขสิทธิ์สามารถเสริมสร้างความรู้สึกถึงสถานที่ของเกมได้อย่างไร
ทำไมเพลงที่ได้รับลิขสิทธิ์บางเพลงถึงล้มเหลวและบางเพลงถึงกลายเป็นตำนาน
ความแตกต่างระหว่างเพลงที่ได้รับลิขสิทธิ์ที่ได้ผลและเพลงที่ให้ความรู้สึกเหมือนโฆษณาอยู่ที่บริบท เพลงที่ถูกใส่เข้ามาแบบสุ่มในเพลย์ลิสต์ให้ความรู้สึกเหมือนการทำธุรกรรม เพลงที่ถูกเลือกเพราะสะท้อนถึงโทนเรื่อง ธีม หรือฉากของเกมอย่างแท้จริงให้ความรู้สึกตั้งใจ
Tony Hawk's Pro Skater เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการทำสิ่งนี้ให้ถูกต้อง เพลงของ Dead Kennedy's, Goldfinger, Rage Against the Machine และ Primus ไม่ใช่การเลือกแบบสุ่ม พวกมันคือเพลงประกอบจริงของวัฒนธรรมสเก็ตบอร์ดในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เกมไม่ได้ยืมความน่าเชื่อถือจากศิลปินเหล่านั้น แต่มันสะท้อนวัฒนธรรมที่มีอยู่แล้วและทำให้ผู้เล่นรู้สึกได้รับการยอมรับ
การเพิ่มเพลง "Guerrilla Radio" ของ Rage Against the Machine ในภาคต่อยังคงเป็นการวางตำแหน่งเพลงที่ถูกพูดถึงมากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์วงการเกม และมีเหตุผลที่ดี
สำหรับการเจาะลึกวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์เกมเพิ่มเติม เรียกดูข่าวสารเกมล่าสุดของเรา
