Genel Bakış
Alice: Madness Returns, oyuncuları 1875 Viktorya dönemi Londra'sında, ailesini kaybettiği yangının travmasıyla boğuşan 19 yaşındaki Alice Liddell'ın kontrolüne bırakıyor. Psikiyatristi Dr. Angus Bumby'nin gözetimi altında, bir zamanlar zihinsel sığınağı olan ancak şimdi Infernal Train adlı bir güç tarafından parçalanan Wonderland'in canlı halüsinasyonlarına sürüklenmeye devam ediyor. Oyunun temel sorusu sadece Alice'in Wonderland'i kurtarıp kurtaramayacağı değil; peşinden koştuğu gerçeğin gerçekten bulmak istediği bir şey olup olmadığı.
Spicy Horse, bu oyunu American McGee's Alice (2000) oyununun doğrudan devamı olarak kurguladı ve bu köklü bağ her an hissediliyor. Atmosfer, her biri kendine has görsel kimliğe ve düşman türlerine sahip, yozlaşmış biyomlardan oluşan altı bölüm boyunca durmaksızın karanlık kalıyor. Wonderland bölümleri oyunun ana gövdesini oluştururken, aralarda Londra'nın kasvetli ve gri atmosferine yapılan kısa dönüşler, psikolojik ağırlığı gerçek dünyaya sabitliyor.
Alice: Madness Returns content image
Oynanış ve mekanikler
Dövüş sistemi, yükseltilebilir yakın dövüş silahlarından oluşan küçük bir cephanelikle desteklenen third-person hack-and-slash türünde. Her silah farklı bir rol üstleniyor:
Alice: Madness Returns content image
- Vorpal Blade: hızlı, düşük hasarlı standart saldırılar
- Hobby Horse: yavaş, yüksek etkili crowd control
- Teapot Cannon: menzilli patlayıcı hasar
- Pepper Grinder: seri atışlı baskılama
- Umbrella: mermi saptırma ve bloklama
Silahlar, oyunun para birimi olan ve düşmanlardan düşen ya da seviyelerin içine gizlenmiş Teeth kullanılarak yükseltiliyor. Dövüş dışında Alice, elbisesini kullanarak süzülme, gizli yolları ve yazıları ortaya çıkaran bir küçülme mekaniği ve kısa süreli invincibility frames sağlayan bir dodge roll gibi hareket yeteneklerine sahip. Platform bölümleri, her bölümün süresinin önemli bir kısmını oluşturan hassas zıplama ve düşman dolu odalar üzerine kurulu.
Alice: Madness Returns content image
Dünya ve atmosfer: Wonderland'e ne oldu?
Altı bölümün her biri, Alice'i Wonderland'in bambaşka ve radikal bir versiyonuna götürüyor. Hatter's Domain, çarklar ve body horror öğeleriyle dolu bir steampunk kabusu. Oyunun sonuna doğru Dollmaker's domain ise tüm renkleri silip süpürüyor. Cheshire Cat, Mad Hatter, Caterpillar ve Red Queen gibi tanıdık karakterlerin hepsi geri dönüyor, ancak her biri Infernal Train'in yozlaşmasıyla çarpıtılmış veya zayıflamış durumda. Cheshire Cat, Alice'in ana rehberi olarak görev yapıyor ve diyalogları oyunun kuru, rahatsız edici mizahını taşıyor.
Wonderland bölümlerinin altında işlenen gerçek dünya hikayesi, oyunun senaryosunun neden bu kadar övüldüğünü kanıtlıyor. Dr. Bumby hakkındaki gizem yavaş yavaş inşa ediliyor ve finaldeki büyük açıklama gerçekten sarsıcı. Oyun, Alice'in ailesine veya Bumby'nin bakımındaki çocuklara ne olduğunu yumuşatmıyor. Karanlık temalarına olan bu sadakati, onu sadece korku estetiğini kullanan ama hikayeyi derinleştiremeyen oyunlardan ayırıyor.
Görsel ve işitsel tasarım
Sanat yönetimi oyunun en güçlü yanı. İlk bölgenin şeker renkli grotesk yapısından Dollmaker'ın dünyasının mürekkep ve kağıt estetiğine kadar her bölümün kendine has bir görsel paleti var. Düşman tasarımları; Viktorya dönemi oyuncaklarının, oyun kartı askerlerinin ve karnaval imgelerinin çarpıtılmış versiyonlarıyla sürekli olarak yaratıcı kalmayı başarıyor.
Jason Tai imzalı müzikler ve ses tasarımı, görselleri bastırmadan tamamlıyor. Dövüş sesleri oldukça tok ve tatmin edici; ortam sesleri ise her bölümün biyom temasına uyum sağlıyor. Alice'in seslendirmesi, hem Londra sekanslarında hem de giderek sürreal bir hal alan Wonderland bölümlerinde karakterin ağırlığını hissettiriyor.
Alice: Madness Returns content image
Etki ve miras
Alice: Madness Returns, mekanik karmaşıklıktan ziyade atmosfere ve hikaye ağırlığına öncelik veren bir oyun olarak action-platformer türünde kendine has bir niş oluşturuyor. Dövüş sistemi modern standartlara göre derin değil ve platform bölümleri bazen süresini biraz aşabiliyor. Ancak travma ve hafıza üzerine kurulu karanlık bir fantezi hikayesi olarak hala ayakta. Altı bölümlü yapı, her Wonderland bölgesinin kendi kimliğini geliştirmesine olanak tanıyor ve finaldeki büyük final, tüm bu süreci haklı çıkarıyor. Özünde gerçek bir psikolojik korku barındıran bir hack-and-slash platformer arayan oyuncular için bu oyun, türünün en temiz örneklerinden biri olmaya devam ediyor.