Genel Bakış
Alice: Madness Returns, oyuncuları 1875 Viktorya dönemi Londra'sında, ailesini kaybettiği yangının travmasıyla boğuşan 19 yaşındaki Alice Liddell'ın kontrolüne bırakıyor. Psikiyatrist Dr. Angus Bumby'nin gözetimi altında, bir zamanlar zihinsel sığınağı olan ancak şimdi Infernal Train adlı bir güç tarafından parçalanan Wonderland'in canlı halüsinasyonlarına sürüklenmeye devam ediyor. Oyunun temel sorusu sadece Alice'in Wonderland'i kurtarıp kurtaramayacağı değil; peşinden koştuğu gerçeğin gerçekten bulmak istediği bir şey olup olmadığı.
Spicy Horse, bu oyunu American McGee's Alice (2000) oyununun doğrudan devamı olarak kurguladı ve bu köklü bağ her an hissediliyor. Atmosfer, her biri kendine has görsel kimliğe ve düşman türlerine sahip, yozlaşmış biyomlardan oluşan altı bölüm boyunca durmaksızın karanlık kalıyor. Wonderland bölümleri oyunun ana aksiyonunu oluştururken, aralara serpiştirilen kasvetli ve gri Londra sahneleri, psikolojik ağırlığı gerçek dünyaya bağlıyor.

Alice: Madness Returns content image
Oynanış ve mekanikler
Dövüş sistemi, geliştirilebilir yakın dövüş silahlarından oluşan küçük bir cephaneliğe sahip, third-person hack-and-slash türünde. Her silah farklı bir rol üstleniyor:

Alice: Madness Returns content image
- Vorpal Blade: hızlı, düşük hasarlı standart saldırılar
- Hobby Horse: yavaş, yüksek etkili crowd control
- Teapot Cannon: menzilli patlayıcı hasar
- Pepper Grinder: seri atışlı baskılama
- Umbrella: mermi saptırma ve bloklama
Silahlar, düşmanlardan düşen ve bölümlere gizlenmiş oyun içi para birimi olan Teeth ile yükseltiliyor. Dövüş dışında Alice, elbisesini kullanarak havada süzülme, gizli yolları ve metinleri ortaya çıkaran küçülme mekaniği ve kısa süreli invincibility frames sağlayan dodge roll gibi hareket yeteneklerine sahip. Platform bölümleri, hassas zıplama ve düşman dalgalarıyla dolu odalar üzerine kurulu; bu da her bölümün süresinin önemli bir kısmını oluşturuyor.

Alice: Madness Returns content image
Dünya ve atmosfer: Wonderland'e ne oldu?
Altı bölümün her biri, Alice'i Wonderland'in bambaşka bir versiyonuna götürüyor. Hatter's Domain, dişliler ve body horror öğeleriyle dolu bir steampunk kabusu. Oyunun sonuna doğru Dollmaker's domain ise renkleri tamamen siliyor. Cheshire Cat, Mad Hatter, Caterpillar ve Red Queen gibi tanıdık karakterlerin hepsi geri dönüyor ancak her biri Infernal Train'in yozlaşmasıyla çarpılmış veya zayıflamış durumda. Cheshire Cat, Alice'in ana rehberi olarak işlev görüyor ve diyalogları oyunun o kuru, huzursuz edici mizahını taşıyor.
Wonderland bölümlerinin altında işlenen gerçek dünya hikayesi, oyunun senaryosunun neden bu kadar övüldüğünü kanıtlıyor. Dr. Bumby hakkındaki gizem yavaş yavaş derinleşiyor ve finaldeki büyük reveal gerçekten sarsıcı. Oyun, Alice'in ailesine veya Bumby'nin bakımındaki çocuklara ne olduğunu yumuşatmıyor. Karanlık temalarına olan bu sadakati, onu sadece korku estetiğini kullanan ama hikaye derinliği sunmayan oyunlardan ayırıyor.
Görsel ve işitsel tasarım
Sanat yönetimi, oyunun en güçlü kozu. İlk bölgedeki şeker renkli grotesk dünyadan, Dollmaker'ın dünyasındaki mürekkep ve kağıt estetiğine kadar her bölümün kendine has bir görsel paleti var. Düşman tasarımları; Viktorya dönemi oyuncaklarının, iskambil kağıdı askerlerin ve karnaval imgelerinin çarpıtılmış hallerinden beslenerek sürekli yaratıcı kalmayı başarıyor.
Jason Tai imzalı müzikler ve ses tasarımı, görselleri boğmadan tamamlıyor. Dövüş sesleri oldukça tok ve tatmin edici; ortam sesleri ise her bölümün biyom temasına göre değişiyor. Alice'in seslendirmesi, hem Londra sekanslarında hem de giderek sürreal bir hal alan Wonderland bölümlerinde karakteri sağlam bir zemine oturtuyor.

Alice: Madness Returns content image
Etki ve miras
Alice: Madness Returns, mekanik karmaşıklıktan ziyade atmosfere ve hikaye ağırlığına öncelik veren bir oyun olarak action-platformer türünde özel bir yere sahip. Dövüş sistemi modern standartlara göre derin değil ve platform bölümleri bazen süresini biraz uzatıyor. Ancak travma ve hafıza üzerine inşa edilmiş bir dark fantasy hikayesi olarak hala dimdik ayakta. Altı bölümlük yapı, her Wonderland bölgesinin kendi kimliğini geliştirmesine olanak tanıyor ve finaldeki payoff, tüm o süreci haklı çıkarıyor. Gerçek psikolojik korkuyu merkezine alan bir hack-and-slash platformer arayan oyuncular için bu türün en temiz örneklerinden biri olmaya devam ediyor.








