"Bellek çok pahalı, bu yüzden kendi belleğimi yaptım." Son zamanlarda ortaya çıkan en keyifli ve kullanışsız donanım projelerinden birinin arkasındaki temel mantık bu ve yaratıcısının sonuç için yaptığı tanım her şeyi özetliyor: dünyanın en kötü USB belleği.
Ancak mesele şu: Ölçülebilir her kritere göre en kötüsü, orası kesin. Ama aynı zamanda bu yıl göreceğiniz en etkileyici DIY (kendin yap) mühendislik harikalarından biri.
Ön sipariş ile 1 aylık GTA+ aboneliği kazanın.
GTA 6 İçin Hemen Pre-Order GTA 6 Now
Magnetic-core memory aslında nedir?
Teknoloji YouTuber'ı polymatt, yakın zamanda NAND flash teknolojisini tamamen terk edip 1950'ler ve 60'larda zirve yapan bir depolama teknolojisi olan magnetic-core memory kullanan bir USB depolama cihazının tüm yapım sürecini belgeledi. Konsept teoride basit, pratikte ise son derece zahmetli: her biri birden fazla kabloyla birbirine bağlanan minik ferrimanyetik halkalar, manyetik polaritelerine göre binary veri depoluyor. Oluşturulan bir manyetik alan, bir halkanın polaritesini 0 veya 1'i temsil edecek şekilde değiştiriyor. Durumu korumak için güce ihtiyaç duymaması, bunu teknik olarak SSD'nizin içindeki NAND flash ile aynı sınıflandırmaya sahip, non-volatile (kalıcı) bir depolama birimi yapıyor.
Bu teknoloji, tarihin en önemli bilgisayarlarından bazılarına güç verdi. ENIAC, IBM 704 ve Apollo Guidance Computer'ın hepsi farklı zamanlarda magnetic-core memory'ye güvendi. IBM'in 1957 tarihli magnetic-core ünitesi 147,456 bit veri tutuyordu ancak birkaç yüz kilogram ağırlığındaydı ve kiralaması aylık yaklaşık $6,000 tutuyordu.
Polymatt'in versiyonu ise 64 bit depoluyor. Sadece altmış dört.
Geçmiş ve bugün arasındaki uçurum neredeyse absürt
Bunu bir perspektife oturtmak gerekirse: polymatt'in sadece USB arayüzünü yönetmek ve cihazın okuma/yazma işlemlerini idare etmek için kullandığı Espressif ESP32 mikrodenetleyicisi, magnetic-core dizisini milyonlarca kez geride bırakan gömülü bir flash depolama alanına sahip. Kontrolcü, hizmet etmek için var olduğu ana parçadan daha fazla depolama kapasitesine sahip bir yardımcı oyuncu konumunda.
Çoğu oyuncunun depolama hakkındaki konuşmalarda gözden kaçırdığı şey, eski teknolojinin fiziksel gerçekliğinin ne kadar yabancı olduğudur. Modern SSD'ler, PCB üzerinde görünmez ve değiştirilebilir birkaç çipten ibaret. Magnetic-core memory ise minik seramik halkalardan oluşan görünür, fiziksel bir ızgara; her biri "şu an bu 1 değerini tutuyor" diyebileceğiniz ayrı bir bilgi birimi. Bunda neredeyse oyun envanteri benzeri bir hava var: her biri net bir duruma sahip, sınırlı ve incelenebilir bir slot listesi.
Yapım süreci gerçekten zordu. USB boyutunda bir cihazda sadece 64 tanesini depolayacak kadar küçük seramik halkalardan kablo geçirmek, endüstrinin neden bu teknolojiyi geride bıraktığını size takdir ettiren türden bir iş. Ancak bu durum, ortaya çıkan nesneyi çöpe atılacak bir şeyden ziyade korunması gereken bir eser gibi hissettiriyor.
Depolamanın kıtlaştığı bir dünyada bu neden önemli?
Bu projenin zamanlaması tesadüf değil. AI veri merkezleri şu anda NAND flash'ı öyle bir hızla tüketiyor ki, bu durum perakende SSD fiyatlarını yükseltti ve tüketici arzını daralttı. Silicon Motion kısa süre önce, NAND üretimi oyun PC'lerine giren sürücüler yerine AI altyapısına ve OEM anlaşmalarına kaydığı için perakende SSD pazarının "neredeyse yok olduğunu" belirtti.
Bu tablo karşısında, mühendislerin silikon öncesi depolama çözümlerine geri dönüp bakması, bir yenilikten ziyade gerçek bir arz sorununun belirtisi gibi hissettiriyor. Kimse 2026 yılında magnetic-core memory'yi ciddi bir çözüm olarak önermiyor. Ancak modern depolama pazarı daralırken bir hobicinin 1950'lerden kalma bileşenlerle USB cihazları inşa etmesi, tesadüfi bir toplumsal yorum niteliğinde.
Polymatt'in yapımı, oyunları daha hızlı yüklemenize veya save dosyalarınızı saklamanıza yardımcı olmayacak. Bunun için, depolama alanı tüketen oyunları verimli bir şekilde yönetmekle ilgili ipuçları için oyun rehberlerimize göz atabilirsiniz. Ancak bilişimin nereden geldiğine dair fiziksel bir gösterge ve her veri bitinin her zaman bir seviyede, belirli bir duruma sahip fiziksel bir şey olduğunu hatırlatması açısından, bunun üzerine çıkmak zor.
Proje, polymatt'in YouTube kanalında tamamen belgelenmiş durumda ve kendi cihazınızı yapmaya hiç ilginiz olmasa bile video, tüm süresi boyunca izlenmeye değer. Gerçi izledikten sonra ilginiz gelişebilir. WoW Midnight Devourer Demon Hunter PvP rehberi, siz ferrimanyetik halka teorisinin üç saatlik derinliklerinden yüzeye çıktığınızda hala orada olacak.
64 bitten 1 GB magnetic-core depolamaya ölçeklenmek tam olarak 16 milyon halka gerektirir. Muhtemelen bir gün birileri bunu deneyecektir.
