Riot, League of Legends oyuncularını oyunun genel olarak daha basit ve büyüleyici bir dönem olarak hatırlanan günlerine geri götürmek için tasarlanmış bir nostalji modu olan League Classic'i resmen duyurdu. Duyuru, oyuncu kitlesinin büyük bir kısmında meraklı bir iyimserlikle karşılandı. Ancak mesele şu ki: Nostalji şu an çok ağır bir yükü sırtlanıyor ve oyuncuların hatırladıkları ile aslında oynadıkları arasındaki uçurum, çoğu kişinin kabul etmek istediğinden çok daha derin.
Topluluğun aslında hatırladığı şey
Erken dönem League'in toz pembe versiyonu; yaratıcı özgürlük, beklenmedik stratejiler ve daha küçük, daha samimi bir şampiyon havuzundan ibaret bir oyun. Bu kısım gerçek. Şampiyon havuzu 170'i aşmadan önce, yeni çıkanların nefes alacak alanı vardı. Eşya ve rün sistemleri, günümüzdeki stat-optimize kurulumların izin verdiğinden çok daha fazla tuhaf ve kişisel ifadeye dayanıyordu. Oyuncular kendi icat ettikleri isimlerle stratejiler uyguluyor, rakiplerini out-macro yapmak için Banner of Command ve ZZ'Rot Portal istifliyor ya da bot koridorunda tek bir Heimerdinger'ı korumak üzerine kurulu takımlar kuruyorlardı. Oyunun o "Vahşi Batı" havasının gerçekten kendine has bir cazibesi vardı.
Ancak Vahşi Batı aynı zamanda gerçekten kanunsuzdu. Tüm takımı tek atan AP Master Yi. Altı tane Sunfire Cape dizen Garen. İkisinin de hiçbir gerçek counterplay'i olmayan point-and-click sersemletme yeteneklerine sahip olduğu Taric ve Sion. Oyun dışından gerçek para harcayarak altın üretim eşyalarının güçlendirilebildiği eski rün sistemi. Şampiyon seçim ekranında en hızlı yazanın koridorunu kaptığı o günler. Old Urgot. Old Skarner. İkisi de düzgün çalışmadığı için çöpe atılan, birbirinden tamamen farklı en az iki Ryze versiyonu.
Bu, yeniden keşfedilmeyi bekleyen gizli bir hazine değildi. Aksine, birbiri ardına gelen karmaşık güncellemelerle gerçek zamanlı olarak düzeltilmeye çalışılan bir oyundu.
WoW Classic karşılaştırması pek tutarlı değil
League Classic için akla gelen ilk referans noktası WoW Classic ve bu, LoL versiyonunu hak ettiğinden daha fazla yücelten bir karşılaştırma. Blizzard'ın nostalji hamlesi işe yaradı çünkü World of Warcraft'ın ilk dünyası; kendine has bir coğrafyaya, bir anlatıya ve canlı oyunda asla kopyalanamayacak bir keşif hissine sahipti. Oyuncular sadece mekaniklerin peşinde değil, bir yere ve o yere bağlı bir duyguya koşuyorlardı.
League of Legends tamamen farklı bir oyun türü. Oyuncu verileri, harici istatistik siteleri ve unutulması imkansız 15 yıllık oyun bilgisi birikimiyle beslenen, rekabetçi ve sonsuza dek tekrarlayan bir deneyim. League Classic'e giriş yapan oyuncular oraya 2011'in oyuncuları olarak gelmeyecekler. Oraya, 15 yıllık optimizasyonla donanmış, eski League'i rezil eden o bozuk stratejileri uygulayan 2026'nın oyuncuları olarak gelecekler; çünkü artık hangilerinin işe yaradığını çok iyi biliyorlar.
Mod için hangi şampiyonların ve eşyaların onaylandığına dair daha yakından bir bakış için, League of Legends Classic şampiyon ve eşya rehberi, Riot'un geri getirdiği klasik eşya listesiyle birlikte onaylanan 60 seçimi detaylandırıyor.
Modern League, öyle hissettirmese bile gerçekten daha iyi
Mevcut oyunun gerçek sorunları var. Power creep her yama döngüsünde gözle görülür halde. Monetization, başladığı noktadan istikrarlı bir şekilde uzaklaştı. Yeni şampiyonlar artık sadece temel yetenek setlerini açıklamak için bile paragraflar dolusu tooltip gerektiriyor; bu da karmaşıklığın oyunun orijinal erişilebilirliğinden ne kadar uzaklaştığını gösteriyor.
Ancak modern Summoner's Rift, orijinalinden çok daha iyi. Şampiyon tasarımı, eskisinden daha az değil, daha fazla counterplay barındırıyor. Eski şampiyon seçimindeki koridor kavgası karmaşası da dahil olmak üzere, erken dönem League'i tanımlayan topluluk toksisitesi, yıllar süren davranış sistemleri sayesinde ölçülebilir şekilde azaltıldı. ARAM ve Arena, yapılandırılmış canlı oyunun geride bıraktığı yaratıcı boşluğu dolduruyor. Arcane serisi ve Teamfight Tactics, serinin oyuncular için temel MOBA deneyiminin ötesinde ne anlama geldiğini genişletti. Onboarding süreci hala kusursuz değil, ancak 2. veya 3. Sezonda oyuna katılan oyuncular için olduğu kadar düşmanca da değil.
Riot'un League Classic ile yeniden yaratmaya çalıştığı oyun, tasarımın hemen her seviyesinde aslında daha kötüydü. Oyuncuların peşinde olduğu şey; oyunda daha yeni olma hissi, oyunu beraber oynadıkları arkadaşlara sahip olma ve meta henüz çözülmemişken o dönemin tadını çıkarma arzusu. Hiçbir nostalji modu bunu geri veremez.
Classic başladığında sizi neler bekliyor
Duyuru önümüzdeki ay daha fazla detay verileceğini vadediyor, bu yüzden Riot'un hangi dönemi yeniden yaratmayı amaçladığına dair tam resim hala belirsiz. Bu detay son derece önemli. 1. Sezon rekreasyonu ile 3. Sezon nostaljisi farklı hissettirir ve her ikisi de modern oyuncuların anında istismar edeceği kendine has bozuk mekaniklere sahiptir.
Topluluğun heyecanı anlaşılabilir. Ancak insanların hatırladığı oyun ile aslında oynadıkları oyun arasındaki uçurum, içine girdiğiniz anda hızla kapanmaya meyillidir. Bu süre zarfında canlı oyunun nasıl evrildiğini öğrenmek isterseniz, League of Legends 2026 Sezonu Yama 26.1 incelemesi, Classic dikkatinizi geriye çekmeden önce bilmeniz gereken tüm önemli değişiklikleri kapsıyor.
