Genel Bakış
What Remains of Edith Finch, seni Washington Eyaleti kıyılarında, Finch ailesinin yıkılmaya yüz tutmuş devasa malikanesinin içine davet ediyor. Edith olarak oynarken, her biri vaktinden önce hayata veda etmiş bir aile üyesine ait olan mühürlü odalar ve gizli geçitler arasında ilerleyeceksin. Her şeyi ileriye taşıyan o temel soru ise oldukça basit: Neden hayatta kalan son Finch, Edith?
Giant Sparrow tarafından geliştirilen ve Annapurna Interactive tarafından yayınlanan oyun, 24 Nisan 2017'de piyasaya sürüldü ve o günden bu yana Windows, macOS, PlayStation, Xbox, Nintendo Switch, iOS, Steam ve Epic Games Store platformlarında yerini aldı. Farklı platformlardaki bu geniş erişimi, oyunun ne kadar büyük bir etki yarattığının kanıtı. ESRB, kan, uyuşturucu referansları, şiddet ve dil kullanımı nedeniyle oyuna Teen (Genç) derecesi vermiş olsa da, atmosfer şok edici olmaktan ziyade melankolik bir tona sahip.
Her hikayeyi farklı kılan nedir?
What Remains of Edith Finch'in en belirgin özelliği, hiçbir vignette'in bir diğeriyle aynı oynanışa sahip olmaması. Her kısa hikaye belirli bir aile üyesi etrafında şekilleniyor ve o kişinin dünyayı nasıl gördüğünü yansıtmak için kendine has bir gameplay mekaniği kullanıyor. Bir sekans, sıradan bir konserve fabrikası işini dissosiyatif bir hayal dünyasına dönüştürürken, bir diğeri bir çocuğun hayal gücünü kontrol etmene ve gerçekliğin önüne geçmesine izin veriyor. Bu çeşitlilik asla rastgele hissettirmiyor; her mekanik, karakterin iç dünyasına dair bir şeyler anlatmak için özenle seçilmiş.
Vignette'ler genelindeki temel özellikler şunlardır:
- Tüm hikayeler boyunca birinci şahıs (first-person) bakış açısı
- Her aile üyesi için benzersiz kontrol şeması
- 1900'lerin başından günümüze uzanan hikayeler
- Her vignette, o karakterin ölümüyle sona eriyor
- Trajedi, merak ve kara mizah arasında gidip gelen değişken bir ton
Bu yaklaşım, oyuna pacing'i diri tutan bir antoloji yapısı kazandırıyor. Hiçbir hikaye süresini aşmıyor ve Edith'in ev içindeki fiziksel hareketleri üzerinden sağlanan geçişler, deneyime tutarlı bir omurga kazandırıyor.
Dünya ve atmosfer
Finch malikanesi, oyunun en etkileyici ve sessiz başarısı. Odalar, nesiller boyunca orijinal yapıya eklenen eklentilerle, imkansız açılarla üst üste yığılmış durumda. Her köşe, anlatım başlamadan önce bile hikayeler anlatan kişisel eşyalar, solmuş fotoğraflar ve mimari garipliklerle dolu. Ev, tasarlanmış olmaktan ziyade gerçekten yaşanmış hissi veriyor ki bu, başarması kulağa geldiğinden çok daha zor bir iş.
Washington Eyaleti'nin kapalı havası ve yoğun ormanlık çevresi, Finch ailesi mitolojisine sinmiş o izolasyon hissini pekiştiriyor. Atmosfer asla gotik bir aşırılığa kaçmıyor; yeterince ayakları yere basan bir yapıda kalıyor ki, daha tuhaf unsurlar devreye girdiğinde etkisi çok daha sert oluyor.
Etki ve miras
What Remains of Edith Finch, 2018'de BAFTA Games Award'da En İyi Oyun ödülünü kazandı; ayrıca anlatı ve oyun tasarımı dallarında da ödüllere layık görüldü. Bu takdir, oyunun interaktif hikaye anlatımının sınırlarını nasıl zorladığının bir göstergesi. Sadece konserve fabrikası sekansı bile, oyunların düz yazı veya filmlerin yakalamakta zorlanacağı psikolojik durumları nasıl aktarabileceğine dair yıllarca süren tartışmalara yol açtı.
Hikaye odaklı oyunlara ve gerçek mekanik hırslara sahip walking simulator türüne ilgi duyan oyuncular için What Remains of Edith Finch, net bir benchmark olmaya devam ediyor. Tam bir playthrough yaklaşık iki saat sürüyor; bu süre kulağa kısa gelse de, herhangi bir uzunluktaki çok az oyunun bu kadar belirgin bir iz bıraktığını fark edeceksin. Finch evindeki her hikaye kısa. Ancak hiçbiri küçük hissettirmiyor.