Ga naar hoofdinhoud
Annihilated: A Brutal Roguelite With a Twisted Story

Annihilated: Brutale Roguelite met een Verwrongen Verhaal

Eerste indrukken van Annihilated: Death Kumiai's deckbuilding roguelite met gebroken helden, vertakkende verhaallijnen, zware gevechten en een duistere anime visual novel.

Geschreven door
Larc
Bijgewerkt
Leestijd
5 min
Onderwerp
Nieuws
Een Verhaal Dat Begint Aan Het Einde

Meer van GAMES.GG zien op Google

Advertentie

Onze eerste indrukken van Annihilated, een deckbuilding roguelite die meedogenloze gevechten combineert met een duistere anime visuele novelle over een groep die alles verloren heeft.

Afbeelding van geïmporteerd artikel

Annihilated heeft een bijzondere manier om je te trekken. Met zijn schattige anime-kunststijl en karakterontwerpen zou je denken dat je een vrolijk avontuur tegemoet gaat. Onder die kleurrijke buitenkant schuilt echter een veel duisterder verhaal over gebroken helden en onmogelijke situaties.

Dat contrast zet zich voort in de gameplay, die deckbuilding roguelite-mechanismen combineert met visuele novelle-verhalen. Het is een ongebruikelijke combinatie, maar wel een die de ontwikkelaars van Death Kumiai succesvol hebben neergezet. Ik was na een paar minuten spelen al verslaafd.

Een Verhaal Dat Begint Aan Het Einde

Afbeelding van geïmporteerd artikel

In de meeste RPG's begin je met het samenstellen van een groep en het voorbereiden op het avontuur dat voor je ligt. In Annihilated is het avontuur al gebeurd: de helden gingen op reis, en toen ging er iets vreselijk mis. Tegen de tijd dat het spel begint, word je gedwongen om één metgezel te kiezen om mee te nemen terwijl je probeert te ontsnappen uit de kerker, en laat je de rest van je vrienden achter.

Wat dit uitgangspunt nog intrigerender maakt, is dat geen van de personages ongedeerd uit de beproeving komt. Net als in een echte tragedie is elk groepslid op zijn eigen manier gebroken, zowel fysiek, mentaal, of beide. Het is jouw taak om hun moraal op te krikken door middel van dialoogkeuzes en gevechten.

Elke metgezel heeft ook zijn eigen verhaalroute, met meerdere mogelijke eindes, afhankelijk van je keuzes. Dat geeft je een reden om terug te keren na het voltooien van een run. Het kiezen van iemand anders betekent het ontdekken van een ander deel van het verhaal, in plaats van simpelweg hetzelfde avontuur met een nieuw personage te herhalen.

Helaas kan de UI de ervaring in de weg staan. Sommige menu's zijn verwarrend om te navigeren, en de algehele lay-out voelt nogal basic aan, waardoor het moeilijker is dan nodig om je weg te vinden in de systemen van het spel. Het is geen dealbreaker, maar de interface kan wel wat meer polish gebruiken om alles soepeler te laten aanvoelen.

Strategie en Uitdaging

Afbeelding van geïmporteerd artikel

Als je Slay the Spire hebt gespeeld, voel je je meteen thuis met de basisstructuur van de gevechten in Annihilated. Je baant je een weg door een reeks kerkerverdiepingen, kiest tussen verschillende paden terwijl je vijanden tegenkomt, kansspelen speelt in willekeurige gebeurtenissen, en plekken vindt om te rusten en je deck te upgraden.

Kaarten Om Te Bewaren, Of Te Breken

Het kaartensysteem heeft een paar interessante eigenzinnigheden. Elk personage wordt geleverd met een set basiskaarten die onbeperkt gebruikt kunnen worden. De extra kaarten die je tijdens een run verzamelt, hebben echter een beperkt aantal gebruiken, dus je moet nadenken over welke kaarten je nu speelt en welke je bewaart voor een gevaarlijkere ontmoeting.

Je kunt kaarten ook breken om speciale effecten te activeren. Dit verwijdert de kaart onmiddellijk en permanent uit je deck, maar laat je effecten activeren zoals het toebrengen van dubbele schade of genezing aan het einde van elke beurt. Tussen het beheren van beperkte gebruiken en het beslissen wat je opoffert, is er meer om te overwegen dan simpelweg je sterkste kaarten spelen.

Timing Is Optioneel, Maar De Uitdaging Blijft

Gevechten hebben ook een op timing gebaseerd mechanisme dat elke kaartactie interactiever maakt. Wanneer je een kaart gebruikt, verschijnt er een lijn op het scherm naast een bewegende markering. Je moet op het juiste moment op de knop drukken als de markering de lijn bereikt, vergelijkbaar met de getimede aanvallen in Undertale.

Dit voegt een extra laag toe aan gevechten: je kiest niet alleen welke kaarten je speelt, maar reageert ook op het juiste moment. Gelukkig begrijpen de ontwikkelaars dat dit niet voor iedereen is. Als je liever focust op strategie dan op reflexen, kun je overschakelen naar een eenvoudigere modus die de timingmechaniek volledig verwijdert. Persoonlijk waardeer ik die keuze enorm, omdat het spelers in staat stelt te genieten van de gevechten zonder zich zorgen te maken over hun reflexen.

Zelfs met die optie kan Annihilated brutaal moeilijk zijn. Tussen willekeurige gebeurtenissen en de kans om meerdere vijanden tegelijk tegen te komen, kunnen dingen snel misgaan. Gelukkig, als je van tevoren hebt opgeslagen, kun je een gevecht snel herladen en het opnieuw proberen zonder uren te besteden aan het terugwerken naar waar je was.

Slotgedachten

Afbeelding van geïmporteerd artikel

Annihilated heeft me al een goede reden gegeven om het in de gaten te houden. Er is veel te waarderen aan de gevechten, vooral voor een klein indie spel. Het kaartbreken-systeem en de timingmechaniek geven gevechten meer om over na te denken dan alleen de ruwe kaartsterkte, en het combineren van die strategische gevechten met een duistere visuele novelle zorgt voor een interessante combinatie.

Het heeft de potentie om een geweldig indie-spel te worden, en ondanks de ruwe randjes ben ik al overtuigd van de kernideeën. Met wat extra polish voorafgaand aan de volledige release op Steam op 10 november 2026, ben ik ervan overtuigd dat Annihilated iets speciaals kan worden.

Advertentie