Final Fantasy VII Rebirth maakt eindelijk de overstap naar de Nintendo Switch 2, en het resultaat is precies zo gecompliceerd als je zou verwachten. De meest ambitieuze titel van Square Enix in de remake-trilogie, een game die de PS5 al flink op de proef stelde, draait nu op draagbare hardware op 30 fps waarbij DLSS het zware werk doet. De korte versie: het werkt, de game is nog steeds geweldig, en de visuele concessies zijn er zeker. Hier is wat je echt moet weten voordat je de demo downloadt of je geld eraan uitgeeft.
Hoe presteert FF7 Rebirth op Switch 2?
Frame rate is het eerste waar de meeste spelers naar vragen, en het antwoord is verrassend solide. De game mikt op 30 fps en haalt dat grotendeels. Verkenning en combat, waar je het merendeel van je tijd doorbrengt, blijven stabiel met minimale input lag. De enige merkbare dips zie je in steden, wat een eerlijke ruil is gezien de drukte in de open zones en gevechten met meerdere personages.
De day 1-patch, die verscheen voordat de port live ging, lijkt de haperingen tijdens het reizen te hebben gladgestreken die de ervaring anders schokkerig hadden kunnen maken. Komende vanaf de performance-modus op de standaard PS5 (die op 60 fps draaide), klinkt de gehalveerde frame rate op papier alarmerend. In de praktijk merk je daar na een paar uur spelen niets meer van.
Combat blijft stabiel op 30 fps
Welke visuele concessies zijn gedaan voor de Switch 2-versie?
Hier moeten we eerlijk zijn. De Switch 2-versie biedt geen grafische instellingen om tussen te schakelen. Je krijgt één preset met DLSS-upscaling, en de resultaten variëren aanzienlijk afhankelijk van waar je je in de game bevindt.
Docked spelen op een 4K OLED-tv komt qua waargenomen helderheid in de buurt van de performance-modus op de PS5, hoewel de werkelijke resolutie lager ligt. Undocked spelen levert meer in, waarbij upscaling-artefacten merkbaar worden tijdens het verkennen van de wereld. Tussenfilmpjes en close-ups zien er in beide modi prima uit.
Het grotere probleem is de complexiteit van de assets. De geometrie is overal vereenvoudigd, decoratieve items op planken en tafels zijn volledig verwijderd en de dichtheid van begroeiing in de open wereld is aanzienlijk verminderd. De parade-scène vroeg in de game maakt dit duidelijk: de pre-rendered video toont dichte menigtes, terwijl de in-engine versie overschakelt naar een opvallend dunbevolkte menigte, waardoor Rufus er een stuk minder populair uitziet dan het verhaal suggereert.
Pop-in is het grootste aanhoudende probleem van de port. Texturen, schaduwen, NPC's en LOD-assets poppen allemaal zichtbaar in tijdens het verkennen. Winkelier-NPC's laden soms niet als je ze nadert, waardoor je moet wachten voordat je hun inventaris kunt bekijken. Dit is het punt dat het meest behoefte heeft aan een post-launch patch.
De vermindering in begroeiing is aanzienlijk
Is de volledige game-content aanwezig?
Ja, volledig. Elke minigame, elke side quest, elk gevecht en alle verhaalcontent van de PS5-versie is aanwezig. Er is niets geschrapt uit de daadwerkelijke game, alleen uit de visuele presentatie.
Het schrijfwerk van de side quests is beter dan je misschien zou verwachten als je de side content van Remake aan de dunne kant vond. Elke quest koppelt Cloud meestal aan een specifiek groepslid, waarbij de taak als kapstok dient om iets over dat personage te onthullen. Het verzamelen van intel in de open wereld, torens en uitdagende vijanden zijn ook allemaal aanwezig, samen met de verborgen dungeons die je alleen via side quests ontdekt.
Als je side content in openwereldgames meestal overslaat, is Rebirth een van de gevallen waarin het echt de moeite waard is. De karakter-momenten in die quests voegen later echt gewicht toe aan de belangrijkste verhaallijnen.
Queen's Blood is gevaarlijk verslavend
Hoeveel tijd gaat er zitten in Queen's Blood?
Veel. Queen's Blood, de originele kaartgame van Rebirth, is oprecht zo boeiend dat het uren kan opslokken zonder dat je het doorhebt. Van een speelsessie van 36 uur tot aan hoofdstuk 9, ging ongeveer 5 uur alleen al op aan Queen's Blood. Dat is geen klacht, maar tegelijkertijd een waarschuwing en een aanbeveling.
De kaartgame heeft de diepgang van een titel die een eigen standalone release verdient. Als je merkt dat je het hoofdverhaal verwaarloost om je deck te blijven bouwen, ben je niet de enige.
Docked vs. undocked: wat is beter?
Geen van beide modi is onspeelbaar. Docked wint het van undocked qua visuele helderheid, maar de game blijft functioneel en plezierig in handheld-vorm.
Download de gratis demo voordat je tot aankoop overgaat. De visuele concessies zijn echt en persoonlijke tolerantie verschilt. De port in actie zien op je eigen scherm is informatiever dan welke geschreven beschrijving dan ook.
Docked-modus is de sterkere optie
Moet je deze versie spelen als je al op PS5 hebt gespeeld?
Dit hangt er volledig vanaf waarom je dat zou willen. De draagbaarheid is een groot pluspunt, en het kunnen spelen van een game van meer dan 100 uur in handheld-modus verandert hoe een game als deze in je leven past. De content is identiek, de performance is acceptabel en de game zelf is nog steeds een van de meest ambitieuze JRPG-games die Square Enix heeft geproduceerd.
Als je nieuw bent, zullen de visuele concessies je minder storen omdat je geen referentiekader hebt. Spelers die tijd hebben doorgebracht met de PS5-versie op 60 fps en hoge getrouwheid zullen de verschillen direct opmerken, maar de meesten geven aan dat ze na een paar uur spelen aan de nieuwe standaard gewend zijn.
De versie voelt vergelijkbaar met hoe een PS4-port eruit had kunnen zien, wat een nuttig mentaal kader is. Het is niet de definitieve manier om Rebirth te ervaren, maar het is wel een legitieme manier.
Verwacht wordt dat Square Enix de port na de release blijft ondersteunen. Vooral de pop-in-problemen lijken aanpakbare problemen in plaats van harde hardwarebeperkingen, dus de ervaring kan na verloop van tijd verbeteren.
Wat betekent dit voor de laatste game in de trilogie?
Het bestaan van deze port, naast de bevestigde gelijktijdige multi-platform lancering voor de derde game in de trilogie, suggereert dat Square Enix toekomstige titels actief ontwerpt met de Switch 2 en Steam Deck in het achterhoofd. Als het werk van het porting-team aan Rebirth hen heeft geholpen te begrijpen hoe ze de getrouwheid kunnen schalen voor zwakkere hardware, kan de laatste game op dag één in betere staat verschijnen.
Voor nu is de volledige verzameling strategiegidsen over de systemen, builds en side content van Rebirth beschikbaar in de Final Fantasy VII Rebirth guides hub, die het waard is om te bookmarken terwijl je door de vele regio's van de game reist.