Zes jaar nadat Animal Crossing: New Horizons werd gelanceerd en de wereld veroverde tijdens de lockdown, heeft Nintendo een nieuwe life-sim in handen. Tomodachi Life: Living the Dream wordt al vergeleken met New Horizons, en voor veel spelers zijn die vergelijkingen niet flatterend voor het oudere spel.
Het punt is: beide games delen duidelijk DNA. Beide draaien op een realtime klok, beide plaatsen je op een aanpasbaar eiland vol bewoners, en beide geven je verrassend veel controle over hoe dat eiland eruitziet en functioneert. Maar de ervaring van het dagelijks spelen ervan zit op een compleet andere plek.
Het burn-outprobleem dat Animal Crossing nooit oploste
Animal Crossing: New Horizons bouwde zijn hele loop rond dagelijkse verplichtingen. Sla een paar dagen over en je komt terug bij onkruid, afwezige dorpsbewoners en een beurs die je investering in rapen heeft weggevaagd. Die structuur werkte briljant begin 2020, toen spelers nergens anders heen konden. Het spel verkocht meer dan 43 miljoen exemplaren op basis van dat moment. Maar hetzelfde ontwerp dat het zo boeiend maakte, maakte het ook bestraffend om neer te leggen.
Journalist Tomas Franzese beschreef de terugkeerervaring botweg in een artikel voor Polygon: na een paar weken weg te zijn geweest, kwam hij terug op een verwaarloosd eiland, met vermiste bewoners en aanzienlijke verliezen op de beurs. Nintendo voegde eerder dit jaar een resetfunctie toe aan New Horizons, maar voor veel spelers die al waren vertrokken, was dat geen reden genoeg om terug te keren.
Tomodachi Life straft je niet voor het offline gaan.
Wat de toezichthoudersrol daadwerkelijk verandert
De sleutel hier is de verschuiving in perspectief. In New Horizons is je personage een deelnemer aan de eilandgemeenschap, een dorpsbewoner met taken, schulden die moeten worden afbetaald, en een dagelijkse checklist die stilletjes uitgroeit tot iets dat aan een tweede baan voelt. In Tomodachi Life: Living the Dream ben je de toezichthouder van het eiland. Je ontwerpt de bewoners, regelt de gebouwen en kijkt dan wat er gebeurt.
Dat onderscheid klinkt klein. Dat is het niet. Wanneer je rol toeschouwer is in plaats van deelnemer, voelt een sessie van vijf minuten compleet. Je start het spel op, kijkt naar een paar Mii-interacties, lacht om iets absurds en legt het tevreden weg. Er is geen knagend schuldgevoel over de taken die je hebt overgeslagen.
Franzese zei het zo: het spelen van New Horizons is als het dagelijks doorlopen van een lange YouTube-video-essay, terwijl Tomodachi Life meer lijkt op het bekijken van een paar grappige korte clips. Dat laatste is simpelweg minder vermoeiend na verloop van tijd, ook al is het niet helemaal zo diepgaand.
Diepte van aanpassing versus vrijheid om weg te stappen
Tomodachi Life: Living the Dream geeft spelers zinvolle controle over bijna elke bewoner, elk item en elk gebouw op het eiland. De diepte is er echt. Maar de structuur van die aanpassing vereist geen dagelijkse aandacht zoals de progressiesystemen van New Horizons dat wel doen.
New Horizons bouwde zijn aanpassing rond het ontgrendelen van gereedschappen, het afbetalen van hypotheken aan Tom Nook, en het geleidelijk terraformen van je eiland over weken van spelen. Het beloonde consistentie. Tomodachi Life beloont nieuwsgierigheid. Je zet dingen op, en ziet dan wat de Miis ermee doen. De komedie en verrassing komen voort uit terugstappen, niet uit vooruit ploegen.
Lezersreacties in de commentaarsectie van Polygon weerspiegelden dit. Eén commenter, Kemuri07, merkte op dat Animal Crossing te ver was afgedreven naar micromanagement, en het gevoel van ontdekking verloor dat de originele GameCube-versie speciaal maakte. Tomodachi Life, schreef hij, voelt dichter aan bij hoe Animal Crossing vroeger aanvoelde, en is ook "erg, erg grappig."
Waarom deze vergelijking nu belangrijk is
Nintendo heeft geen nieuwe hoofd Animal Crossing-game uitgebracht sinds New Horizons in maart 2020 werd gelanceerd. De jubileumupdate dit jaar erkende de 25e verjaardag van de serie, maar het gaf geen signaal van een nieuwe inzending. Ondertussen komt Tomodachi Life: Living the Dream uit als de eerste grote Tomodachi-game in meer dan tien jaar, en het landt precies op het juiste moment voor spelers die een Nintendo life-sim willen zonder de dagelijkse overhead van verplichtingen.
De twee games zijn geen directe concurrenten, maar ze concurreren absoluut om dezelfde plek in de rotatie van een speler. Voor iedereen die van New Horizons afstapte na het vervagen van de pandemische hype, is Tomodachi Life een serieuze overweging waard. Voor meer context over beide games, blader door meer gidsen die de huidige Switch 2-line-up van Nintendo behandelen.
info
Tomodachi Life: Living the Dream is nu beschikbaar op Nintendo Switch. Animal Crossing: New Horizons, inclusief de 25e jubileumupdate, is ook beschikbaar op Nintendo Switch.
De bredere vraag die deze vergelijking oproept, is of Nintendo hiervan zal leren. De dagelijkse verplichtingsloop van New Horizons was een bewuste ontwerpkeuze, en het werkte voor miljoenen spelers. Maar de lichtere aanpak van Tomodachi Life resoneert al bij een publiek dat jaren geleden is uitgebrand. Als er een nieuwe Animal Crossing in ontwikkeling is, zal het team bij Nintendo EPD een heel duidelijk datapunt hebben om te overwegen. Voor de nieuwste inzichten in de life-sim releases van Nintendo, bekijk de laatste recensies naarmate er meer verslaggeving binnenkomt.
