"Het concept van Tomodachi Life is om het ultieme 'inside joke' spel te zijn," vertelde regisseur Ryutaro Takahashi aan Nintendo in een recent ontwikkelaarsinterview. Hartverwarmend, toch? Herkenbare humor gedeeld tussen vrienden, interne verwijzingen, puur plezier. Toen viel de gratis demo, en fans begonnen onmiddellijk hun Miis dingen te leren die een zeeman zouden doen blozen.
Wat Nintendo eigenlijk bedoelde met "inside joke" spel
Takahashi en lead programmeur Takaomi Ueno gingen met Nintendo zitten voor een 'Ask the Developer' interview voorafgaand aan de release van Tomodachi Life: Living the Dream, en hun visie voor het spel is werkelijk interessant. De kern van het ontwerp was gebouwd rond door de gebruiker gegenereerde content, of UGC, als een manier om spelers creatieve eigendom te geven en te voorkomen dat de ervaring verveelt.
"We vonden dat UGC, waarmee spelers kunnen maken wat ze willen, goed paste bij dit concept," legde Takahashi uit. "We dachten dat het combineren van de gameplay die door het ontwikkelingsteam werd geleverd met wat spelers zelf creëren, oneindige manieren zou openen om van het spel te genieten."
De sleutel hier is die zin: "wat ze willen." Nintendo bedoelde dat duidelijk in de geest van personalisatie en gedeelde humor met mensen die je kent. Spelers hoorden het anders.
De demo, het filterprobleem en de chaos die volgde
Tomodachi Life: Living the Dream heeft geen contentfilter. Geen. Je kunt in essentie alles typen in de gedachtenballon van een Mii, en het spel gaat ermee aan de slag. Video's van de demo overspoelden sociale media en lieten Miis zien die nonchalant dingen bespraken die absoluut niet thuishoren in een Nintendo-titel, van expliciete zinnen tot werkelijk ontspoorde volwassen humor.
Dit is niet geheel nieuw terrein voor de serie. De originele 3DS Tomodachi Life had zijn deel van wilde momenten, maar Living the Dream breidt een specifieke mechaniek uit die dingen aanzienlijk krachtiger maakt. Ueno bevestigde dat "de invloedssfeer van de Mii-personages is uitgebreid ten opzichte van het vorige spel." In de praktijk betekent dit dat alles wat je één Mii leert, zich kan verspreiden naar anderen op het eiland, waardoor een kettingreactie ontstaat van welke chaos je ook hebt besloten te planten.
gevaar
Een voormalig Nintendo marketing lead heeft publiekelijk opgemerkt dat het bedrijf mogelijk zijn aanpak "heroverweegt" nadat de filterloze virale momenten van de demo hen verrasten. Nintendo heeft geen officiële commentaar gegeven op wijzigingen in contentmoderatie.
De kloof tussen de intentie van de ontwikkelaar en de realiteit van de speler
Hier is het ding: deze spanning tussen wat Nintendo ontwierp en wat spelers er daadwerkelijk mee doen, is geen bug in de Tomodachi Life formule. Het is eigenlijk de hele aantrekkingskracht.
Het 3DS-spel bouwde zijn hele cultreputatie op precies dit soort opkomende absurditeit. Spelers zouden uren besteden aan het creëren van uitgebreide sociale experimenten, kijkend hoe Miis van hun echte vrienden verliefd werden, ruzie kregen, of diep vreemde rapsongs zongen. Living the Dream zou die energie altijd overnemen, maar dan met een groter doek.
Wat dit keer anders is, is het uitgebreide UGC-systeem en het gebrek aan enige beveiliging. Het originele spel had enkele beperkingen op welke tekst kon worden ingevoerd. Living the Dream, gebaseerd op alles wat de demo onthulde, lijkt die limieten bijna volledig te hebben verwijderd. Dat is ofwel een gedurfde ontwerpkeuze of iets dat de ontwikkelaars oprecht niet volledig hadden voorzien dat het deze kant op zou gaan.
Gezien Takahashi's framing van het spel als iets "genoten onder mensen die dicht bij elkaar staan", is de veilige gok dat Nintendo zich voorstelde dat vrienden inside jokes deelden over hun eigen sociale kringen, niet dat het internet collectief cartoonavatars leerde dingen te zeggen die overal zouden worden geknipt en geplaatst.
Wat dit betekent voor de volledige release
Tomodachi Life: Living the Dream wordt gelanceerd met een volledig UGC-systeem waarmee door spelers gecreëerde content zich kan verspreiden door een hele eilandbevolking. Dat is een werkelijk creatieve ontwerpbeslissing die het spel echte herspeelbaarheid en persoonlijkheid geeft. De clou is dat het internet zich nu heel goed bewust is van precies hoe ver dat systeem kan worden opgerekt.
Voor spelers die meer gidsen en tips willen om het meeste uit de levenssim te halen, belooft het volledige spel aanzienlijk meer diepgang dan de demo suggereerde. Alleen al de uitgebreide invloedssfeer mechaniek opent veel interessante mogelijkheden buiten de voor de hand liggende chaos.
Voor iedereen anders zal de release vrijwel zeker een nieuwe golf clips opleveren die Nintendo waarschijnlijk niet voor ogen had toen ze intern het concept van het "ultieme inside joke" spel pitchten. Het volledige spel ligt nu in de winkels, en als de demo een indicatie was, zullen de komende weken van Tomodachi Life content online iets heel bijzonders zijn. Bekijk het laatste gaming nieuws om op de hoogte te blijven.
