Ik bereikte level 10 als chauffeur voordat ik mijn tweede wapen kocht.
Dat is geen grap. In mijn eerste zeven uur in WARDOGS had ik misschien twee wapens en heb ik ze het grootste deel van de tijd niet eens uit de truck gehaald. Ik vervoerde voorraden. Hele streams met de titel War Truck Simulator, waarbij de sessie bestond uit een Ural vol bouwmaterialen en munitie die van een depot naar een forward operating base reed, mijnen ontwijkend, helikopters ontwijkend, en de infanterie ontwijkend die in een bos buiten de play zone zat en wiens enige taak die ronde was om de aanvoerlijn af te snijden. Drieënnegentig uur later, in minder dan twee weken, denk ik nog steeds dat dit de juiste manier was om deze game te leren.
Als je van Battlefield komt, begrijp dit dan voordat je de $39.99 uitgeeft. Arma Reforger is de betere vergelijking en dat is geen toeval. WARDOGS is voortgekomen uit King of the Hill, een cult Arma 3 mod, en Bulkhead haalde de oorspronkelijke makers Sa-Matra en Roid Rage er vanaf het begin bij. Dezelfde stamboom als DayZ, alleen is dit de versie van dat verhaal die wel werkte. De DayZ standalone was een downgrade ten opzichte van de mod waar hij vandaan kwam. WARDOGS stapte uit Arma, werd aanzienlijk toegankelijker en liet niets belangrijks achter. Twee miljoen exemplaren verkocht in de eerste week en 84% van de bijna 46.000 Steam-reviews zijn positief.
Wardogs Review - Driver-in-command
De grootste kortingen, gratis games en tijdelijke aanbiedingen in alle grote game-stores.
Betaal nooit meer de volle prijs.
Gameplay: de mortier die je doodde heeft een supply chain
Hier is het hele ontwerp in één voorbeeld. Een mortiergranaat landt op je in je eigen FOB. Iemand heeft die buis gebouwd, in een andere FOB, wat betekent dat er iemand met een hamer stond. De materialen in zijn handen kwamen daar omdat een chauffeur ze had gebracht. Die chauffeur kreeg betaald voor de rit en de bouwer ook. Niets op deze map verschijnt zomaar uit het niets.
Dat is het onderdeel dat mensen missen wanneer ze het onder shooter games scharen. Honderd spelers, drie facties, één willekeurige control zone en zes role tracks die vanuit verschillende richtingen hetzelfde doel dienen. Assault, Medic, Support, Recon, Driver en Pilot levelen allemaal afzonderlijk, en je zit nooit aan één rol vast. De mensen die achter de gouden cirkel aanjagen verdienen het meeste geld en halen de kills, waarbij ze de traditionele game spelen, degene die op een slagveld plaatsvindt in plaats van degene die Battlefield heet. Goed voor hen. Ze vechten ook om terrein dat iemand anders heeft bevoorraad.
Je kunt hele matches spelen zonder een wapen te kopen. Ga in een bos liggen tussen het vijandelijke hoofdkwartier en de boortorens met een verrekijker, roep alles wat beweegt door, en dat is een echte strategie in plaats van een grap-rol. De spotting kit loopt op van verrekijker naar monoculair naar afstandsmeter, en elk niveau verandert wat je vanuit die bosjes kunt doen.
Zes rollen, één economie
Het economische systeem zorgt ervoor dat team play natuurlijk aanvoelt in plaats van geforceerd. Een teamgenoot reviven levert geld op. Vijanden scouten en taggen levert geld op. Het vervoeren van spelers en voorraden levert geld op. Nieuwe spelers die blut zijn hebben een reden om al deze dingen te doen, en veteranen die zwemmen in het geld hebben een reden om hen dat te laten doen, omdat een goed bevoorrade FOB iedereen in die factie ten goede komt.
Wat je na een paar sessies merkt, is dat het tactische plafond net boven je hoofd ligt als je solo speelt. Als ik iemand zie bij een gebouw op vijftig meter afstand, kan ik het mijn squad vertellen. Zonder squad zit ik op de proximity chat, dus de mensen waarvoor ik waarschuw horen precies waar ik denk dat ze zijn en waar ik het zeg. Goed systeem, werkt zoals bedoeld, en de reden waarom een vierkoppige premade een compleet andere game is.
Progressie: het onderdeel dat hen spelers gaat kosten
Het start-recongeweer is net zo goed als een .22. Het is troep en je zult recon niet levelen door het te gebruiken. Je levelt recon door te spotten met een verrekijker, dus de game vertelt je dat je het wapen moet negeren om een betere te verdienen. De meeste rollen hebben een versie van die route: gebruik de kit die je krijgt, doe alles behalve schieten, totdat de rol leuk wordt.
Ik stopte met rijden om een vergelijkbare reden. Niets verslaat de Ural. Een Humvee vervoert minder en houdt mensen gepantserd binnen, wat niet de reden is waarom ik in een auto stapte, en een vijandelijke FOB inrijden zorgt ervoor dat je wordt opgeblazen, of je nu gepantserd bent of niet. Dus bereikte ik level 10 en stopte. Level 10 is nog lang niet de cap. Ik keek verder in de tree en kon niets vinden wat ik wilde hebben.
Wardogs Review - fist fighting
De bugs die het waard zijn om te weten
De mortieren zijn overpowered en ik ben hier zeker van. Je kunt er drie in een buis laden, de animatie annuleren en alle drie achter elkaar afvuren. Ik deed voice comms voor mortierbataljons en artillerie in de Royal Signals van 2004 tot 2015. Zo werkt een mortier niet. Er is geen magazijn.
Helikopters hebben een probleem dat niets met vliegen te maken heeft. Als je passagiers sterven voordat ze het speelgebied bereiken, krijg jij de straf. Crash het ding en dood iedereen aan boord, vooruit, dat is mijn schuld. Maar mensen springen eruit zonder parachute, weddend op $100 dat iemand ze van de grond schraapt, en de boete komt nog steeds bij de piloot terecht.
De community: vreemd genoeg beleefd, en dat is belangrijk
Rij lang genoeg in de Ural en je merkt dat iedereen aan zijn eigen kant van de weg blijft. Ze toeteren als ze inhalen. In elke andere game is de optimale lijn dwars door een veld. Hier is de weg simpelweg sneller, dus er is een echte verkeerscode uit voortgekomen.
Proximity chat is ook hoe ik mensen vind. Ik herkende een accent, zei iets in hun taal, en ze zaten de rest van de ronde in mijn squad. Ik ben sindsdien dezelfde mensen tegengekomen op de Aziatische servers. De meeste spelers kiezen een factie en blijven daarbij. Ik ben altijd rood geweest. Blauw wordt vaak ingemaakt, en de lezing is dat groen en rood een iets betere HQ-positionering hebben, dus nieuwe spelers hopen zich op bij blauw en worden onder de voet gelopen.
Voor spelers die zich afvragen of de game op andere platforms komt: WARDOGS is bij de lancering alleen voor PC. Bekijk de WARDOGS console release guide voor wat Bulkhead heeft bevestigd over PS5, Xbox en Switch.
Graphics en audio: helder in plaats van druk
Eerst een kanttekening. Ik draai op een high-end machine en speelde op de hoogste instellingen, dus weeg mijn prestatie-oordeel daarnaar af.
Het ziet er uitstekend uit, en wat me steeds opvalt is hoe weinig visuele ruis er is vergeleken met Battlefield. Dat maakt snipers niet makkelijk te vinden. Het betekent dat wanneer je naar een bosrand kijkt, je naar een bosrand kijkt, in plaats van naar elf interface-elementen en een particle effect. Helderder, niet makkelijker.
De audio is de grotere prestatie. Ik ben doof aan mijn linkeroor door mijn diensttijd, ik speel met AirPods Pro met noise cancelling in plaats van een goede headset, en ik kan nog steeds horen waar mensen vandaan komen. Dat zou niet zo goed moeten werken als het doet.
Het geweervuur is het slimme onderdeel. Je krijgt een bruikbare indicatie van waar een schot vandaan kwam door wat het om je heen raakt in plaats van door de knal zelf, wat ongeveer is hoe het zich in het echt gedraagt. Ze hebben het iets directioneler gemaakt dan in de werkelijkheid, al kan dat aan mijn oren liggen. In een game waarin in een bos liggen en luisteren een levensvatbare carrière is, draagt het geluid een groot deel van de last.
Verdict: is WARDOGS het waard?
WARDOGS is de zeldzame shooter waar de saaie klus de goede klus is. Drieënnegentig uur en ik ben het rijden met een truck vol planken naar een man met een hamer geen moment beu geweest, wat geen zin is die ik verwachtte te schrijven over een game waar tanks in zitten.
Bulkhead patcht snel. Een server browser overhaul kwam binnen vier dagen na een piek van 425.000 gelijktijdige spelers. Dat is een studio die oplet. Het vechten zal altijd een trekpleister zijn. De ondersteunende rollen zijn wat mensen zal verliezen, en dat zijn de rollen waarop deze game is gebouwd. Ze hebben meer maps nodig. Ze hebben boortorens nodig die zich verplaatsen op de maps die ze al hebben, zodat diezelfde drie routes niet langer het antwoord zijn. De supply-kant heeft iets nodig om naar toe te werken, want ik stopte met het levelen van chauffeur op 10 met het grootste deel van de tree nog voor me, simpelweg omdat ik geen dingen meer kon vinden die ik ervan wilde hebben.
Koop het. Breng dan je eerste avond door met het rijden in een truck in plaats van een geweer te kopen, en kijk of je de game sneller begrijpt dan de mensen die op je schieten. Voor meer tips om te beginnen, helpt de WARDOGS guides collection je verder.