Mundfish'in Atomic Heart için hazırladığı dördüncü ve son DLC olan Blood on Crystal, 16 Nisan 2026'da PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One ve PC platformlarında çıkışını yaptı. Hikayenin ilk bölümüne bir final vadeden yapım, hem Atomic Heart 2 hem de yakında çıkacak olan MMO shooter The Cube için zemin hazırlıyor. Bu vaadin ne kadar tatmin edici olduğu ise tamamen başka bir konu.
Blood on Crystal ne anlatıyor?
Blood on Crystal, bir önceki DLC'nin olaylarının hemen sonrasını konu alıyor. P-3 ve yoldaşları, ana antagonist CHAR-les ile Crystal Complex içinde gerçekleşecek nihai yüzleşmeye hazırlanmadan önce bir kumsalda yeniden toplanıyorlar. Başlangıçtaki özet videosu, hikayenin buraya kadar olan kısmını kısaca hatırlatıyor; önceki bölümleri unutan oyuncular için oldukça kullanışlı bir dokunuş olmuş.
Olay örgüsü oldukça net: P-3, CHAR-les'in işlerini tamamen bitirmeye kararlı. Ancak saldırı başlamadan önce kumsal saldırıya uğruyor ve ekip geri çekilmek zorunda kalıyor. Buradan itibaren hikaye, NORA'nın P-3'ün eldivenine yeni bir yoldaş olarak entegre edilmesiyle yavaş tempolu bir planlama aşamasına geçiyor. Granny Zina da ekibi bir pusudan kurtardıktan sonra geri dönüyor ve planın devreye girmesine yardımcı oluyor.
NORA eldiven yoldaş sistemi
DLC, tüm önceki içerikleri tamamladığınızı varsayıyor; yani P-3 en yetenekli, müttefikleri ise en güçlü halleriyle başlıyor. Bu bağlam önemli çünkü oyunun başı envanterinizi sıfırlıyor ve sizi uzun bir süre sadece çekiciniz ve Secateur ile baş başa bırakarak sinir bozucu bir sürece sokuyor.
Hikaye beklentiyi karşılıyor mu?
Dürüst olmak gerekirse, bir seri finalinden beklenecek seviyede değil. Açılıştaki pusudan sonra tempo hızla düşüyor. Karakterler, özünde "gidip bir şeyleri yok et" anlamına gelen bir planı tartışmak için çok fazla vakit harcıyor ve ana ihanet, daha açılış sahnelerinden o kadar bariz bir şekilde belli ediliyor ki, bir ters köşe olmaktan çıkıp formaliteye dönüşüyor.
Diyaloglar, çatışma sırasında MCU tarzı esprilere fazlasıyla yaslanıyor; bu da DLC'nin duygusal bir derinlik yaratmaya çalıştığı nadir anların etkisini kırıyor. Bir silah otomatının içinde yaşayan bir yapay zekanın ana karakterlerden biri olduğu sahnelerde duygusal ağırlık yaratmak oldukça zor. Seslendirmeler genel olarak başarılı ve birkaç karakter hala ilgi çekici olsa da, yaklaşık 4 saatlik oynanış süresi boyunca ton tutarsızlığı sürekli bir sorun olarak karşımıza çıkıyor.
Hikayenin hakkını verdiği tek yer ise final yüzleşmesi. CHAR-les'e karşı verilen boss savaşı, tüm DLC'deki en iyi karşılaşma ve ana oyunun da en güçlü anlarından biri. Eğer hikayeye yatırım yaptıysanız, bu final tatmin edici.
CHAR-les final boss karşılaşması
Oynanış nasıl hissettiriyor?
Tekrara düşen ama arada parlayan anları olan bir yapısı var. Blood on Crystal ile gelen yeni düşman tipi Polymorph'lar biraz çeşitlilik katsa da, 4 saatin büyük bir kısmını Şubat 2023'ten beri savaştığınız aynı robotlarla dövüşerek geçireceksiniz.
CHANCE modules sistemi anlamlı bir ekleme olarak sunuluyor; bazı güçlerin belirli düşman tiplerine karşı daha etkili olması hedeflenmiş. Ancak pratikte, bu sistem stratejik kullanımı ödüllendirecek kadar akıcı değil. DLC'nin tamamını bu sistemi ciddiye almadan bitirebilirsiniz.
Yeniden doğan (respawn) düşmanlar oynanıştaki en büyük sinir bozucu unsur. Uzun geçiş bölümleri, sıklığıyla hiçbir anlam ifade etmeyen çatışmalarla sürekli kesiliyor. Respawn'ları tamamen kaldırıp yerlerine sabit, yeni düşman grupları yerleştirmek deneyimi ciddi oranda iyileştirebilirdi. Mevcut sistem, gerilim katmak yerine sadece kaynaklarınızı tüketiyor.
Bulmacalar oyunun geneline yayılmış ancak nadiren zorluyor. Çoğu, gerçek bir problem çözmekten ziyade kaçırılan öğeleri bulmak için geri dönmeyi gerektiriyor, bu da seviye tasarımının hantal hissettirmesine neden oluyor.
Polymorph düşman karşılaşması
PC performansı nasıl?
Performans, Blood on Crystal'ın sorun yaratmadığı nadir alanlardan biri. Orta seviye bir PC kurulumunda (AMD Ryzen 7 7800X3D, Radeon RX 7800 XT, 32 GB RAM) 2560x1440 çözünürlükte, ray tracing hariç tüm ayarlar en yüksekte, DLC süresinin büyük kısmında 60 FPS üzerinde çalıştı. Açılıştaki pusu sekansında FPS yer yer 50 civarına düşse de, deneyimin geri kalanı 70 FPS'in oldukça üzerinde seyretti.
Konsol performans verileri test için mevcut değildi, ancak PC deneyimi oldukça stabil; yani yaşayacağınız hayal kırıklığının sebebi teknik sorunlar olmayacak.
Neler iyi, neler değil?
Blood on Crystal'ı kimler oynamalı?
Eğer önceki tüm DLC'leri oynadıysanız ve hikayenin sonunu görmek istiyorsanız, Blood on Crystal tam olarak bunu sunuyor: bir final. Sadece CHAR-les boss savaşı bile seri hayranları için deneyimlemeye değer bir an sunuyor ve hikaye, ana oyundan kalan boşlukları kapatırken Atomic Heart 2 ve The Cube'e göz kırpıyor.
Eğer ana oyunun tempo sorunlarından sıkıldıysanız veya önceki DLC'leri pas geçtiyseniz, burada fikrinizi değiştirecek hiçbir şey yok. Bu deneyime 10 üzerinden 5 veriyoruz; Atomic Heart'ın zaten sıkı bir hayranı olmayan kimseye tavsiye etmek oldukça zor.
Crystal Complex seviye tasarımı
Kısa oynanış süresi, en azından sinir bozucu kısımların çok uzun sürmediği anlamına geliyor. Bu biraz iğneleyici bir övgü olsa da, yapılabilecek en doğru tespit bu.
Tüm platformlardaki oyun haberleri ve rehberler için GAMES.GG'deki en güncel içeriklere göz atın.