Mostafa Salem
İçerik Başkanı
B Sınıfı Bir Film Kan Gölü, Ciddi Bir Mirasla
İşte John Carpenter's Toxic Commando hakkında bilinmesi gerekenler: kendisini özür dilemeden duyuruyor. Dakikalar içinde kendinizi belinize kadar ölümsüz ordularının içinde, arka planda synth müziği çalarken ve ekibinizin zaten mühimmat kavgası ederken buluyorsunuz. Belirli bir aksiyon sineması dönemine bir aşk mektubu gibi hissettiriyor ve tam olarak da amaç bu.
Saber Interactive, co-op horde shooter türünde bir itibar oluşturdu ve bu oyun, gerçek bir tür efsanesinin adını taşıyor. The Thing, Escape from New York ve They Live'ın arkasındaki beyin olan John Carpenter, oyunun anlatımına ve tonuna katkıda bulundu ve hatta oğlu Cody Carpenter ile Daniel Davies ile birlikte ana tema müziğini ortak yapımcılığını üstlendi. Bu sadece bir markalama değil. Bunu hissediyorsunuz.
Toxic Commando sınıfınızı seçin
Vur, İstila Et ve Hayatta Kal
Temel döngü anında tatmin edici. Dört karakterden birini seçiyorsunuz: Walter Irons, Ruby Pelicano, Cato Arman veya Astrid Xu, her biri gerçek oyunculardan seslendirilmiş ve modellenmiş, ardından bir operatör sınıfı seçiyorsunuz: Strike, Medic, Operator veya Defender. Her sınıfın kendine özgü yetenekleri ve özel bir yetenek ağacı var, bu da birden fazla oyunda denemek için gerçek bir neden olduğu anlamına geliyor.
Silah çatışması akıcı ve etkili. Silahlar ağırlık hissi veriyor ve uzuv koparma sistemi her karşılaşmaya içgüdüsel bir tatmin katıyor. Çoğu oyuncunun ilk oyununda kaçırdığı şey, sınıf sinerjilerinin ne kadar önemli olduğudur; Medic ve Defender'dan oluşan iyi koordine edilmiş bir ekip, dört Strike oyuncusunun gürültüyle ilerlemesinden çok daha verimli bir şekilde elit zombi varyantlarıyla başa çıkar.
Horde teknolojisi gerçek gösteri parçası. Yüzlerce düşman etkileyici bir akıcılıkla aynı anda ortamlara akıyor ve oyunun baskı altında bükülüyor gibi görünmüyor. Sürü tepelerden aşağı akıyor, kapılardan taşıyor ve sadece kozmetik değil, gerçek anlamda tehditkar hissettiren şekillerde yığılıyor.
Araçlar ve MudRunner Sürprizi
Toxic Commando'nun en beklenmedik güçlü yanlarından biri araç sistemidir. Saber Interactive açıkça SnowRunner ve MudRunner kataloglarından buraya ilham almış ve sonuç, co-op shooter alanındaki diğer her şeyden gerçekten farklı hissettiren sürüş segmentleridir. Bir kamyonu bataklık arazide yönlendirmek, onu çamurdan kurtarmak için bir vinç kullanmak, hepsi takım arkadaşları gelen ordularla savaşırken, en iyi şekilde kaotik.
Kampanya boyunca beş farklı araç türü mevcut ve her biri farklı şekilde kullanılıyor. Bu segmentler görev temposunu bozuyor ve deneyimin monoton bir koridor temizliğine dönüşmesini engelliyor.
Bataklık geçişi gerçek gerilim katıyor
İlerleme ve Sorunları
İlerleme sistemi karışık bir çanta. Silah eklentileri ve seviye yükseltmeleri, onları oluştururken anlamlı hissettiriyor, ancak prestij sistemi, süreci birden çok kez sıfırlamak ve tekrarlamak için tüm bu ilerlemeyi silmenizi istiyor. Belirli bir yüklemeye yoğun yatırım yapan oyuncular için bu, ödüllendirici bir zorluktan çok gerçek bir sürtünme noktasıdır.
Kampanyanın kendisi ilk oyunda yaklaşık beş ila altı saat sürüyor, bu da co-op shooter standartlarına göre bile kısa. Sınıf çeşitliliği ve yetenek ağaçları aracılığıyla tekrar oynanabilirlik mevcut, ancak sınırlı sayıda harita ve yapısal benzerlikleri, tekrarlanan oyunların olması gerekenden daha hızlı tanıdık hissetmesine neden oluyor.
Grafikler ve Ses
Kaosa Hizmet Eden Görseller
Toxic Commando fotogerçekçiliği kovalamıyor ve buna ihtiyacı da yok. Sanat yönetimi B sınıfı film köklerine dayanıyor, ortamlar teknik olarak çarpıcı olmaktan çok işlevsel ve atmosferik. Dağ ormanları, yeraltı tesisleri ve bataklık arazileri, dokular yakın planda zaman zaman sınırlamalarını gösterse bile, ayırt edilebilir hissettirecek kadar detayla işlenmiş.
Oyunun görsel olarak olağanüstü iyi yaptığı şey ölçek. Birkaç yüz zombinin açık bir alanda pozisyonunuza doğru akın etmesini izlemek gerçekten etkileyici bir manzara ve motor, bekleyebileceğiniz türden kare hızı cezası olmadan bunu idare ediyor.
Performans platformlar arasında sağlam. Orta seviye donanıma sahip PC oyuncuları, önemli optimizasyon sorunları olmadan tutarlı 60+ FPS bildiriyor ve konsol sürümleri en yoğun horde dizileri sırasında iyi dayanıyor.
Soundtrack Yıldız
Ses tasarımı iyi, ancak müzik olağanüstü. John Carpenter'ın synth ağırlıklı tema müziği tonu hemen belirliyor ve oyun içi müzik, atmosferik gerilimi baştan sona sürdürüyor. Carpenter'ın film müziklerine biraz aşina iseniz, oyunun ses kimliği hemen tanıdık, titreşimli, hafif uğursuz ve 80'lerin tür enerjisiyle dolu hissedecektir.
Silah sesleri tatmin edici, her ateşli silahın kendine özgü bir sonik kişiliği var. Seslendirme, bu kayıtta yer alan bir oyun için tam doğru karar olan kampçı diyaloglarına tam bir bağlılıkla eğiliyor.
Hikaye ve Karakterler
Teknoloji şirketi Obsidian'ın CEO'su Leon Dorsey, Dünya'nın çekirdeğini kullanmak için deneysel bir sondaj projesi başlatır. Felaketle sonuçlanır, Sludge God adlı antik bir varlığı uyandırır ve küresel bir zombi felaketini tetikler. Bir grup paralı askeriniz - Toxic Commandos - bunu temizlemek için kaosa atılır.
Anlatım kimseyi şaşırtmayacak ve denemiyor da. Yazım kendi bilincinde, tek satırlar doğru miktarda peynirle yerini buluyor ve karakterler altı saatlik bir kampanyada sohbeti taşımak için yeterli kişiliğe sahip. Carpenter'ın tona etkisi elle tutulur, hikaye onun film kataloğuyla aynı evrene aitmiş gibi hissettiriyor, bu da lisanslı bir oyun için gerçek bir başarı.
Dört operatör, gerçek oyuncu benzerlikleri
Sonuç
John Carpenter's Toxic Commando adını hak ediyor. Odaklanmış, cilalı ve tamamen eğlenceli bir co-op horde shooter olup, B sınıfı film vaadini güvenle yerine getiriyor. Horde teknolojisi etkileyici, araç segmentleri gerçek bir sürpriz ve Carpenter tarafından üretilen soundtrack, bu türdeki çoğu oyunda bulunmayan bir atmosferi tüm oyuna veriyor.
Buradaki anahtar, ne satın aldığınızı anlamaktır. Bu, en iyi anlamda bir hafta sonu oyunudur; üç arkadaşınızla yükleyip bir akşamda bitirebileceğiniz ve hemen farklı bir sınıf kurulumuyla tekrar oynamak isteyeceğiniz bir şeydir. Başlangıçta, derin bir canlı hizmet platformu değildir. Kampanya kısa, prestij sistemi cezalandırıcı ve tek oyuncular deneyimi önemli ölçüde daha ince bulacaktır.
Saber'ın lansman sonrası yol haritasını gözünüz üzerinde olsun. Geliştirici, geçmiş performanslarının gösterdiği gibi anlamlı içerik güncellemeleriyle takip ederse, Toxic Commando'nun üzerine inşa edilecek güçlü bir temeli var. Şu anda, harika olmaktan sadece kısa bir adım uzakta, çok iyi bir zaman.
John Carpenter's Toxic Commando İncelemesi
6.5/10
John Carpenter's Toxic Commando, kendi kulvarını bilen ve tam hızla ilerleyen bir oyun. İşbirliğine dayalı nişancı türünü yeniden tanımlamayacak ama buna ihtiyacı da yok. Sunduğu şey, özellikle iyi bir B-film duyarlılığını takdir eden arkadaşlarınızla dolu bir ekiple oynandığında en parlaklığını gösteren, sıkıca işlenmiş, yüksek enerjili bir deneyim. Saber Interactive'in mirası, sürü teknolojisinde ve genel cilasında açıkça görülüyor ve Carpenter'ın DNA'sı sadece kutuya yapıştırılmakla kalmayıp oyunun tonuna gerçekten işlenmiş. Şu anki ana endişe, uzun ömürlülük. Altı saatlik bir kampanya ve yetersiz lansman sonrası içerik, bunun bitmiş bir ürün yerine bir temel gibi hissetmesine neden oluyor. Saber, World War Z ve Space Marine 2'de yaptığı gibi anlamlı güncellemelerle desteklerse, Toxic Commando özel bir şeye dönüşebilir. Şu anda, arkadaşlarınızla geçirebileceğiniz çok iyi bir hafta sonu deneyimi sunuyor ve çok daha fazlası olma potansiyeline sahip.
6.5
Artıları
Devasa, akıcı zombi sürüleri gerçekten heyecan verici co-op anları yaratıyor
Eşsiz çamurda sürüş araç segmentleri, görevlere beklenmedik bir derinlik katıyor
Öldürücü bir synth müziği eşliğinde otantik bir John Carpenter tonu
Deneysel oyunu ödüllendiren dört farklı sınıf ve yetenek ağacı
PC ve konsollar arasında güçlü çapraz oyun desteğiyle iyi optimize edilmiş
Eksileri
Kısa kampanya altı saatten kısa sürede tamamlanabilir
Prestij sistemi, sıfırlamada tüm silah ilerlemesini ortadan kaldırıyor
Tek kişilik oyun, zayıf yapay zeka takım arkadaşları nedeniyle sekteye uğruyor
Harita çeşitliliğinin az olması, tekrarları çabucak sıkıcı hale getiriyor
İçeriğin derinliği, tam fiyatı için yetersiz hissettiriyor
