Clair Obscur: Expedition 33, tüm oyuncu nesillerine sıra tabanlı RPG oyunlarının, bu mecradaki neredeyse her şeyden daha güçlü duygusal etkiler yaratabileceğini hatırlatmayı başardı. Şimdi herkesin sorduğu soru şu: Sırada ne var?
İşte size müjde: Cevap yıllardır Xbox'ın geriye dönük uyumluluğunda oturuyor, büyük ölçüde adanmış bir hayran kitlesi dışında göz ardı edilmiş durumda. Lost Odyssey, 2008 yapımı JRPG, Hironobu Sakaguchi ve geliştirici Mistwalker'dan, Expedition 33'ün yarattığı o boşluğu dolduracak oyun. Ve eğer oynamadıysanız, şimdiye kadar yapılmış en sessizce etkileyici RPG'lerden birini kaçırıyorsunuz demektir.
Sakaguchi Square'dan Ayrıldıktan Sonra Neler Yarattı
Sakaguchi, Final Fantasy'yi yaratan adam. Square Enix'ten ayrıldıktan sonra, tek bir net misyonla Mistwalker'ı kurdu: Square'ın yapmayı bıraktığı türden JRPG'ler yapmak. Lost Odyssey, binlerce yıllık ölümsüz bir savaşçı olan ve sevdiği herkesin öldüğünü izlemiş ve nedenini hatırlayamayan Kaim Argonar etrafında inşa edilmiş dört diskli bir destandı.
Konsept tanıdık gelse de, uygulama hiç de öyle değil. Oyun boyunca, ödüllü Japon romancı Kiyoshi Shigematsu tarafından yazılmış, A Thousand Years of Dreams adlı kısa düzyazı parçaları bulunuyor. Bunlar lore bilgileri veya isteğe bağlı kod çözme girişleri değil. Okumaya zorlayan yavaş, metin tabanlı kısa hikayeler olarak sunuluyorlar. Biri, Kaim'in yolda karşılaştığı genç bir kızı takip ediyor, ardından çocukluktan yaşlılığa kadar tüm hayatını üç kısa karşılaşmada izliyor. Okuması belki dört dakika sürüyor. Sizi derinden etkileyecek.
Bu duygusal hassasiyet, Expedition 33 oyuncularının tepki verdiği şey tam olarak bu. Her iki oyun da, dünyanın sonunu getiren herhangi bir tehditten daha sürükleyici olanın keder ve hafıza olduğunu anlıyor.
Xbox 360 Döneminin En İyi Saklanan Sırrı
Lost Odyssey, türün ev konsollarında gerçekten de var olma mücadelesi verdiği 2008 yılında piyasaya sürüldü. Xbox 360, sıra tabanlı JRPG'ler için doğal bir ev değildi ve oyun, güçlü eleştirilere rağmen mütevazı bir satış rakamına ulaştı. Hiçbir zaman PC'ye çıkmadı. PlayStation'a hiç gelmedi. Sadece... tek bir platformda var oldu ve sonunda ana akım sohbetlerden kayboldu.
İşte mesele şu ki: Bu bilinmezlik tamamen hak edilmemiş. Sadece savaş sistemi bile inanılmaz derecede iyi durumda. Beş karakterli partiler, taktiksel düşünmeyi gerçekten zorlayan ön sıra koruma mekaniği ve hasarı en üst düzeye çıkarmak için fiziksel saldırılar sırasında düğme basışlarını zamanladığınız bir yüzük sistemi. Düşmanların sırası gelmeden yeterli hasar vererek büyülerini kesmek, çoğu modern sıra tabanlı oyunun hala tekrarlayamadığı bir gerilim katmanı ekliyor.
Ölümsüz vs. ölümlü parti dinamiği ise gerçek deha. Ölümsüz karakterler birkaç tur sonra kendi kendine canlanırlar, ancak yeni becerileri yalnızca onlara zaten sahip olan ölümlü parti üyeleriyle birlikte savaşarak öğrenebilirler. Bu, karakterleri sadece en çok vuranları yerleştirmek yerine, karakterler arasında gerçek bir karşılıklı bağımlılık yaratır.
Lost Odyssey'yi bugün oynamanın en kolay yolu, Xbox One veya Xbox Series X'te geriye dönük uyumluluk aracılığıyladır. Dört diskli setin fiziksel kopyaları hala ikinci el olarak bulunabilir ve oyun ara sıra dijital mağazalarda yer almıştır.
Expedition 33 ile Nerede Yankılanıyor
Clair Obscur: Expedition 33 ile yapılan karşılaştırma sadece yüzeysel değil. Her iki oyun da imkansız zaman dilimleri boyunca kayıpla başa çıkan karakterlere odaklanıyor. Her ikisi de fantastik ortamlarını çok insani kederi keşfetmek için kullanıyor. Her ikisi de beklenmedik bir şekilde gelen ve jenerik akışından çok sonra akılda kalan, çocuklar ve ebeveynlerle ilgili duygusal olarak yıkıcı anlar içeriyor.
Kaim'in çocukken öldüğüne inandığı kızına kavuşması, ancak birkaç dakika sonra yaşlı bir kadın olarak onu tekrar kaybetmesi, gözyaşlarını hak eden türden bir sahne. Manipüle etmiyor. Sadece ölümsüzlüğün gerçekte neye mal olduğuna dair size bir gerçeği gösteriyor.
Dünyanın kendisi de eski ve yeni arasında benzer bir tezat oluşturuyor. 30 yıllık bir sihir-endüstriyel devrim, Lost Odyssey'nin fantezi ortamını, elektriğe ve savaş makinelerine tökezlemiş feodal bir topluma daha yakın bir şeye dönüştürdü. Mızraklı askerler, robotik savaş yapılarıyla yan yana diziliyor. İlerleme ve gelenek arasındaki gerilim, türün diğer yönlere doğru hızla ilerlediği bir anda kasıtlı olarak eski moda bir JRPG olarak varoluşu da dahil olmak üzere her şeyin içinden geçiyor.
Oyuncuların çoğunun kaçırdığı şey, bu tutuculuğun amacının bu olduğudur. Sakaguchi tembel değildi. Klasik JRPG formunun hala söyleyecek bir şeyi olduğuna dair bir argüman yapıyordu ve sonra bunu yaklaşık 60 saatlik bir oyun boyunca kanıtlıyordu.
Dürüst Uyarı
Lost Odyssey mükemmel bir oyun değil. Rastgele karşılaşmalar, özellikle büyük şehirlerde, keşfin bir macera yerine angarya gibi hissettirdiği ölçekte sabrınızı sınayacaktır. Bazı parti üyeleri, özellikle komedi unsuru taşıyan ölümlü Jansen, görmezden gelinmesi zor şekillerde yaşlanmış durumda. Belirli boss zorlukları neredeyse hiç uyarı vermeden geliyor, en ünlüsü ise 2008'den beri hazırlıksız oyuncuları zorlayan, griffin benzeri bir yaratık olan Grilgan ile erken bir karşılaşma.
Bunlar gerçek sürtünme noktaları. Ama aynı zamanda Lost Odyssey'nin sterilize edilmiş bir nostalji ürünü yerine, belirli bir RPG tarihi anının gerçek bir eseri gibi hissetmesini sağlayan şeyler. Pürüzlü kenarlar, hırsın ayrılmaz bir parçasıdır.
Expedition 33'ün tam da bu türden duygusal olarak ciddi, sıra tabanlı hikaye anlatımına aç devasa bir kitle olduğunu kanıtlamasıyla, Lost Odyssey'nin yeniden keşfedilme anı gecikmiş görünüyor. En iyi RPG'ler hakkında daha fazla bilgi için oyun rehberlerimize göz atın ve yeni nesil için aynı meşaleyi taşıyacak gibi görünen bir sonraki oyun olan Chrono Odyssey'ye göz atmayı unutmayın.
