On yıl önce, Naughty Dog, Uncharted 4: A Thief's End'i piyasaya sürerek, neredeyse hiçbir şeyin henüz aşamadığı, macera oyunlarının en iyi ilacı olarak kabul edilen bir çıta belirledi.
Bu abartı değil. Şu anda aksiyon-macera alanına bir göz atın ve iyi vakit geçirmeye kendinden emin bir şekilde odaklanan ve bunun için özür dilemeyen oyunların sayısını sayın. Liste hızla kısalıyor.
Grimness'a Doğru Bir On Yıllık Sürüklenme
İşte durum şu: Uncharted 4'ten sonra kültürel ilgi odağı haline gelen oyunlar gerçekten harika. The Last of Us Part 2, teknik ve anlatımsal bir başarı. God of War Ragnarok, şimdiye kadar yapılmış en cilalı aksiyon oyunlarından biri. Ancak her ikisi de sizi aktif olarak kötü hissettirmek isteyen dünyalarda var oluyor ve bu kasıtlı bir yaratıcı seçim. Yıkılmış kıyamet sonrası gizlilik, acımasız İskandinav mitolojisi, hayatta kalma korkusu, amansız trajedi. Bunlar şu anda prestijli PlayStation oyunlarının baskın tatları.
Naughty Dog'un kendisi, 2017'deki Uncharted: The Lost Legacy'den sonra tam anlamıyla Last of Us moduna geçti. Bu bağımsız devam oyunu, başrolü Chloe Frazer ve Nadine Ross'a kaydırdı ve stüdyonun hala anlatacak daha fazla macera hikayesi olduğunu hissettirdi. Sonra asa... yere bırakıldı.
Grapple hook changed everything
Uncharted PS3 ve PS4 dönemine paralel olarak ilerleyen Tomb Raider yeniden başlatma üçlemesi de benzer bir yay izledi. Her giriş, Lara Croft'u travma ve vahşete daha da yaklaştırdı, öyle ki orijinal PS1 oyunlarındaki kendinden emin, esprili arkeolog neredeyse tanınmaz hale geldi. Karanlık, türün en büyük isimleri için varsayılan ayar haline geldi.
Uncharted 4'ün Gerçekten Doğru Yaptığı Şey
Uncharted 4'ü şimdi yeniden oynarken, zahmetsizce eğlenceli hissettirmek için ne kadar ustalık harcandığı öne çıkıyor. Bu, göründüğünden daha zor başarılır.
Kanca mekaniği bariz bir mekanik vurgu. Basit geliyor ama fizik tabanlı bir ip salınımını, çıkıntılara tırmanma üzerine kurulu bir seriye entegre etmek, her savaş arenası ve geçiş bölümünün hissini değiştirdi. Daha önce mümkün olmayan açılardan düşmanlara yandan yaklaşabilir, yukarıdan dövüşlere dalabilir veya sadece saf keyif için bir boşluğun üzerinden sallanabilirsiniz. Geniş-doğrusal Madagaskar bölümü, Nathan Drake'in eser arayışında yarı açık çamurlu arazide bir 4x4 sürdüğü, serinin ne olabileceğinin bir tasarım ifadesi gibi hissettiriyor.
Uncharted 4'e eklenen gizlilik katmanı da hala ayakta. Uyarı durumları arasında kaybolmak, muhafızları teker teker indirmek, ardından hızlı bir platformlama ile takipçileri kaybetmek ve daha fazlası için geri dönmek. The Last of Us'a kıyasla gevşek ve affedici, ancak bu gevşeklik zaten amaç. Oyun, bir hayatta kalan değil, bir aksiyon kahramanı gibi hissetmenizi istiyor.
Birden fazla Naughty Dog geliştirici röportajına göre, Uncharted 4'ün dinamik gizliliğinin DNA'sı, The Last of Us Part 2'nin yatma mekaniklerine ve düşman farkındalık sistemlerine doğrudan izlenebilir.
Ve sonra set parçası tasarımı var. Müzayede evi soygunu. Doğrudan bir konvoy takibine dönüşen yıkılan saat kulesi, King's Bay boyunca. Drake kardeşlerin Katolik okullarından kaçtıkları çatı katı geri dönüşü. Her bölüm yerini hak ediyor. Hiçbiri gereğinden fazla kalmıyor.
King's Bay chase still hits hard
Uncharted 4'ün Açık Bıraktığı Boşluk
Oyuncuların çoğu Uncharted 4'ü sığ olarak adlandırdığında kaçırdığı şey, tonun güveninin kendi başına bir ustalık biçimi olduğudur. Oyuncuları tek bir bölümde gerçekten güldürmek, sonra nefeslerini kesmek, sonra yumruklarını sallamak, hepsi kasıtlı tasarım çalışması kadar duygusal olarak yıkıcı bir hikaye anı gerektirir. Seri, Indiana Jones ve pulpy macera etkilerini açıkça sergiledi ve onları kendi şartlarında işletti.
Yaklaşan Tomb Raider: Legacy of Atlantis'in, daha kendinden emin ve esprili bir Lara ile PS1 orijinallerinin tonuna geri döndüğü bildiriliyor. Geçen yıl piyasaya sürülen Indiana Jones and the Great Circle, Spielberg filmlerinden aldığı esintiyi mükemmel bir şekilde yakaladı. Her ikisi de piyasanın bu tür oyunlar için hala net bir iştahı olduğunu gösteriyor.
Buradaki anahtar, bunların hiçbirinin hırs veya derinlikten vazgeçmeyi gerektirmediğidir. Uncharted 4'te gerçek karakter draması var. Nathan ve Elena arasındaki ilişki ve Sam Drake'in yerleşik hayatlarına getirdiği karmaşa, gerçek duygusal ağırlık taşıyor. Oyun, bu ağırlığın her sahnedeki eğlenceyi ezmesine izin vermeyi reddediyor.
Bir on yıl sonra, Uncharted 4, hak ettiği daha fazla giriş olan bir türün en iyi örneği olarak oldukça yalnız bir konumda oturuyor. Onu yeniden ziyaret etmek veya seriye daha derinlemesine dalmak istiyorsanız, Uncharted 4: A Thief's End rehber koleksiyonumuzda tekrar oynanıştan en iyi şekilde yararlanmak için ihtiyacınız olan her şey var.
