Genel Bakış
Virtue and a Sledgehammer, Gods Will Be Watching ve The Red Strings Club'ın arkasındaki stüdyo olan Deconstructeam'den gelen ve Devolver Digital tarafından yayınlanan, anlatı odaklı bir aksiyon-macera oyunu. Oyun, oyuncuları eski komşularının android kopyalarıyla dolu dağlık bir kasabaya götürüyor ve ilerlemenin tek yolu duvarları yıkmaktan geçiyor. Hem de kelimenin tam anlamıyla! Burada işaretlenmiş rotalar yok; yolunuzu balyozunuzla kendiniz açıyorsunuz.
Oyunun önermesi başta absürt gelse de, kısa sürede gerçekten etkileyici bir noktaya evriliyor. Deconstructeam her zaman insanların yaptıklarıyla hissettikleri arasındaki uçurumla ilgilenmiştir ve Virtue and a Sledgehammer bu gerilimi oldukça fiziksel bir eylem üzerinden işliyor. Yıkılan her bina, bazen sıcak, çoğu zaman ise acı verici anıları gün yüzüne çıkarma riski taşıyor. Şiddet burada sadece bir araç değil, aynı zamanda yarattığı rahatsızlık hissi de oyunun temel bir parçası.
Android düşmanlar dağları ele geçirmiş ve ana karakterin geride bıraktığı hayatın kalıntılarını koruyorlar. Combat (savaş) doğrudan ve oldukça hisli, ancak asıl ağırlık enkazın altından çıkan gerçeklerde yatıyor.
Oynanış ve mekanikler: Balyoz sallamak ne işe yarıyor?
Oyunun temel döngüsü, navigasyon aracı olarak yıkıma odaklanıyor. Belirgin bir yol olmadığında, oyuncular balyozla yapıları yıkarak kendi yollarını çiziyorlar. Bu, yıkılacak tek bir doğru duvarın olduğu bir puzzle oyunu değil; çevre, agresifliği ve merakı eşit derecede ödüllendirecek şekilde tasarlanmış.
Temel mekanikler şunları içeriyor:
- Android düşmanlara karşı balyoz tabanlı yakın dövüş
- Yeni rotalar açan yıkılabilir yapılar
- Keşif yoluyla tetiklenen interaktif kurgu sekansları
- Aksiyonun içine yedirilmiş sinematik hikaye anları
- Kalıntıların kendisi aracılığıyla çevresel hikaye anlatımı
Android düşmanlar sadece birer engel değil. Onlar, bir zamanlar bu kasabada yaşamış insanların dijital kopyaları; bu da her dövüşe, tam olarak neyin yok edildiğine dair cevapsız bir soru katmanı ekliyor.
Dünya ve atmosfer: Hayaletli bir kasaba
Deconstructeam, oyunu jenerik olmaktan uzak, kendine has bir dağ topluluğunda konumlandırıyor. Kasabanın, bir yeri gerçek hissettiren detaylarla örülü bir dokusu var: özel gelenekler, aile dinamikleri ve orayı terk eden kişi olmanın getirdiği sosyal ağırlık. Android hayaletler rastgele düşmanlar değil, ana karakterin artık içine sığamadığı bir topluluğun temsilcileri.
İnteraktif kurgu sekansları, anıları doğrudan yüzeye çıkarmak için aksiyona ara veriyor. Bu sinematik aralar hikayeyi açıklamaktan ziyade onu karmaşıklaştırıyor; ana karakterin belki de tam olarak yüzleşemediği korkuları ve arzuları ortaya döküyor. Yapı oldukça bilinçli: fiziksel bir şeyi yok et, duygusal bir şeyle yüzleş.
Anlatı ve interaktif kurgu: Hikaye tatmin edici mi?
Deconstructeam'in en güçlü işleri her zaman net çözümler yerine ahlaki belirsizliği ön plana çıkarmıştır ve Virtue and a Sledgehammer bu geleneği sürdürüyor. Oyun kendini açıkça aile, gelenekler ve uyumsuz olmak üzerine kurguluyor; gerçek hayatta nadiren düzgün bir şekilde çözülen ve burada da çözülmeyen üç konu.
İnteraktif kurgu öğeleri, dallanıp budaklanan diyaloglardan ziyade sinematik bir yapıya sahip, bu da oyunun temposunu diri tutuyor. Oyuncular burada bir ilişki barı doldurmuyor veya bariz bir şekilde alternatif sonların kilidini açmıyor. Hikaye yıkım yoluyla birikiyor ve final, yol boyunca ortaya çıkarılanlarla şekilleniyor.
Oyunu farklı kılan şey, katharsisi garantili bir sonuç olarak görmeyi reddetmesi. Çocukluğun kalıntıları arasında balyoz sallamak, garantili bir tedavi değil, sonuçları olan bir seçim olarak sunuluyor. Etinden ve açlığından kurtulduktan sonra hiç olmadığı kadar mutlu olduğunu iddia eden android bir kötü karakter değil. İşte bu belirsizlik, Virtue and a Sledgehammer'ın en ilginç işini yaptığı ve Deconstructeam'in stüdyo olarak sesinin en net duyulduğu yer.
