Steam brengt ruwweg een tiental nieuwe games per dag uit. De meesten verdwijnen zonder sporen. Maar begraven in de vloed van deze week zijn vijf releases die eigenlijk een tweede blik verdienen, variërend van een Schotse horror point-and-click van twee uur tot een FPS die eruitziet alsof hij uit een vervloekte demo-cd uit 1998 is gekropen.
Een bloedcultus, een conciërge en een zeer slechte nacht in Schotland
Cult Vacui, ontwikkeld door LBRTY games en uitgebracht op 9 april, is het soort point-and-click dat het genre goed doet. Je speelt als een conciërge die in de 19e eeuw naar een afgelegen Schots eiland wordt gestuurd om te werken op het landgoed van een rijke familie. Slechte timing: een bloedritueel is aan de gang, en iedereen op het eiland moet sterven om het te voltooien. Inclusief jij. Het geheel duurt ongeveer twee uur, wat precies de juiste lengte is voor dit soort strakke horroravontuur. Geen opvulling, geen filler, alleen sfeer en dreiging.
Braziliaanse militaire horror die een schuld heeft aan Signalis
Subversive Memories, van Southward Studio, gelanceerd op 8 april en trekt onmiddellijk vergelijkingen met Signalis in zijn visuele aanpak: volledig 3D-karaktermodellen die door gebieden met een vaste perspectief navigeren, gelaagd met gepixelde vuiligheid. Protagonist Renata struikelt in een verlaten militair onderzoeksbasis die geheimen verbergt die verband houden met de echte militaire dictatuurperiode van Brazilië, die liep van 1964 tot 1985. De game werkt met de gebruikelijke survival horror-toolkit, puzzels, inventarisbeheer en gevechten die opzettelijk ongemakkelijk aanvoelen, en klokt in op twee tot drie uur. De historische onderbouwing geeft het gewicht dat de meeste horror games overslaan.
info
Zowel Cult Vacui als Subversive Memories duren twee tot drie uur, waardoor ze sterke kandidaten zijn voor een enkele avondsessie als je iets ingesloten en sfeervols wilt.
De gezellige noedel-sim met overweldigend positieve recensies
Niet alles deze week wil je bang maken. KuloNiku: Bowl Up! van Gambir Studio kwam uit op 7 april en heeft al "overweldigend positieve" Steam-gebruikersrecensies verzameld, wat moeilijker te verdienen is dan het klinkt. De opzet is een food prep en life sim verpakt in een anime-kunststijl: run je noedelrestaurant, neem deel aan kookgevechten tegen rivaliserende winkeliers, en breng je vrije tijd door met het decoreren van je zaak en het chatten met een excentrieke cast van personages. Het raakt dezelfde noten aan als de gezellige retail sim-golf die de afgelopen jaren op Steam aan het opbouwen is, maar de communityreactie suggereert dat het deze noten beter uitvoert dan de meeste.
Voor meer over wat de moeite waard is om nu te spelen, blader door de nieuwste recensies op onze website.
KuloNiku restaurant setup
ChainStaff wil je ogen pijn doen (op een goede manier)
ChainStaff, van Mommy's Best Games, werd uitgebracht op 8 april. De kunststijl is de kop van jut: het zit ergens tussen echt lelijk en vreemd mooi, het soort visuele aanpak dat onmogelijk te beschrijven is en in beweging moet worden gezien. Onder de oogverblindende verschijning schuilt een side-scrolling shooter waarin de protagonist een grijphaak draagt en vordert door een moreel interessant upgradesysteem dat is opgebouwd rond de keuze om medesoldaten op te offeren of te sparen. Het trekt vergelijkingen met Spinch wat betreft de pure visuele toewijding om moeilijk te bekijken te zijn. Hier is het ding: dat soort opzettelijk esthetisch risico signaleert bijna altijd een ontwikkelaar die precies weet wat ze doen.
De vervloekte demo-cd FPS uit de late jaren '90 waar niemand om vroeg, maar iedereen nodig heeft
Agony Increment, van Parish Softworks, arriveerde op 9 april. Het post-Cruelty Squad FPS subgenre groeit in stilte, en Agony Increment past daar perfect in: opzettelijk desoriënterende kunst, schreeuwerige kleurkeuzes en een imsim-achtige gevechtssysteem waarmee je kunt glijden, dash en schoppen door wat er ook gebeurt. De Steam-pagina geeft bijna niets weg over de setting of het verhaal, wat ofwel een rode vlag is of het meest interessante eraan, afhankelijk van je tolerantie voor mysterie. De dromerige drum and bass soundtrack neigt naar het laatste. Blader door meer gidsen en verslaggeving naarmate de eerste indrukken binnenkomen van spelers die de sprong wagen.
