Het is 2026, The Offspring knalt uit de speakers en Axel ploegt door het terrasmeubilair in de straten van Bay City. De klassieke Crazy Taxi-energie is aanwezig. Maar zodra de rit is voltooid, de muziek wegsterft en er in plaats van een arcade-ranking-scherm simpelweg... niets gebeurt, gaat de game gewoon door. Axel rijdt op zijn eigen tempo rond. En dat is waar de zaken onverwacht worden.
Crazy Taxi: World Tour is geen remake. Het is iets aanzienlijk vreemder, en als we de hands-off preview mogen geloven, zou het zomaar eens kunnen werken.
Gebruik code TRYHARD33 bij het afrekenen om deze aanbieding te verzilveren voordat de code verloopt.
Ontvang 33% korting op je GAMES+ abonnement
Bay City is terug, maar de arcade-formule is niet het hele verhaal
De originele Crazy Taxi uit 1999 was pure arcade-simpliciteit: pak een passagier op, breng ze snel naar hun bestemming, incasseer je geld en herhaal. Crazy Taxi: World Tour houdt die core loop intact, compleet met de pop-punk soundtrack en de kenmerkende chaotische physics van de serie. Bay City keert terug en ziet eruit als een getrouwe recreatie van de originele map.
Er is echter een maar. Kenji Kanno, creative director van de Crazy Taxi-serie bij Sega, heeft dit keer grotere ambities. Hij wil dat de wereld levendig aanvoelt. Dat betekent dat elke chauffeur een echte backstory krijgt, waarin wordt uitgelegd hoe en waarom ze achter het stuur van een taxi belandden. Het betekent nieuwe personages toevoegen om mee te interageren in de stad. Het betekent, jawel, lore.
Voor een franchise die voorheen het volledige narratief communiceerde via een timer en een grote groene pijl, is dat een betekenisvolle verschuiving.
Side hustles, vissen en een personage genaamd Cheeseburger
Naast de standaard taxiritten introduceert World Tour side hustles die je meenemen in het leven van de stadsbewoners. Help een pizzabezorger om zijn bestellingen op tijd af te leveren. Ga vissen. Dit zijn geen overbodige minigames; Kanno-san omschreef ze als doorlopende relaties. De mensen die je helpt hebben namen (de pizzabezorger heet letterlijk Cheeseburger), persoonlijkheden en verhalen die zich na verloop van tijd ontwikkelen.
Het vissen is het detail dat blijft hangen. Crazy Taxi, een franchise die draait om snelheid en urgentie, heeft nu een vis-mechanic. Dat contrast zal ofwel briljant eigenzinnig aanvoelen, of compleet misplaatst, afhankelijk van je tolerantie voor een plotselinge verandering in toon. Gebaseerd op de beschrijvingen lijkt Sega de absurditeit bewust op te zoeken.
Ja, je kunt nu vissen
Een wereldkaart met iets voor elk continent
De naam World Tour is niet zomaar branding. Kanno-san liet doorschemeren dat de game maps zal bevatten die elk continent vertegenwoordigen, waarbij chauffeurs hun taxi's naar iconische steden ver buiten Bay City brengen. Sega houdt de specifieke locaties voorlopig nog even geheim, maar de schaal klinkt aanzienlijk groter dan alles wat de serie voorheen heeft geprobeerd.
Voor fans van racegames die de evolutie van het genre hebben gevolgd, plaatst deze globe-trotting structuur World Tour in interessant gezelschap. Games zoals Tokyo Xtreme Racer hebben laten zien dat er echt animo is voor arcade-achtige rijervaringen die verder gaan dan een enkel circuit of stad, en Sega lijkt op diezelfde instincten in te zetten.
De kernvraag is of de moment-to-moment taxi-gameplay scherp blijft in al die verschillende omgevingen. Bay City werkte in 1999 omdat het was ontworpen rondom de mechanics. Nieuwe steden hebben dezelfde mate van zorg nodig, zeker als Sega wil dat de lore en de side content echt landen in plaats van aan te voelen als opvulling tussen de ritten door.
Wat kun je verwachten wanneer de taxi eindelijk uitrijdt
Crazy Taxi: World Tour mikt op een release in 2027 voor Xbox Series X|S, PC, PlayStation 5 en Nintendo Switch 2. Er is nog geen specifiek lanceervenster binnen 2027 bevestigd.
De preview besloeg alleen Bay City, dus de volledige vorm van de game, de wereldkaart, de diepgang van de verhaallijnen van de chauffeurs en hoe de side hustles integreren met de hoofdprogressie, moet nog blijken. Maar de richting is duidelijk: Sega verkoopt niet alleen nostalgie. Ze bouwen iets dat het origineel als fundament gebruikt in plaats van als plafond.
Voor spelers die in de tussentijd scherp willen blijven op arcade-stijl racegames, zijn de Tokyo Xtreme Racer-gidsen het bekijken waard terwijl het wachten op World Tour voortduurt.
