Stel je voor: je bent een gouverneur van Californië die in 2026 over beleid praat, en je referentiekader voor het kopen van videogames is een grote winkel met gesealde dozen in het schap. Dat is in essentie wat Gavin Newsom onlangs naar buiten bracht, en de gaming community merkte het direct op.

Fysieke games in de winkel
Newsom maakte opmerkingen over het betalen van omzetbelasting op "veel van deze vooraf geschreven software", en verwoordde het op een manier die herinneringen opriep aan een bezoek aan een Best Buy rond 2004 om een fysiek exemplaar van een game te kopen. Het probleem? Zo kopen de meeste mensen tegenwoordig hun games niet meer, en de belastingheffing op digitale software is al meer dan tien jaar een van de meest chaotische en per staat inconsistente beleidsvraagstukken in de tech- en gamingsector.
Wat Newsom daadwerkelijk zei, en waarom het zo vreemd overkwam
De specifieke bewoording "prewritten software" (vooraf geschreven software) is in feite een echte belastingterm. Veel staten, waaronder Californië, worstelen met de vraag of gedownloade software, gestreamde games en SaaS-producten kwalificeren als belastbare goederen. De term duikt op in belastingwetgeving om onderscheid te maken tussen standaardsoftware en op maat gemaakte oplossingen. Newsom verzon het concept dus niet zomaar.
Het punt is echter: het framen als iets waar je "bij de Best Buy" omzetbelasting over betaalt in de context van moderne digitale distributie, zorgt voor verwarring. Het merendeel van de game-aankopen in 2026 verloopt via Steam, de PlayStation Store, de Xbox marketplace of de Nintendo eShop. Of die transacties onderhevig zijn aan omzetbelasting verschilt aanzienlijk per staat, en de eigen regels van Californië voor de belasting van digitale goederen zijn een bewegend doelwit.
Voor fysieke games bij een fysieke winkelier? Ja, in Californië is omzetbelasting van toepassing. Voor een digitaal exemplaar van dezelfde game gekocht via Steam? De regels zijn onduidelijker en de handhaving is historisch gezien inconsistent geweest.
De retail-nostalgie-kloof in het gamingbeleid
Wat de meeste spelers missen in deze discussie, is hoe groot de kloof tussen beleidsmakers en daadwerkelijke gaminggewoontes werkelijk is. De verkoop van fysieke games loopt al jaren terug. Digitale gameverkopen zijn nu verantwoordelijk voor het overgrote deel van de omzet op pc- en consoleplatforms. Het idee van "software kopen bij de Best Buy" als primair kader voor de gaminghandel is oprecht verouderd.
Dit is meer dan alleen een grappige quote. Belastingbeleid rondom digitale games, downloadable content, abonnementsdiensten zoals Xbox Game Pass en in-game aankopen wordt actief besproken op staats- en federaal niveau. Wanneer de mensen die dat beleid vormgeven onduidelijk lijken over hoe de markt daadwerkelijk werkt, kunnen de resultaten rommelig zijn voor zowel ontwikkelaars als spelers.
Vooral kleinere studio's voelen de druk wanneer staten inconsistente regels toepassen op digitale storefronts. Een indiegame van $15 kan anders belast worden afhankelijk van of deze via een browser of een specifieke app wordt gekocht, wat zorgt voor compliance-hoofdpijn die grotere uitgevers makkelijk opvangen, maar kleinere teams niet.

Belasting bij digitale storefronts tijdens het afrekenen
Het grotere plaatje voor spelers en de industrie
De verschuiving van gaming naar digital-first heeft de juridische kaders die bedoeld zijn om het te reguleren ingehaald. Staten zijn nog steeds bezig met een inhaalslag, en opmerkingen zoals die van Newsom zijn een herinnering dat de mensen die de regels schrijven soms werken vanuit een mentaal model van de industrie dat 20 jaar achterloopt.
Het belangrijkste hier is dat dit niet alleen een probleem in Californië is. In de hele VS blijft de belastbaarheid van digitale games, loot boxes, battle passes en abonnementsbundels inconsistent. Sommige staten belasten alle digitale goederen. Andere stellen ze volledig vrij. Een paar passen verschillende tarieven toe, afhankelijk van of het product wordt gestreamd of gedownload.
Voor spelers verschijnt dit meestal als een verrassende post bij het afrekenen. Voor ontwikkelaars en uitgevers is het een echte compliance-uitdaging die vormgeeft aan hoe ze games prijzen en distribueren in verschillende regio's. Het bijhouden van het laatste nieuws over hoe deze regels gaming beïnvloeden is de moeite waard, en gaming guides die platformspecifieke aankopen behandelen, wijzen vaak op regionale prijsverschillen die terug te voeren zijn op precies deze belastingvragen.
Als je een breder beeld wilt krijgen van hoe digitale distributie de games vormgeeft die de spelers daadwerkelijk bereiken, dan geeft het bekijken van game reviews die digitale exclusieve titels behandelen een duidelijker beeld van waar de markt vandaag de dag echt staat. Het Best Buy-tijdperk van gaming komt niet terug, wat de gouverneur ook denkt.









