Er zijn niet veel games die openen met Devo en eindigen met 'The Touch' van Stan Bush, waardoor je als een hoopje ellende achterblijft. Mixtape flikt precies dat, en doet dat zonder enige verontschuldiging.
Mixtape is verschenen op PS5, Xbox Series X|S, Nintendo Switch 2 en PC en is een korte, verhaalgedreven ervaring die zich afspeelt in de late jaren 90. Je volgt drie tieners: de muziekgekke Stacy Rockford, de creatieve vrije geest Van Slater en de rebelse buitenwijk-tiener in de dop Cassandra Morino. Ze beleven samen één dag die leidt naar het laatste feestje voordat de volwassenheid aanbreekt en alles verpest.
De John Hughes-blauwdruk, geremixt
De inspiratiebronnen liggen er dik bovenop. Mixtape draagt zijn invloeden openlijk uit: films van John Hughes vormen de overduidelijke basis, maar ontwikkelaar Gameshot put voor de sfeer ook uit Kevin Smith's Mallrats en het zwaar ondergewaardeerde Empire Records. De drie hoofdrolspelers passen precies in bekende archetypes, maar de game verdient die verwijzingen in plaats van er lui op te leunen.
Het verhaal ontvouwt zich via snuisterijen die verspreid liggen in slaapkamers. Een foto, een trofee, een verfrommeld briefje; elk item activeert een speelbare herinnering, en dit is waar Mixtape echt vreemd wordt. In de ene scène bestuur je beide tongen tijdens een ongemakkelijke eerste kus. Een andere scène vervormt het camerabeeld terwijl je een stoned zijnde Van door een waas loodst. In weer een andere scène stamp je als een kaiju door een verlaten pretpark. Dit zijn korte, bijna surrealistische vignettes, maar ze komen binnen met veel emotionele impact.
Een soundtrack die het zware werk verricht
Elke scène in Mixtape is verankerd aan een track uit de gecureerde setlist van Rockford, en de muziekselectie is ronduit indrukwekkend. 'Monochrome' van Lush, 'Love' van The Smashing Pumpkins, 'That's Good' van Devo en de bijna hipster-achtige toevoeging van 'Witchi Tai To' van Harpers Bazaar komen allemaal voorbij. Rockford introduceert elk nummer aan de camera met een uitleg over waarom het ertoe doet, waarbij ze de obsessieve muzieknerd-energie van High Fidelity kanaliseert.
Het punt is dat elk nummer precies bij de scène past. Zelfs 'The Touch' van Stan Bush, een track die de meeste mensen associëren met Transformers: The Movie uit 1986, krijgt een nieuwe context die precies raakt waar het moet.
Waar de scheurtjes zitten
Mixtape is niet vrij van wrijving. De speelbare herinneringen lijken meer op WarioWare-microgames dan op iets met echte mechanische diepgang. De visuele stijl, een pseudo-stop-motion esthetiek die vergelijkbaar is met Into The Spider-Verse, ziet er in die specifieke momenten uitstekend uit. Maar door de bewust lage framerate voelt het besturen van Rockford tussen de herinneringen door ongemakkelijk aan, alsof je een haperende marionet bestuurt.
Dat zijn echte minpunten. Voor een game die slechts een paar uur duurt, telt elk moment dat je uit de ervaring haalt zwaarder dan in een RPG van 40 uur. Wat de meeste spelers echter missen, is dat Mixtape niet probeert een mechanische showcase te zijn. De controls zijn ondergeschikt aan het gevoel, en dat gevoel is het hele punt.
Waarom deze game anders binnenkomt
Coming-of-age verhalen zijn zeldzaam in gaming. Het medium neigt vaak naar power fantasies, en de stille pijn van 17 zijn en het einde van de zomer zien naderen, vertaalt zich niet gemakkelijk naar een controller. Mixtape slaagt hier wel in, en doet dat door specificiteit: het juiste nummer op het juiste moment, een herinnering geactiveerd door een stoffige trofee, drie personages die aanvoelen als echte mensen in plaats van archetypes.
Voor een diepere blik op wat nog meer de moeite waard is om nu te spelen, kun je terecht in onze sectie met game reviews. Als je je wilt voorbereiden op de emotionele klappen die Mixtape uitdeelt, zijn er ook gaming guides die je kunnen helpen door de lastigere sequenties te navigeren zonder de sfeer te verpesten.
Mixtape is nu beschikbaar op alle platformen. Als de setting van de late jaren 90 en de soundtrack je aanspreken, dan verdient deze game zeker een paar uur van je tijd.
