Een programmeur die meewerkte aan enkele van Nintendo's meest iconische games, heeft zojuist een klein maar veelzeggend detail gedeeld over hoe het er vroeger in de industrie aan toeging: je kreeg geen exemplaar van de game die je zelf had gemaakt.
Giles Goddard, een programmeur die samen met zijn voormalige Argonaut-collega's bijdroeg aan de originele Star Fox en later werkte aan titels als Super Mario 64, Stunt Race FX en 1080 Snowboarding, reageerde deze week op een virale social media-post met een directe bekentenis. "Wij kregen destijds ook geen kopieën van de game", schreef Goddard. "Games waren in de winkels vaak uitverkocht, dus we moesten wachten tot het aanbod de vraag had ingehaald."
Gebruik code TRYHARD33 bij het afrekenen om deze aanbieding te verzilveren voordat de code verloopt.
Ontvang 33% korting op je GAMES+ abonnement
De opmerking die alles in gang zette
De context is hierbij belangrijk. Takaya Imamura, de originele character designer van Fox McCloud, postte eerder deze week dat hij geen vroege screening zou krijgen van The Super Mario Galaxy Movie, ondanks het feit dat hij een van de personages had ontworpen. Imamura speculeerde dat de situatie simpelweg een weerspiegeling was van de gangbare Japanse bedrijfscultuur: zodra je een bedrijf verlaat, wordt de band verbroken.
Goddard's reactie ging helemaal niet over de film. Het was een bredere observatie dat ontwikkelaars, zelfs terwijl ze in dienst waren en games uitbrachten, niet bepaald konden genieten van de vruchten van hun arbeid. Het beleid, in ieder geval bij Nintendo in die tijd, was blijkbaar dat alle exemplaren naar de winkels gingen, punt uit.
Wat dit betekent voor de werkwijze van Nintendo
Het zit zo: Super Mario 64 kwam in juni 1996 uit in Japan en werd een van de snelst verkopende games van die generatie. Je kunt de volledige releasegeschiedenis van Super Mario 64 per regio bekijken om een idee te krijgen van hoe breed en snel die uitrol was. De productie van cartridges had harde limieten en de vraag bij de lancering was enorm. Nintendo leverde de voorraad zo snel als de fabrieken konden produceren.
In die context is Goddard's verhaal bijna logisch, ook al klinkt het absurd. De mensen die de game bouwden, waren blijkbaar gewoon weer een stel klanten dat in de rij stond te wachten.
Wat de meeste spelers missen, is hoe anders de economie van fysieke game-ontwikkeling was voordat digitale distributie bestond. Er was geen Steam-key om weg te geven, geen downloadcode om te mailen. Een gratis kopie betekende dat er een fysieke cartridge uit een beperkte productieoplage moest worden gehaald. Of Nintendo nu bewust beleid voerde of simpelweg nooit een programma voor ontwikkelaarsexemplaren had geformaliseerd, is onduidelijk, maar het resultaat was hetzelfde.
N64 cartridge manufacturing era
De connectie tussen Star Fox en Mario 64
Goddard's carrière bevindt zich op een werkelijk interessant kruispunt in de gamegeschiedenis. Zijn werk bij Argonaut hielp de Super FX-chip te vestigen die de originele Star Fox mogelijk maakte, en zijn bijdragen aan Super Mario 64 plaatsten hem in het centrum van een van de meest bestudeerde game-ontwikkelingsprojecten in de geschiedenis. De pre-release ontwikkeling van Super Mario 64 alleen al is een konijnenhol waar speedrunners en historici vandaag de dag nog steeds in duiken.
Voor iemand met zo'n nalatenschap heeft het idee om in de rij te staan bij een winkel om je eigen werk te kopen een bijzonder gewicht. Goddard deelde het detail zakelijk, niet bitter, wat het op de een of andere manier harder laat binnenkomen.
Imamura lijkt op zijn beurt vrede te hebben met zijn relatie tot de franchise die hij hielp vormgeven. Toen Fox McCloud werd onthuld voor The Super Mario Galaxy Movie, bedankte Imamura publiekelijk Shigeru Miyamoto voor het opnemen van het personage, en beschreef hij zichzelf als "overweldigd door emotie". De film gaat op 24 april in première in Japan.
De bredere discussie die deze twee veteranen hebben aangewakkerd, is het volgen waard. De arbeidsomstandigheden voor ontwikkelaars uit het 8-bit en 16-bit tijdperk komen steeds vaker aan het licht door verhalen uit de eerste hand van de mensen die het hebben meegemaakt, en details zoals deze voegen echt textuur toe aan een geschiedenis die vaak alleen door de lens van de games zelf wordt verteld. Voor meer verhalen uit het verleden en heden van gaming, bekijk ook:
