De Celestial Sword uit de Suikoden-serie begroet je niet bepaald hartelijk. Zijn eerste woorden zodra hij wordt gewekt zijn "wie mij wekt, zij vervloekt", waarna hij je hele party direct 500 jaar terug in de tijd stuurt. Geen hallo. Geen exposition dump. Gewoon een mannelijk gezicht verwerkt in een zwaardgevest, rode ogen die oplichten en nul geduld voor de heroïsche quest waar je hem in hebt meegesleurd.
Jen Glennon van Polygon verwoordde het deze week treffend: de Celestial Sword is "een knorrige oude man, die zich constant irriteert aan de vrolijke jongeren om hem heen." Dat is het bijzondere aan dit wapen. In een genre vol eeuwenoude zwaarden die communiceren via stoffige boeken of wijze NPC's, gaf Suikoden je een zwaard dat gewoon... direct in je gezicht kon klagen.
The Celestial Sword spreekt
Van PlayStation 1 tot de HD remaster: waarom dit zwaard zo goed werkte
De originele Suikoden verscheen in 1996 op de PlayStation en de Celestial Sword (in vroege vertalingen de Star Dragon Sword genoemd) verschijnt ongeveer halverwege het verhaal. De opzet is klassieke RPG: je moet de vampier Neclord verslaan, maar hij is immuun voor elke aanval in je arsenaal. Je vecht je een weg door zijn hele kasteel, wordt volledig in de pan gehakt en moet vervolgens op zoek naar een oplossing.
Die oplossing is een bewust, prikkelbaar zwaard in een grot.
Zodra Viktor, de huurling die protagonist Tir vergezelt, onthult dat Neclord zijn familie en woonplaats heeft vernietigd, stemt de Celestial Sword ermee in om zijn "partner" te worden. Wat volgt is een van de subtiel grappigste dynamieken in RPG-schrijfwerk uit de late jaren '90. Het zwaard besteedt het grootste deel van zijn dialoog aan het beledigen van Viktor, die hij een heethoofdige oen noemt. Viktor tolereert het, omdat het alternatief is dat hij opnieuw verliest van een vampier.
Het punt is: deze dynamiek werkte omdat het de RPG-tropes doorbrak die in 1996 al behoorlijk sleets begonnen te raken. Het wereldmoeie, eeuwenoude wapen dat al te veel enthousiaste jonge helden heeft zien komen en gaan, is een slimmer archetype dan het plechtige magische zwaard dat in raadsels spreekt. De een voelt als een personage. De ander voelt als een plot device.
Het vervolg deed iets dat nog beter was
Suikoden 2, uitgebracht in 1999 en algemeen beschouwd als het hoogtepunt van de serie, bracht Neclord terug uit de dood. Viktor had de Celestial Sword weer nodig. Er was alleen één probleem: tussen de games door had Viktor het zwaard in een grot achtergelaten omdat hij het zat was om naar hem te luisteren.
Dat detail alleen al is grappiger dan het meeste RPG-schrijfwerk uit die tijd.
De nieuwe protagonist Riou en Viktor halen het zwaard op, maar eerst moeten ze hem verslaan in een boss fight, want natuurlijk moeten ze dat. Zodra dat is afgehandeld, trekt de party naar Neclords nieuwe basis voor een rematch. De Celestial Sword krijgt het laatste woord voor de genadeslag: "Verkruimel en sterf, vampier."
De Suikoden 1 en 2 HD Remasters kwamen vorig jaar uit en brachten beide games naar moderne platforms met vernieuwde visuals. De dialoog van de Celestial Sword is intact gebleven, al merkt Glennon op dat het iets minder scherp leest dan de nostalgie deed vermoeden.
Viktor's party, Suikoden 2
Waarom moderne RPG's dit steeds verkeerd doen
De kern is dat de Celestial Sword werkt omdat hij een specifieke persoonlijkheid heeft, geen algemene. Het is niet "wijs eeuwenoud wapen" of "gecorrumpeerd duister zwaard". Het is een knorrige oude man die toevallig een zwaard is, een specifieke wrok koestert tegen vampiers en eeuwenlang heeft toegekeken hoe mensen dezelfde fouten maken. Die specificiteit maakt hem memorabel, zelfs na twee games en een gat van 30 jaar.
Vergelijk dat met de meeste moderne RPG-wapens met lore. Je krijgt dagboeken. Je krijgt teksten op laadschermen. Je krijgt een NPC die in een cutscene het tragische verleden van het zwaard uitlegt. Wat je zelden krijgt, is het zwaard zelf dat je vertelt dat je niet zo idioot moet doen.
Games als Baldur's Gate 3 kwamen in de buurt met bepaalde betoverde voorwerpen die persoonlijkheid bezaten, en de Talking Weapon-trope heeft een lange geschiedenis in fantasy-fictie. Maar de uitvoering van de Celestial Sword in Suikoden, over twee afzonderlijke games met een doorlopende character arc, blijft een mijlpaal waar het genre sindsdien niet echt meer aan is toegekomen.
Voor een serie die spelers vroeg om meer dan 100 personages te rekruteren, is het een echte prestatie om van een zwaard een van de meest memorabele figuren in de roster te maken. Bekijk onze game reviews voor coverage van de Suikoden remasters en andere klassieke RPG-revivals die de moeite waard zijn.
Het pleidooi om deze energie terug te brengen
Het stuk van Glennon verschijnt in de context van wat Polygon "Cool Sword Day" noemt, een los redactioneel thema dat deze week in meerdere artikelen terugkomt. Maar het argument gaat verder dan de gimmick.
RPG-schrijfwerk is sinds 1996 op veel manieren verfijnder geworden. Dialoog tussen companions is rijker. World-building is compacter. Maar het pratende wapen met een uitgesproken persoonlijkheid en een echte arc over meerdere games? Dat gat in het genre is nog steeds grotendeels leeg.
Suikoden's Celestial Sword heeft zijn potentieel nooit volledig waargemaakt, deels omdat de games nooit basisvragen over hem beantwoordden. Hoe belandde hij in een zwaard? Kan hij er ooit uit? Die verhaallijnen bleven openstaan. Maar zelfs als onvoltooid idee steekt hij boven de rest uit in een catalogus van meer dan 100 rekruteerbare personages.
Dat is de lat. Een zwaard met een slecht humeur en een wrok tegen vampiers, en hij is nog steeds interessanter dan de meeste mensen om hem heen. Voor iedereen die de serie opnieuw wil beleven of voor het eerst wil ontdekken, helpen onze gaming guides je op weg met de remasters.
Roblox Resources
Bekijk hier Roblox Gift Cards op Amazon.
Lees meer over andere populaire Roblox-ervaringen:
