Zeven jaar. Dat is hoe lang het geleden is sinds Call of Duty de laatste game in de serie uitbracht die volgens veel spelers alles goed had. En toch gaan mensen er nu weer naar terug.
De heropleving is niet alleen nostalgie, hoewel nostalgie er absoluut deel van uitmaakt. Spelers die terugkeren naar deze titel ontdekken dat de kern van de multiplayer-mechanics standhoudt op een manier die recentere releases simpelweg niet hebben geëvenaard. Alleen al de wapenbalans valt op: bruikbare opties in meerdere wapenklassen, geen enkele dominante meta die iedereen dwingt tot dezelfde loadout, en gunplay die skill beloont boven wat de seizoensgebonden battle pass deze week ook verkoopt.
Hoe de serie eruitzag voordat het ingewikkeld werd
Het grootste deel van de jaren 2010 voerde ActivisionCall of Duty uit met een jaarlijkse releasecyclus, waarbij studio's werden afgewisseld om de pijplijn draaiende te houden. Het probleem met dat model, dat Activision sindsdien heeft erkend, is dat het begon met het produceren van games die gehaast, gerecycled of trend-volgend aanvoelden in plaats van trends te zetten. Het bedrijf gaf uiteindelijk een signaal van verandering, door aan te kondigen dat het geen back-to-back releases van Modern Warfare of Black Ops meer zou doen om elke installment meer ademruimte te geven.
Die aankondiging leest nu anders, nu spelers actief terugkeren naar een oudere titel en die bevredigender vinden dan wat daarna kwam.
De multiplayer werkt nog steeds, en dat is het punt
Het ding met een goed ontworpen multiplayer-modus: het veroudert niet op dezelfde manier als graphics. Maps met duidelijke zichtlijnen, consistente TTK (time-to-kill) en een progressiesysteem dat kernfunctionaliteit niet achter microtransacties plaatst, verouderen opmerkelijk goed. De game waar spelers naar terugkeren, had alle drie.
De community eromheen heeft ook geholpen. Een toegewijde spelersbasis hield de lobbies gevuld lang nadat het algoritme het niet meer promootte, wat echt zeldzaam is voor een franchise die doorgaans zijn eigen eerdere games kannibaliseert met elke nieuwe release.
Wat de nostalgiegolf ons werkelijk vertelt
Wanneer spelers terugkeren naar een zeven jaar oude game en die beter noemen dan de huidige, is dat niet zomaar sentiment. Het is een oordeel over de richting die de franchise heeft genomen.
Recente Call of Duty-releases hebben zwaar ingezet op live-service mechanics, seizoensgebonden content-drops en een Warzone-integratie die de manier waarop de basis-multiplayer aanvoelt, heeft hervormd. Sommige spelers waarderen de constante content. Anderen vinden dat het heeft verdund wat de serie in de eerste plaats deed werken: strakke maps, voorspelbare vuurgevechten en een campagne die de moeite waard is om uit te spelen.
De game die spelers terugtrekt, had dat allemaal. Of de serie onder het eigendom van Microsoft van Activision Blizzard zijn weg terug kan vinden naar die balans, is de echte vraag die nu boven de franchise hangt.
Voor iedereen die benieuwd is naar waar de franchise vandaag staat versus waar hij is geweest, de nieuwste gaming-nieuws en recensies behandelen het volledige plaatje van de serie. Zorg ervoor dat je meer bekijkt:
