De persoon die heeft geholpen bij het bouwen van de originele Xbox vindt de volgende Xbox saai.
Seamus Blackley, een van de hoofdontwerpers van de originele Xbox, verscheen op de podcast The Expansion Pass en hield zich niet in over Project Helix, Microsoft's aankomende PC-console hybride. Zijn oordeel? Hij weet niet waar hij enthousiast over moet zijn, als ontwikkelaar of als gamer. En toen hem werd gevraagd waarom hij liever over Nintendo en Valve praat dan over de opvolger van zijn eigen creatie, was zijn antwoord bot: “Ben je high? Is er een gaslek daar?”
Waarom Nintendo hardware wint, ook als het verliest
Het punt van Blackley's argument is dit: het gaat niet echt om specificaties of verkoopcijfers. Het gaat om identiteit.
"Alles wat uit de ontwerpafdeling van Nintendo komt, is op zijn minst erg interessant en cool, zelfs als het mislukt," zei Blackley. "Zelfs de Wii U was interessant en cool. Ik bedoel, het was een puinhoop, maar het was interessant en cool."
Dat is een betekenisvol onderscheid. De Wii U verkocht minder dan 14 miljoen exemplaren in zijn levensduur, een aantal dat de Switch in het eerste jaar overtrof. Maar niemand kijkt terug op de Wii U en vraagt zich af wat Nintendo probeerde te doen. Het dual-screen concept, de GamePad, de poging om tv- en handheld-gaming te overbruggen, het was een duidelijke slag met een duidelijke visie. Je kon het ermee oneens zijn. Je kon er niet verward door zijn.
Project Helix daarentegen wordt gepresenteerd als een apparaat dat je console- en PC-bibliotheken samenvoegt. Blackley noemt dat een "saaie pitch" en een klassiek geval van executives die hun opties openhouden in plaats van zich ergens aan te committeren.
Het 'mushmouth' probleem met Helix
Blackley's specifieke kritiek op Project Helix gaat dieper dan alleen "het is niet spannend". Hij omschrijft het hele PC-console hybride concept als wat hij een "mushmouth" aanpak noemt, waarbij Microsoft weigert duidelijk te definiëren wat het product werkelijk is.
"Ik denk dat dit soort mushmouth, 'is het een PC of is het een console'-ding, daar ook de weddenschap openhoudt," zei hij in de podcast.
Het contrast met Nintendo is groot. Als je een Nintendo-platform koopt, weet je precies waar je aan toe bent. Blackley zei het simpel: "Als ik de nieuwe Zelda koop, weet ik wat ik krijg. Ik weet dat het mijn leven voor een week zal verwoesten en dat ik daar geen spijt van zal hebben."
Die duidelijkheid van doel is iets waar Microsoft moeite mee heeft om te communiceren rond Helix. Het apparaat wordt naar verluidt gepositioneerd als een rivaal van de Steam Machine, wat de vraag oproept waarom een gamer voor Microsoft's versie van die pitch zou kiezen boven die van Valve, dat al jaren goodwill en een enorme bibliotheek achter zich heeft.
gevaar
Blackley heeft eerder in dezelfde podcast gezegd dat hij "veel meer enthousiast" is over Steam dan over Project Helix, en noemt de meedogenloze focus van Valve op games boven zakelijke belangen.
Het exclusieve argument en de executive disconnect
Blackley's bredere kritiek op de richting van Xbox hangt samen met de beslissing om exclusieve games te laten vallen. Zijn argument is dat executives die zelf geen games spelen, de emotionele waarde van een exclusieve titel niet kunnen begrijpen.
"Als je nooit Wii tennis hebt gespeeld, hoe kun je dan begrijpen wat een exclusieve titel betekent? Als je Halo nooit hebt gespeeld in die context, hoe kun je dan een beslissing nemen?" vroeg hij.
De implicatie is dat Microsoft's stap om zijn games op PlayStation en PC uit te brengen, een soort "executive onzekerheid" weerspiegelt over de kosten en risico's van het maken van games. Exclusives zijn dure weddenschappen. Een multiplatformstrategie voelt veiliger op een spreadsheet, zelfs als het de reden wegneemt om een Xbox te bezitten.
Project Helix branding onthuld
Hier wordt Blackley's vergelijking met Valve scherp. Hij merkt op dat Valve de modders van Team Fortress heeft ingehuurd en hen een volledige game heeft laten bouwen, en noemt dit een voorbeeld van een bedrijf dat "games op de eerste plaats zette". De implicatie voor Microsoft is ongemakkelijk: een bedrijf met veel meer middelen en studio's heeft gaming op de een of andere manier minder centraal gesteld in zijn identiteit.
Wat dit betekent voor speculatie over Switch 3
Blackley doet geen specifieke voorspellingen over wat de Switch 3 zal zijn. Zijn punt is eenvoudiger: wat Nintendo ook aankondigt, het zal op zijn minst interessant zijn. Dat is op papier een lage lat, maar wel een die de volgende console van Microsoft blijkbaar niet kan halen in de ogen van een van de oprichters van Xbox.
De Nintendo Switch 2 lanceerde met een duidelijke hybride identiteit die voor iedereen direct logisch was. Een theoretische Switch 3 zal dat concept vrijwel zeker verder pushen in een onverwachte richting, want dat is wat Nintendo doet. De Wii had motion controls. De DS had twee schermen. De Switch had de dock. Elk was een leesbaar idee.
Voor gamers die de volgende console-generatie in de gaten houden, zijn Blackley's opmerkingen het overwegen waard. Je kunt het laatste gamingnieuws bekijken om te volgen hoe Project Helix en de hardwareplannen van Nintendo de komende maanden zich ontwikkelen. Het volgende hoofdstuk van de console-oorlog zal minder gaan over brute kracht en meer over welk platform een reden van bestaan kan articuleren, en op dit moment heeft Nintendo een voorsprong in dat gesprek.
Microsoft heeft de studio's, de Game Pass-abonneebasis en de middelen om iets echt meeslepends te bouwen. Of Project Helix voor de lancering een duidelijke identiteit kan vinden, is de echte vraag, en Blackley's openhartigheid suggereert dat zelfs mensen die het Xbox-merk hebben opgebouwd, er niet zeker van zijn dat het kan. Voor meer hardware-analyse en -verslaggeving, bekijk de nieuwste reviews terwijl de volgende console-generatie vorm krijgt.
