ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะกลายเป็นเกมเมอร์ (gamer) มาก่อน ตลอดช่วงต้นชีวิตของฉัน วิดีโอเกม (video game) รู้สึกเหมือนเป็นของคนอื่น ฉันเคยดูพี่สาวเล่น Marble Blast Gold ไขปริศนาและกระเด้งผ่านด่านต่างๆ แล้วคิดว่า...มันมีประโยชน์อะไร? แค่ทำซ้ำไปซ้ำมา?
แล้วโลกก็พลิกผัน
ฉันอยู่ในตัวเมืองตอนเกิดเหตุการณ์ 9/11 ฉันเห็นเครื่องบินชน ฉันเห็นตึกถล่ม ฉันกลับบ้านได้อย่างปลอดภัยทางร่างกาย แต่บางสิ่งบางอย่างภายในตัวฉันเปลี่ยนไป ไม่นานหลังจากนั้น ฉันก็เป็นโรค OCD (Obsessive-Compulsive Disorder) ฉันเริ่มตรวจสอบสิ่งต่างๆ ล้างมือ หลีกเลี่ยง ทำซ้ำๆ สมองของฉันพยายามทำความเข้าใจโลกที่รู้สึกว่าควบคุมไม่ได้
และนั่นคือตอนที่ The Sims เข้ามาในชีวิตของฉัน
เด็กสาวกำลังเล่น The Sims ใน The Sims (Simception)
มันเริ่มต้นในช่วงวันหยุดฤดูร้อน ฉันเดินเข้าไปในห้องของลูกพี่ลูกน้องและเห็นพวกเขากำลังเถียงกันว่าจะให้ตัวละครบนหน้าจอใส่ชุดอะไร มันดูเหมือนเกมแต่งตัวดิจิทัล และฉันก็รู้เรื่องนั้นมากพอที่จะสนใจ แต่แล้วพวกเขาก็คลิกปุ่ม หน้าจอเปลี่ยนไป และทันใดนั้นตัวละครนี้ก็มีบ้าน มีงาน มีชีวิต เธอมีครอบครัว เราสร้างเรื่องราวของเธอด้วยกัน
เมื่อการเดินทางครั้งนั้นสิ้นสุดลง ซิม (Sim) ตัวนั้นก็มีชีวิตเล็กๆ ที่สมบูรณ์ และฉันก็ได้พบสิ่งที่ฉันไม่เคยรู้เลยว่าฉันต้องการ
ฉันอ้อนวอนพ่อแม่ขอ The Sims
สำหรับผู้ที่ไม่คุ้นเคย The Sims เป็นเกมจำลองชีวิตที่เปิดตัวครั้งแรกในปี 2000 ไม่มีระดับหรือบอส (boss) สุดท้าย ไม่มีแพ้หรือชนะ คุณแค่สร้างชีวิต คุณสร้างผู้คน บ้าน ความสัมพันธ์ อาชีพ The Sims 4 ซึ่งเป็นเวอร์ชันล่าสุด ได้เปิดให้เล่นฟรีในปี 2022 The Sims 5 กำลังอยู่ในระหว่างการพัฒนา แต่ในตอนนั้น สิ่งที่ฉันรู้ทั้งหมดคือฉันได้พบสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึก...สงบ
แฟรนไชส์ The Sims
เพราะในชีวิตจริง ฉันรู้สึกไร้อำนาจ ฉันติดอยู่ในรูปแบบและพิธีกรรม พยายามรักษาสมดุลของโลก แต่ใน The Sims ฉันไม่ต้องการพิธีกรรม ฉันควบคุมได้ ฉันสามารถหยุดเกมได้ทุกเมื่อ ฉันสามารถเลือกวอลเปเปอร์ งาน อารมณ์ได้ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเว้นแต่ฉันต้องการให้มันเกิดขึ้น
และนั่นคือทุกสิ่งทุกอย่าง
เมื่อฉันโตขึ้น ชีวิตก็ยังคงเปลี่ยนแปลงไป โรงเรียนเปลี่ยนไป ผู้คนเข้ามาและจากไป แต่ The Sims ยังคงอยู่ มันกลายเป็นความคงที่ของฉัน – สถานที่เดียวที่ทุกสิ่งทุกอย่างสมเหตุสมผล ในโรงเรียนมัธยม ฉันรู้สึกเหมือนฉันไม่เข้าพวก ฉันเงียบ เก็บตัว ฉันไม่เข้าร่วมชมรมเพราะฉันไม่คิดว่าฉันสมควรอยู่ที่นั่น แต่ใน The Sims ฉันได้เป็นใครบางคน ศิลปินที่ประสบความสำเร็จ นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะ ดาราห้าดาวที่มีห้องครัวสวยงามและสระว่ายน้ำหลังบ้าน
ฉันไม่ได้แค่หลบหนีเข้าไปในโลกที่แตกต่าง – ฉันกำลังสร้างโลกที่ฉันอยากจะใช้ชีวิตอยู่
และบางทีสิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุด? ชัยชนะเล็กๆ น้อยๆ ในโลกดิจิทัลเหล่านั้นเริ่มมีความสำคัญ พวกมันไม่ได้รู้สึกปลอม พวกมันทำให้ฉันได้รับอนุญาตให้จินตนาการถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าสำหรับตัวเอง ถ้าซิม (Sim) ของฉันสามารถไต่เต้าไปสู่จุดสูงสุดในอาชีพได้ บางทีฉันก็ทำได้เช่นกัน ถ้าเธอสามารถพบความรัก ความสุข และความมั่นคงได้ บางทีฉันก็ได้รับอนุญาตให้ต้องการสิ่งเหล่านั้นสำหรับตัวเอง
วัยรุ่นสองคนกำลังสนทนากันใน The Sims
วันนี้ ฉันมีปริญญาด้านประสาทวิทยาและจิตวิทยา ฉันมีงานจริงที่มีชื่อของฉันอยู่ด้วย ฉันไม่ได้เล่น The Sims ทุกคืนอีกต่อไปแล้ว แต่ผลกระทบของมันยังคงอยู่กับฉัน
มีเหตุผลที่ The Sims อยู่มาได้ 25 ปี มันไม่ใช่แค่เกม (game) – มันเป็นสถานที่สำหรับจินตนาการ ลองใหม่อีกครั้ง ทำผิดพลาดและสร้างใหม่ มันปลอดภัย มันชวนให้คิดถึงอดีต และสำหรับคนจำนวนมากเช่นฉัน มันเป็นการบำบัดอย่างลึกซึ้ง มันช่วยให้คุณฝันได้โดยไม่ต้องตัดสิน มันช่วยให้คุณประมวลผลสิ่งที่ยากผ่านสิ่งที่อ่อนโยน มันคืนความรู้สึกของการควบคุมเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างรู้สึกไม่มั่นคง
ถ้าคุณไม่เคยเล่น มันอาจจะฟังดูไร้สาระ แต่สำหรับฉัน The Sims เป็นเหมือนเส้นชีวิต มันช่วยให้ฉันรู้สึกไม่โดดเดี่ยวน้อยลงหลังจากเหตุการณ์สะเทือนใจ มันให้พื้นที่ให้ฉันได้หายใจเมื่อโลกแห่งความจริงรู้สึกหนักอึ้งเกินไป มันเตือนฉันว่าชีวิตที่ฉันต้องการไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ – ฉันแค่ยังไม่ได้สร้างมันขึ้นมา
งั้นก็ไปเลย เปิดมันขึ้นมา สร้างสรรค์สิ่งดีๆ สร้างโลกที่คุณรู้สึกปลอดภัยได้
บางครั้ง นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเยียวยา
